เรื่องจริงที่เกิดขึ้น — ผ้าที่ผ่านทุกมาตรฐาน แต่ยังตรวจพบเชื้อที่ปลายทาง

คุณสุนีย์ เป็นเจ้าของโรงซักรีดอุตสาหกรรมขนาดกลางในจังหวัดปทุมธานี กำลังการผลิตราว 12 ตันต่อวัน ลูกค้าหลักคือโรงพยาบาลเอกชนสามแห่ง โรงแรมเจ็ดแห่ง และร้านอาหารในเครือหนึ่งราย

โรงงานของเธอลงทุนไม่น้อย มีเครื่องซักอุตสาหกรรมที่ควบคุมอุณหภูมิได้แม่นยำ ระบบซักผ้าโรงพยาบาลใช้รอบอุณหภูมิสูงตามมาตรฐานที่ลูกค้ากำหนด และมีการแยกฝั่งสกปรกกับฝั่งสะอาดออกจากกันอย่างชัดเจนด้วยผนังกั้น

ทุกอย่างดูถูกต้อง จนกระทั่งโรงพยาบาลลูกค้ารายใหญ่ที่สุดเริ่มโครงการเฝ้าระวังการติดเชื้อในโรงพยาบาลรอบใหม่ และหนึ่งในสิ่งที่พวกเขาทำคือเก็บตัวอย่างจากผ้าปูที่นอนที่พร้อมใช้งานบนรถเข็นในหอผู้ป่วย ก่อนที่พยาบาลจะหยิบไปปูเตียง

ผลออกมาว่ามีตัวอย่างจำนวนหนึ่งพบแบคทีเรียในระดับที่สูงกว่าเกณฑ์ที่โรงพยาบาลตั้งไว้ ทั้งที่ผ้าชุดเดียวกันนั้นผ่านรอบซักอุณหภูมิสูงมาแล้วอย่างถูกต้อง

โรงพยาบาลเชิญคุณสุนีย์เข้าประชุมพร้อมทีมป้องกันและควบคุมการติดเชื้อ คำถามแรกไม่ใช่ว่าเครื่องซักของคุณอุณหภูมิเท่าไหร่ แต่คือ หลังผ้าออกจากเครื่องซักแล้ว มันผ่านอะไรบ้างก่อนขึ้นรถ

คุณสุนีย์ตอบตามจริงว่า ผ้าออกจากเครื่องอบ แล้วถูกเทลงบนโต๊ะพับ พนักงานพับด้วยมือ ใส่ตะกร้า ยกไปเรียงบนชั้นในห้องเก็บ แล้วบรรจุใส่รถเข็นและขึ้นรถส่ง

ทีมโรงพยาบาลจึงถามต่อว่า โต๊ะพับทำความสะอาดบ่อยแค่ไหน ชั้นวางล่ะ ตะกร้าล่ะ อากาศในห้องพับล่ะ รถขนส่งล่ะ

คำตอบคือ โต๊ะเช็ดทุกเช้า ชั้นวางเช็ดเดือนละครั้ง ตะกร้าล้างเมื่อเห็นว่าสกปรก อากาศไม่เคยจัดการ และรถขนส่งกวาดสัปดาห์ละครั้ง

สิ่งที่เกิดขึ้นชัดเจนขึ้นเมื่อทีมเดินสำรวจโรงงานจริง ห้องพับผ้าเป็นห้องที่มีฝุ่นจากเส้นใยผ้าลอยอยู่ตลอดเวลา เพราะการเทผ้าออกจากเครื่องอบและการสะบัดผ้าเพื่อพับ ปล่อยเส้นใยขนาดเล็กขึ้นสู่อากาศจำนวนมาก

ฝุ่นเส้นใยเหล่านั้นลอยอยู่ในห้อง แล้วค่อย ๆ ตกลงบนโต๊ะพับ บนชั้นวาง บนผ้าที่พับเรียบร้อยแล้วแต่ยังไม่ได้ห่อ และบนพื้นผิวทุกอย่างในห้อง และเนื่องจากอากาศในห้องนั้นหมุนเวียนอยู่กับที่ ฝุ่นเดิมจึงถูกกวนขึ้นใหม่ทุกครั้งที่มีคนเดินผ่าน

ที่หนักกว่านั้นคือ พนักงานฝั่งสกปรกและฝั่งสะอาดใช้ห้องน้ำร่วมกัน ใช้ห้องพักร่วมกัน และบางกะก็สลับหน้าที่กันเมื่อคนไม่พอ ผนังกั้นที่ดูแข็งแรงจึงมีช่องโหว่ที่มองไม่เห็นอยู่หลายจุด

คุณสุนีย์บอกว่าประโยคที่ทำให้เธอตัดสินใจลงทุนแก้ปัญหาทันที คือประโยคของพยาบาลควบคุมการติดเชื้อคนหนึ่งที่พูดเบา ๆ ว่า เราไม่ได้สงสัยว่าคุณซักไม่สะอาด เราแค่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับผ้าหลังจากนั้น

เจาะลึกความเสียหายที่มองไม่เห็น

ธุรกิจซักรีดอุตสาหกรรมมีลักษณะที่ทำให้การปนเปื้อนข้ามฝั่งเป็นความเสี่ยงเชิงโครงสร้าง ไม่ใช่ความผิดพลาดของคนใดคนหนึ่ง และผลกระทบก็ตกที่หลายฝ่ายพร้อมกัน

1. ฝุ่นเส้นใยที่เป็นพาหะของทุกอย่าง

การเทผ้าออกจากเครื่องอบและการสะบัดผ้าเพื่อพับ ปล่อยเส้นใยขนาดเล็กจำนวนมากขึ้นสู่อากาศ เส้นใยเหล่านี้เบามากและลอยอยู่ได้นาน

ปัญหาคือเส้นใยไม่ได้ลอยเปล่า ๆ มันพาสิ่งที่เกาะอยู่กับมันไปด้วย ทั้งฝุ่น สะเก็ดผิวหนัง และจุลชีพที่มาจากฝั่งรับผ้าสกปรกซึ่งอยู่ในอาคารเดียวกัน

เมื่อฝุ่นเหล่านี้ตกลงบนผ้าสะอาดที่พับเสร็จแล้วแต่ยังไม่ห่อ ผ้าที่ผ่านการซักอย่างถูกต้องก็ถูกปนเปื้อนซ้ำโดยไม่มีใครเห็น

2. จุดที่ไม่มีใครรับผิดชอบระหว่างเครื่องซักกับรถส่ง

ในระบบคุณภาพของโรงซัก ทุกคนโฟกัสที่เครื่องซักและอุณหภูมิ เพราะมันวัดได้และบันทึกได้ แต่ช่วงระหว่างเครื่องอบกับรถขนส่งมักไม่มีตัวชี้วัดใดเลย

ช่วงนี้ประกอบด้วยโต๊ะพับ มือพนักงาน ตะกร้า ชั้นวาง รถเข็น อากาศในห้อง และตู้รถขนส่ง ซึ่งแต่ละจุดเป็นโอกาสปนเปื้อนได้ทั้งหมด

เมื่อไม่มีใครวัด ก็ไม่มีใครแก้ และเมื่อลูกค้าเริ่มวัดที่ปลายทาง ตัวเลขที่ออกมาจึงเป็นเรื่องน่าตกใจสำหรับโรงงานเอง

3. ลูกค้าโรงพยาบาลคือลูกค้าที่เข้มงวดที่สุดและเสียยากที่สุด

สัญญาซักผ้าโรงพยาบาลมีมูลค่าสูงและมีอายุยาว แต่ก็มาพร้อมข้อกำหนดที่เข้มงวดที่สุด และเมื่อเสียไปแล้วการได้กลับมานั้นยากมาก

ที่สำคัญคือ ชื่อเสียงในวงการนี้เดินทางเร็ว เมื่อโรงพยาบาลหนึ่งพบปัญหา โรงพยาบาลอื่นในพื้นที่เดียวกันมักจะขอตรวจสอบตามในเวลาไม่นาน

สำหรับโรงซักที่มีลูกค้าโรงพยาบาลเป็นสัดส่วนรายได้หลัก การเสียลูกค้าหนึ่งรายจึงไม่ใช่การเสียหนึ่งรายจริง ๆ

4. ความเสี่ยงต่อพนักงานในโรงงานเอง

พนักงานฝั่งรับผ้าสกปรกทำงานอยู่กับผ้าที่มาจากโรงพยาบาลและโรงแรมทุกวัน กรมอนามัยและกรมควบคุมโรคระบุถึงความเสี่ยงของผู้ปฏิบัติงานกลุ่มนี้ต่อการสัมผัสเชื้อทางเดินหายใจและเชื้อผิวหนัง

เมื่อฝุ่นเส้นใยลอยไปทั่วโรงงาน พนักงานฝั่งสะอาดก็รับความเสี่ยงนั้นด้วย แม้จะไม่เคยแตะผ้าสกปรกเลยก็ตาม

คุณสุนีย์เล่าว่า ก่อนแก้ปัญหา อัตราการลาป่วยของพนักงานในโรงงานสูงกว่าธุรกิจอื่นในละแวกเดียวกันอย่างชัดเจน ซึ่งเป็นต้นทุนที่เธอจ่ายมาตลอดโดยไม่เคยเชื่อมโยงกับเรื่องนี้

ทำไมวิธีเดิม ๆ ถึงเอาไม่อยู่

หลังการประชุมกับโรงพยาบาล คุณสุนีย์ลองแก้ด้วยวิธีที่ทุกโรงงานคิดถึงเป็นอันดับแรก และพบว่ามันช่วยได้บางส่วนแต่ไม่พอ

• การเพิ่มความถี่ในการเช็ดโต๊ะและชั้นวาง ช่วยได้จริงกับพื้นผิวที่มือเข้าถึง แต่ไม่ได้แก้ปัญหาที่ต้นทาง เพราะฝุ่นเส้นใยยังลอยอยู่ในอากาศและตกลงมาใหม่ภายในไม่กี่นาทีหลังเช็ดเสร็จ
• การติดตั้งพัดลมดูดอากาศเพิ่ม ช่วยระบายความร้อนได้ดี แต่การเคลื่อนที่ของอากาศที่แรงขึ้นกลับทำให้ฝุ่นเส้นใยฟุ้งกระจายไปไกลกว่าเดิมในบางจุด
• การใช้เครื่องกรองอากาศตั้งพื้น จัดการอากาศที่ไหลผ่านตัวเครื่องเท่านั้น ในห้องพับขนาด 400 ตารางเมตรที่มีการปล่อยเส้นใยตลอดเวลา เครื่องกรองสองสามตัวจึงไม่พอ
• การกำหนดให้พนักงานสวมหน้ากากและถุงมือ ป้องกันตัวพนักงานได้ระดับหนึ่ง แต่ไม่ได้ป้องกันผ้าสะอาดจากสิ่งที่ตกลงมาจากอากาศเลย
• การย้ายชั้นวางผ้าสะอาดเข้าห้องปิด ช่วยได้มาก แต่ผ้ายังต้องผ่านห้องพับก่อนเสมอ และห้องปิดนั้นเองก็ยังต้องมีคนเข้าออกและมีอากาศจากภายนอกเข้ามา
• การล้างรถขนส่งบ่อยขึ้น ทำได้แค่พื้นและผนังตู้ที่มองเห็น แต่เพดานตู้ ร่องรางในตู้ และซอกใต้แผงกั้น ยังคงเป็นจุดสะสมที่ไม่มีใครแตะ

ทางออกที่มืออาชีพเลือกใช้ — Airofog U260

สิ่งที่คุณสุนีย์เข้าใจในที่สุดคือ ปัญหาของเธอไม่ใช่ปัญหาพื้นผิว แต่เป็นปัญหาอากาศ และถ้าปัญหาอยู่ในอากาศ วิธีแก้ก็ต้องทำงานในอากาศด้วย

เครื่องพ่นละอองฝอยแบบ ULV หรือ Ultra Low Volume ทำงานด้วยหลักการนี้พอดี คือปล่อยละอองน้ำยาฆ่าเชื้อขนาดไมครอนจำนวนมหาศาลออกไปในอากาศ ละอองเหล่านั้นลอยไปทั่วห้อง สัมผัสกับอนุภาคที่ลอยอยู่ และเกาะลงบนพื้นผิวทุกทิศทาง ทั้งโต๊ะพับ ชั้นวาง ตะกร้า ผนัง เพดาน และพื้น ในการเดินพ่นรอบเดียว

Airofog U260 คือเครื่องพ่นละอองฝอย ULV จากประเทศเยอรมนี ที่ให้ละอองขนาด 15-30 ไมครอน ซึ่งเหมาะกับห้องพับผ้าอย่างยิ่ง เพราะละอองขนาดนี้แห้งเร็วพอที่จะไม่ทำให้ผ้าหรือกระดาษห่อชื้น แต่ยังหนักพอที่จะตกลงเกาะพื้นผิวแทนที่จะถูกดูดออกไปกับพัดลมระบายอากาศทั้งหมด

สิ่งที่ทำให้มันเข้ากับโรงซักรีดได้ดีคือ โรงซักมีหน้าต่างเวลาที่ชัดเจนอยู่แล้ว คือช่วงหลังปิดไลน์ผลิตในแต่ละกะ การพ่นห้องพับ ห้องเก็บ และตู้รถขนส่งจึงเสียบเข้าไปในจังหวะที่มีอยู่ได้พอดี โดยไม่กระทบกำลังการผลิต

10 เหตุผลที่ Airofog U260 แก้ปัญหานี้ได้จริง

ก่อนใช้ vs หลังใช้ Airofog U260

คุณสุนีย์บอกว่าแถวสุดท้ายคือสิ่งที่เธอไม่ได้ตั้งใจจะแก้ตั้งแต่แรก แต่กลับเป็นผลพลอยได้ที่พนักงานรู้สึกได้ชัดที่สุด และทำให้ทีมงานยอมรับมาตรการใหม่นี้โดยไม่ต้องบังคับ

แผนลงมือทำจริงใน 7 ขั้นตอน

การควบคุมการปนเปื้อนข้ามฝั่งในโรงซักรีดต้องทำให้เป็นกิจวัตรที่ผูกกับรอบการผลิต ไม่ใช่กิจกรรมพิเศษ นี่คือแนวทางที่ใช้ได้จริง

สเปกเครื่อง Airofog U260 แบบละเอียด

สำหรับโรงซักรีด สเปกที่มีผลมากที่สุดคือขนาดละออง 15-30 ไมครอน ที่แห้งเร็วพอไม่ทำให้ผ้าชื้น และหัวฉีดปรับได้ 6 ระดับ ที่ทำให้ใช้เครื่องเดียวได้ทั้งฝั่งสกปรกและฝั่งสะอาด

เสียงจากผู้ใช้งานจริง

“ตอนโรงพยาบาลเรียกไปคุย ผมนั่งอยู่ในห้องนั้นด้วย และผมยอมรับว่าเราไม่เคยคิดเรื่องอากาศในห้องพับเลย เราคิดแต่เรื่องอุณหภูมิเครื่องซัก เพราะนั่นคือสิ่งที่มาตรฐานเขียนไว้”

“หลังติดตั้ง เราพ่นห้องพับทุกวันหลังปิดไลน์ ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาที และพ่นตู้รถทุกคันตอนกลับเข้าอู่ สิ่งที่เห็นชัดที่สุดในเดือนแรกคือฝุ่นบนคานเพดานลดลงจนสังเกตได้”

“ผลตรวจจากโรงพยาบาลรอบถัดมาผ่านเกณฑ์ทุกตัวอย่าง และตอนนี้เราเอาเรื่องนี้ใส่ในเอกสารเสนอราคาทุกฉบับ ปีที่แล้วเราได้งานโรงพยาบาลเพิ่มอีกสองแห่ง เพราะเราเป็นเจ้าเดียวที่มีบันทึกการฆ่าเชื้อฝั่งสะอาดให้เขาดู”

— ผู้จัดการโรงงานซักรีดอุตสาหกรรม จังหวัดปทุมธานี (ขอสงวนชื่อ)

คำถามที่พบบ่อย

อ่านต่อ / ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง

อ่านต่อ / ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง

• เครื่องพ่นยาฆ่าเชื้อ ULV ทุกรุ่น
• น้ำยาฆ่าเชื้อ Chemgene HLD4H
• บริการพ่นฆ่าเชื้อโดยทีมงานมืออาชีพ
• เอกสารรับรองมาตรฐานทั้งหมด

แหล่งอ้างอิงทางวิชาการ

• องค์การอนามัยโลก (WHO)
• กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข
• กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง: ฆ่าเชื้อโรงซักรีด, เครื่องพ่นละอองฝอย ULV, Airofog U260, ปนเปื้อนข้ามในโรงซัก, ซักผ้าโรงพยาบาล, เครื่องพ่นฆ่าเชื้อโรงงาน, ฆ่าเชื้อห้องพับผ้า, ULV fogger ราคา

ดูรายละเอียดและราคา Airofog U260 เครื่องพ่นละอองฝอย ULV จากเยอรมนี คลิกที่นี่