เรื่องจริงปี 2565 องค์การอนามัยโลกเปลี่ยนชื่อฝีดาษลิงเป็น mpox เพื่อลดการตีตรา บทเรียนสำหรับองค์กรในการสื่อสารเมื่อพนักงานหรือลูกค้าป่วย

Last updated: 7 พ.ย. 2569  |  30 จำนวนผู้เข้าชม  | 

เรื่องจริงปี 2565 องค์การอนามัยโลกเปลี่ยนชื่อฝีดาษลิงเป็น mpox เพื่อลดการตีตรา บทเรียนสำหรับองค์กรในการสื่อสารเมื่อพนักงานหรือลูกค้าป่วย

เรื่องจริงปี 2565 องค์การอนามัยโลกเปลี่ยนชื่อฝีดาษลิงเป็น mpox เพื่อลดการตีตรา บทเรียนสำหรับองค์กรในการสื่อสารเมื่อพนักงานหรือลูกค้าป่วย

เรื่องจริง: ทำไมฝีดาษลิงจึงกลายเป็น mpox

วันที่ 28 พฤศจิกายน 2565 องค์การอนามัยโลกประกาศแนะนำให้ใช้ชื่อ mpox แทน monkeypox โดยใช้ทั้งสองชื่อคู่กันเป็นเวลาหนึ่งปีก่อนเลิกใช้ชื่อเดิม เหตุผลคือระหว่างการระบาดในปี 2565 มีรายงานการใช้ภาษาที่เหยียดเชื้อชาติและตีตราทั้งในโลกออนไลน์ บางสถานการณ์ และในบางชุมชน WHO ระบุว่าชื่อใหม่ควรลดผลกระทบเชิงลบ ไม่ผูกโรคกับสถานที่ กลุ่มคน หรือสัตว์ และช่วยให้คนกล้ามาตรวจรักษา ตามแนวปฏิบัติการตั้งชื่อโรคที่ WHO ใช้มาตั้งแต่ปี 2558

ทำไมการตีตราจึงเป็นอันตรายต่อการควบคุมโรค

เมื่อผู้ป่วยกลัวถูกตีตรา เขาอาจไม่กล้าไปพบแพทย์ ไม่กล้าบอกที่ทำงาน หรือปิดบังประวัติการสัมผัส ผลคือโรคแพร่ต่อเงียบ ๆ ในองค์กรและชุมชน บทเรียนจากภูเก็ตปี 2565 ที่ผู้ป่วยหนีออกจากที่พักก็แสดงให้เห็นว่าความกลัวทำให้การควบคุมโรคยากขึ้น ในที่ทำงาน การตีตรามักเกิดจาก

  • ข่าวลือในกลุ่ม LINE ที่ระบุตัวผู้ป่วย
  • การเดาว่าใครป่วย จากการลาหยุด
  • การเชื่อมโรคกับเพศ เชื้อชาติ หรือรสนิยม ทั้งที่ใครก็ติดได้
  • การไม่ให้ผู้ป่วยกลับมาทำงาน แม้หายดีแล้ว

ฝีดาษลิงติดต่ออย่างไร

ตามข้อมูลขององค์การอนามัยโลก ฝีดาษลิงติดต่อจากการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ติดเชื้อและสิ่งของที่ปนเปื้อน ใครก็ติดเชื้อได้ ไม่ขึ้นกับเพศ อายุ หรือเชื้อชาติ ข้อมูลที่ถูกต้องคือเครื่องมือที่ดีที่สุดในการลดความกลัว ฝีดาษลิงเป็นไวรัสที่มีเปลือกหุ้ม ซึ่งถูกทำลายได้ด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อที่เหมาะสม

แนวทางสื่อสารเมื่อพนักงานหรือลูกค้าป่วยเป็น mpox

  1. ปกป้องข้อมูลส่วนบุคคล ไม่ระบุชื่อ แผนก หรือรายละเอียดที่ทำให้ระบุตัวได้ ตามกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล
  2. สื่อสารจากผู้บริหารหรือฝ่ายบุคคลโดยตรง ก่อนข่าวลือจะแพร่
  3. ใช้คำว่า mpox หรือฝีดาษลิงอย่างเป็นกลาง และให้ข้อมูลจากแหล่งทางการ
  4. บอกให้ชัดว่าองค์กรทำอะไรไปแล้ว เช่น ประสานเจ้าหน้าที่สาธารณสุขและพ่นฆ่าเชื้อพื้นที่
  5. แจ้งผู้สัมผัสใกล้ชิดเป็นรายบุคคล ตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ ไม่ประกาศทั้งองค์กร
  6. ต้อนรับผู้ป่วยกลับมาทำงาน เมื่อหายดีตามคำแนะนำของแพทย์
  7. ให้ช่องทางสอบถาม เช่น สายด่วน 1422 ของกรมควบคุมโรค

ตัวอย่างประกาศที่เหมาะสม

"เรียนพนักงานทุกท่าน บริษัทได้รับแจ้งว่ามีผู้ติดเชื้อ mpox หนึ่งราย บริษัทได้ประสานเจ้าหน้าที่สาธารณสุขแล้ว และได้จัดทีมพ่นฆ่าเชื้อพื้นที่ที่เกี่ยวข้องเรียบร้อย ผู้ที่สัมผัสใกล้ชิดจะได้รับการติดต่อเป็นรายบุคคล ขอความร่วมมือไม่ส่งต่อข้อมูลที่ระบุตัวบุคคล หากมีไข้ ผื่น หรือตุ่มน้ำ กรุณาพบแพทย์และแจ้งฝ่ายบุคคล"

ทำไมการพ่นฆ่าเชื้อแบบ ULV จึงช่วยได้

บริการพ่นฆ่าเชื้อของ World Health Disinfection ใช้เครื่องพ่นละอองฝอยแบบ ULV ที่ทำให้น้ำยาเป็นละอองขนาดเล็ก ลอยไปเกาะได้ทั่วพื้นที่ รวมถึงซอกมุม ผ้าม่าน เบาะ และพื้นผิวที่เช็ดด้วยมือได้ไม่ทั่ว

  • ครอบคลุมทั้งพื้นที่ ไม่ต้องพึ่งการเช็ดทีละจุด
  • กลับมาใช้พื้นที่ได้เร็ว โดยทั่วไปประมาณ 30 นาทีหลังพ่น
  • ทีมงานสวมชุดป้องกันครบ ผู้ประกอบการและพนักงานไม่ต้องเสี่ยงทำเอง
  • มีรายงานและภาพถ่ายหลังงาน ใช้ยืนยันกับลูกค้า ผู้บริหาร หรือหน่วยงานได้
  • มีใบกำกับภาษีและหัก ณ ที่จ่าย 3% สำหรับนิติบุคคลและหน่วยงาน
  • ประสบการณ์มากกว่า 5 ปี ทั้งโรงพยาบาล สำนักงาน โรงแรม และอาคารสาธารณะ

น้ำยาที่ใช้: Chemgene HLD4H

ทีมงานใช้ Chemgene HLD4H ซึ่งตามข้อมูลบนหน้าสินค้าของ WHD ผ่านมาตรฐาน EN 14476 สำหรับการทำลายไวรัส ใช้ในโรงพยาบาลของ NHS ประเทศอังกฤษ และได้รับการรับรองจากมหาวิทยาลัยมหิดล เราไม่กล่าวอ้างว่า Chemgene ผ่านการทดสอบกับเชื้อฝีดาษลิงโดยตรง แต่ฝีดาษลิงเป็นไวรัสที่มีเปลือกหุ้ม ซึ่งถูกทำลายได้ด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อที่เหมาะสม เมื่อใช้ตามความเข้มข้นและเวลาสัมผัสที่ผู้ผลิตกำหนด

  • ไม่มีกลิ่นฉุนแบบสารฟอกขาว
  • ใช้ได้กับพื้นผิวหลากหลาย ทั้งโต๊ะ เคาน์เตอร์ ลูกบิด และอุปกรณ์
  • ซื้อไว้ใช้เองเพื่อเช็ดจุดสัมผัสบ่อยในทุกวันได้

10 เหตุผลที่การสื่อสารที่ดีควรมาพร้อมแผนฆ่าเชื้อ

  1. พนักงานมั่นใจเมื่อเห็นว่าองค์กรลงมือทำจริง
  2. ลดข่าวลือและการคาดเดาตัวผู้ป่วย
  3. ผู้ป่วยกล้ารายงานอาการเพราะไม่กลัวถูกตีตรา
  4. ควบคุมโรคได้เร็วขึ้น
  5. ปกป้ององค์กรจากความเสี่ยงด้านกฎหมายข้อมูลส่วนบุคคล
  6. รักษาบรรยากาศการทำงานที่ดี
  7. มีหลักฐานการฆ่าเชื้อประกอบประกาศ
  8. ใช้น้ำยาที่ได้มาตรฐานและไม่มีกลิ่นฉุนในสำนักงาน
  9. พ่นนอกเวลางานได้
  10. มีใบกำกับภาษีสำหรับองค์กร

ก่อนและหลัง

ก่อน: ชื่อพนักงานที่ป่วยถูกส่งต่อในกลุ่ม LINE เพื่อนร่วมงานไม่ยอมนั่งใกล้แม้หายแล้ว และพนักงานคนอื่นที่มีอาการเลือกไม่บอกใคร
หลัง: ฝ่ายบุคคลออกประกาศอย่างเป็นกลาง ไม่ระบุตัวบุคคล แจ้งว่าพ่นฆ่าเชื้อด้วย Chemgene HLD4H แล้ว และต้อนรับพนักงานกลับมาทำงานเมื่อหายดี

คำถามที่พบบ่อย

ถาม: ควรใช้คำว่าฝีดาษลิงหรือ mpox ตอบ: WHO แนะนำให้ใช้ mpox ในภาษาไทยยังใช้คำว่าฝีดาษลิงควบคู่ได้ ขอให้ใช้อย่างเป็นกลางและไม่ตีตรา ถาม: ต้องแจ้งพนักงานทั้งหมดไหม ตอบ: แจ้งภาพรวมและมาตรการได้ แต่ไม่ควรระบุตัวผู้ป่วย ผู้สัมผัสใกล้ชิดควรได้รับการแจ้งเป็นรายบุคคลตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ ถาม: Chemgene HLD4H ทำลายฝีดาษลิงได้ไหม ตอบ: ไม่มีการกล่าวอ้างว่าทดสอบกับฝีดาษลิงโดยตรง แต่ผ่านมาตรฐาน EN 14476 สำหรับไวรัส และฝีดาษลิงเป็นไวรัสมีเปลือกหุ้ม ถาม: พ่นสำนักงานแล้วกลับเข้าทำงานได้เมื่อไหร่ ตอบ: โดยทั่วไปประมาณ 30 นาทีหลังพ่น

ป้องกันได้ด้วยบริการพ่นฆ่าเชื้อและน้ำยา Chemgene HLD4H

เรื่องจริงจากการเปลี่ยนชื่อโรคในปี 2565 สอนเราว่า การควบคุมโรคไม่ได้อาศัยแค่น้ำยาฆ่าเชื้อ แต่ต้องอาศัยการสื่อสารที่ไม่ตีตราด้วย องค์กรที่ทำทั้งสองอย่างควบคู่กันจะทำให้พนักงานกล้ารายงานอาการและกลับมาทำงานได้อย่างมั่นใจ ป้องกันได้ด้วย บริการพ่นฆ่าเชื้อของ World Health Disinfection เมื่อมีผู้ป่วยในองค์กร และ น้ำยาฆ่าเชื้อ Chemgene HLD4H สำหรับเช็ดจุดสัมผัสบ่อยทุกวัน

คำค้นหา: mpox คืออะไร, ทำไมเปลี่ยนชื่อฝีดาษลิง, สื่อสารเรื่องโรคในองค์กร, ไม่ตีตราผู้ป่วย, แผนรับมือโรคติดต่อ, บริการพ่นฆ่าเชื้อ, น้ำยาฆ่าเชื้อ Chemgene HLD4H

Powered by MakeWebEasy.com
เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสบการณ์ที่ดีในการใช้งานเว็บไซต์ของท่าน ท่านสามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว  และ  นโยบายคุกกี้