เรื่องจริงจากโทรอนโตปี 2565 พบผู้ป่วยฝีดาษลิงในระบบบ้านพักผู้ไร้ที่พักอาศัย บทเรียนประเมินความเสี่ยงสำหรับบ้านพักคนไร้บ้านและมูลนิธิ

Last updated: 7 พ.ย. 2569  |  24 จำนวนผู้เข้าชม  | 

เรื่องจริงจากโทรอนโตปี 2565 พบผู้ป่วยฝีดาษลิงในระบบบ้านพักผู้ไร้ที่พักอาศัย บทเรียนประเมินความเสี่ยงสำหรับบ้านพักคนไร้บ้านและมูลนิธิ

เรื่องจริงจากโทรอนโตปี 2565 พบผู้ป่วยฝีดาษลิงในระบบบ้านพักผู้ไร้ที่พักอาศัย บทเรียนประเมินความเสี่ยงสำหรับบ้านพักคนไร้บ้านและมูลนิธิ

เรื่องจริง: ผู้ป่วยในระบบบ้านพักคนไร้บ้าน

เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2565 เมืองโทรอนโต แคนาดา ยืนยัน ผู้ป่วยฝีดาษลิงที่ใช้บริการระบบบ้านพักคนไร้บ้านของเมือง และได้ ย้ายผู้ป่วยไปยังศูนย์แยกกักและพักฟื้น (isolation and recovery site) ขณะนั้นโทรอนโตมีผู้ป่วยสะสม 291 ราย เจ้าหน้าที่ดำเนินการติดตามผู้สัมผัสและทำงานร่วมกับผู้ดูแลบ้านพัก

บทเรียนสำคัญ: บ้านพักคนไร้บ้านต้องมีที่แยกกักและระบบความสะอาด

บ้านพักคนไร้บ้านและมูลนิธิในไทยดูแลคนที่นอนรวมและใช้สิ่งของร่วมกัน จุดที่ควรดูแลคือ:

  • เตียง ฟูก และผ้าห่มรวม ที่เปลี่ยนผู้ใช้บ่อย
  • ห้องน้ำและจุดอาบน้ำรวม
  • เสื้อผ้าบริจาค ที่ต้องซักก่อนแจก
  • อาสาสมัครและเจ้าหน้าที่ ที่ดูแลผู้พักอาศัยใกล้ชิด
  • พื้นที่แยกกัก สำหรับผู้ที่มีอาการ

ฝีดาษลิงติดต่ออย่างไร

ตามข้อมูลขององค์การอนามัยโลก ฝีดาษลิงติดต่อหลักผ่านการสัมผัสใกล้ชิดกับผิวหนังหรือแผลของผู้ติดเชื้อ และอาจติดผ่านสิ่งของที่ปนเปื้อน เช่น เสื้อผ้า เครื่องนอน และผ้าขนหนู เชื้อฝีดาษลิงเป็นไวรัสที่มีเปลือกหุ้ม (enveloped virus) ซึ่งสามารถทำลายได้ด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อที่เหมาะสม

ประเมินความเสี่ยง (Risk Register) สำหรับบ้านพักคนไร้บ้านและมูลนิธิ

เกณฑ์ประเมิน: โอกาสเกิดสูง × ผลกระทบสูง = วิกฤต / โอกาสปานกลาง × ผลกระทบสูง = สูง / โอกาสต่ำ × ผลกระทบสูง = ปานกลาง
  1. ผู้พักที่มีผื่นหรือไข้นอนรวมกับผู้อื่น — โอกาสเกิด: ปานกลาง / ผลกระทบ: สูง / ระดับ: สูง — มาตรการ: คัดกรองตอนรับเข้าและประสานสาธารณสุขเพื่อย้ายไปที่แยกกัก — ผู้รับผิดชอบ: ผู้จัดการบ้านพัก
  2. ฟูกและผ้าห่มไม่ถูกซักเมื่อเปลี่ยนผู้ใช้ — โอกาสเกิด: สูง / ผลกระทบ: สูง / ระดับ: วิกฤต — มาตรการ: ซักด้วยน้ำร้อนและฆ่าเชื้อฟูกทุกครั้ง — ผู้รับผิดชอบ: อาสาสมัครฝ่ายที่พัก
  3. ห้องน้ำรวมทำความสะอาดไม่สม่ำเสมอ — โอกาสเกิด: สูง / ผลกระทบ: ปานกลาง / ระดับ: สูง — มาตรการ: ทำความสะอาดตามรอบและเช็ดจุดสัมผัส — ผู้รับผิดชอบ: ฝ่ายสุขาภิบาล
  4. อาสาสมัครไม่มีอุปกรณ์ป้องกัน — โอกาสเกิด: ปานกลาง / ผลกระทบ: ปานกลาง / ระดับ: ปานกลาง — มาตรการ: จัดถุงมือและหน้ากากให้พอ — ผู้รับผิดชอบ: ผู้ประสานงานอาสาสมัคร
  5. บ้านพักไม่ถูกพ่นฆ่าเชื้อหลังพบผู้ป่วย — โอกาสเกิด: ต่ำ / ผลกระทบ: สูง / ระดับ: ปานกลาง — มาตรการ: มีแผนพ่นฆ่าเชื้อฉุกเฉินและงบประมาณสำรอง — ผู้รับผิดชอบ: ผู้อำนวยการมูลนิธิ

แนวทางลดความเสี่ยงสำหรับบ้านพักและมูลนิธิ

  1. คัดกรองอาการตอนรับเข้า ด้วยความเคารพ
  2. ประสานสาธารณสุข เพื่อส่งต่อผู้มีอาการไปที่แยกกัก
  3. ซักผ้าห่มและฆ่าเชื้อฟูก ทุกครั้งที่เปลี่ยนผู้ใช้
  4. ซักเสื้อผ้าบริจาค ก่อนแจกจ่าย
  5. ทำความสะอาดห้องน้ำรวม ตามรอบ
  6. จัดอุปกรณ์ป้องกัน ให้อาสาสมัคร
  7. พ่นฆ่าเชื้อบ้านพัก ตามรอบและหลังพบผู้ป่วย

ทำไมการพ่นฆ่าเชื้อแบบ ULV จึงช่วยได้

บริการพ่นฆ่าเชื้อของ World Health Disinfection ใช้เครื่องพ่นละอองฝอยแบบ ULV ที่ทำให้น้ำยาเป็นละอองขนาดเล็ก ลอยไปเกาะได้ทั่วพื้นที่ รวมถึงซอกมุม ผ้าม่าน เบาะ และพื้นผิวที่เช็ดด้วยมือได้ไม่ทั่ว

  • ครอบคลุมทั้งพื้นที่ ไม่ต้องพึ่งการเช็ดทีละจุด
  • กลับมาใช้พื้นที่ได้เร็ว โดยทั่วไปประมาณ 30 นาทีหลังพ่น
  • ทีมงานสวมชุดป้องกันครบ ผู้ประกอบการและพนักงานไม่ต้องเสี่ยงทำเอง
  • มีรายงานและภาพถ่ายหลังงาน ใช้ยืนยันกับลูกค้า ผู้บริหาร หรือหน่วยงานได้
  • มีใบกำกับภาษีและหัก ณ ที่จ่าย 3% สำหรับนิติบุคคลและหน่วยงาน
  • ประสบการณ์มากกว่า 5 ปี ทั้งโรงพยาบาล สำนักงาน โรงแรม และอาคารสาธารณะ

น้ำยาที่ใช้: Chemgene HLD4H

ทีมงานใช้ Chemgene HLD4H ซึ่งตามข้อมูลบนหน้าสินค้าของ WHD ผ่านมาตรฐาน EN 14476 สำหรับการทำลายไวรัส ใช้ในโรงพยาบาลของ NHS ประเทศอังกฤษ และได้รับการรับรองจากมหาวิทยาลัยมหิดล เราไม่กล่าวอ้างว่า Chemgene ผ่านการทดสอบกับเชื้อฝีดาษลิงโดยตรง แต่ฝีดาษลิงเป็นไวรัสที่มีเปลือกหุ้ม ซึ่งถูกทำลายได้ด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อที่เหมาะสม เมื่อใช้ตามความเข้มข้นและเวลาสัมผัสที่ผู้ผลิตกำหนด

  • ไม่มีกลิ่นฉุนแบบสารฟอกขาว
  • ใช้ได้กับพื้นผิวหลากหลาย ทั้งโต๊ะ เคาน์เตอร์ ลูกบิด และอุปกรณ์
  • ซื้อไว้ใช้เองเพื่อเช็ดจุดสัมผัสบ่อยในทุกวันได้

ก่อนและหลัง

ก่อน: บ้านพักใช้ฟูกต่อกันโดยไม่ซัก ไม่มีที่แยกกัก และอาสาสมัครไม่มีอุปกรณ์ป้องกัน
หลัง: บ้านพักมีทะเบียนความเสี่ยง แผนส่งต่อไปที่แยกกัก ซักและฆ่าเชื้อฟูก เช็ดจุดสัมผัสด้วย Chemgene HLD4H และพ่นฆ่าเชื้อตามรอบ

คำถามที่พบบ่อย

ถาม: โทรอนโตจัดการผู้ป่วยในบ้านพักอย่างไร? ตอบ: ย้ายผู้ป่วยไปยังศูนย์แยกกักและพักฟื้น และติดตามผู้สัมผัส ถาม: มูลนิธิที่งบประมาณจำกัดควรเริ่มจากอะไร? ตอบ: เริ่มจากความเสี่ยงระดับวิกฤต คือการซักผ้าห่มและฆ่าเชื้อฟูก และติดต่อสาธารณสุขพื้นที่เพื่อขอคำแนะนำ ถาม: Chemgene HLD4H ฆ่าเชื้อฝีดาษลิงได้ไหม? ตอบ: ไม่ได้อ้างว่าทดสอบกับเชื้อฝีดาษลิงโดยตรง แต่ผ่านมาตรฐาน EN 14476 สำหรับไวรัส และเชื้อฝีดาษลิงเป็นไวรัสที่มีเปลือกหุ้ม ถาม: มูลนิธิขอใบกำกับภาษีได้ไหม? ตอบ: ได้ ออกใบกำกับภาษีและรองรับหัก ณ ที่จ่าย 3% โทร 065-556-6294 หรือ LINE @whd268

ป้องกันด้วยบริการพ่นฆ่าเชื้อและ Chemgene HLD4H

เรื่องจริงจากโทรอนโตแสดงว่าบ้านพักคนไร้บ้านต้องมีทั้งที่แยกกักและระบบความสะอาด บ้านพักที่ประเมินความเสี่ยงจะดูแลผู้พักอาศัยและอาสาสมัครได้อย่างปลอดภัย ป้องกันได้ด้วยบริการพ่นฆ่าเชื้อของ World Health Disinfection สำหรับบ้านพัก ศูนย์พักพิง และห้องน้ำรวม และน้ำยาฆ่าเชื้อ Chemgene HLD4H สำหรับเช็ดฟูก เตียง และจุดสัมผัสร่วม

คำค้นหา: ฝีดาษลิง บ้านพักคนไร้บ้าน, ฝีดาษลิง มูลนิธิ, ศูนย์พักพิง, ประเมินความเสี่ยงบ้านพัก, บริการพ่นฆ่าเชื้อ, น้ำยาฆ่าเชื้อ Chemgene HLD4H

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

Powered by MakeWebEasy.com
เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสบการณ์ที่ดีในการใช้งานเว็บไซต์ของท่าน ท่านสามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว  และ  นโยบายคุกกี้