เรื่องจริง: เมืองเหมืองแร่ Kamituga จุดเริ่มต้นของสายพันธุ์ใหม่

Kamituga เป็นเมืองเหมืองทองในจังหวัดคิวูใต้ ทางตะวันออกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (DRC) เป็นเมืองที่มีแรงงานเหมืองย้ายเข้าออกตลอดเวลา และมีผู้คนจากหลายพื้นที่มารวมกัน ในเดือนกันยายน 2566 ที่นี่เริ่มพบผู้ป่วยฝีดาษลิงที่ต่อมาได้รับการระบุว่าเป็นสายพันธุ์ใหม่ Clade Ib ระหว่างวันที่ 28 กันยายน 2566 ถึง 3 มีนาคม 2567 จังหวัดคิวูใต้มีผู้ป่วยยืนยันทางห้องปฏิบัติการราว 229 ราย และเชื้อเริ่มเดินทางตามเส้นทางการค้าและการเคลื่อนย้ายของผู้คน จนไปถึงเมืองโกมา ซึ่งรายล้อมด้วยค่ายผู้พลัดถิ่นจากความขัดแย้งที่มีคนอยู่อย่างแออัดหลายแสนคน เมื่อถึงเดือนสิงหาคม 2567 คองโกรายงานผู้ป่วยในปีนั้นมากกว่า 14,000 ราย (รวมผู้ป่วยสงสัย) และเสียชีวิต 511 ราย ศูนย์ควบคุมโรคแอฟริกา (Africa CDC) ประกาศภาวะฉุกเฉินเมื่อ 13 สิงหาคม 2567 และองค์การอนามัยโลกประกาศภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุขระหว่างประเทศในวันถัดมา

ทำไมค่ายผู้พลัดถิ่นจึงเป็นจุดที่เชื้อแพร่ได้ง่าย

ในค่ายผู้พลัดถิ่น ครอบครัวหลายครอบครัวอยู่ในเต็นท์หรือที่พักชั่วคราวติดกัน ใช้ห้องน้ำ จุดรับน้ำ และพื้นที่ซักผ้าร่วมกัน น้ำสะอาดและสบู่มีจำกัด และคนจำนวนมากต้องนอนบนเสื่อหรือผ้าห่มที่ใช้ต่อกันมา

• ความแออัด ทำให้การสัมผัสใกล้ชิดเกิดขึ้นตลอดเวลา
• เด็กจำนวนมาก อยู่รวมกันและเล่นด้วยกัน
• ผ้าห่มและเสื่อ ถูกใช้ร่วมกันและซักได้ยาก
• ห้องน้ำรวม มีผู้ใช้หลายร้อยคนต่อวัน
• การแยกผู้ป่วย ทำได้ยากเพราะไม่มีพื้นที่ว่าง

องค์การอนามัยโลกระบุว่าฝีดาษลิงติดต่อจากการสัมผัสใกล้ชิดและจากสิ่งของที่ปนเปื้อน เช่น ผ้าปูที่นอนและเสื้อผ้า ซึ่งเป็นลักษณะที่พบได้ในทุกพื้นที่พักพิงที่แออัด

ประเทศไทยเกี่ยวข้องอย่างไร

ประเทศไทยไม่ได้มีค่ายผู้พลัดถิ่นแบบเมืองโกมา แต่เรามีศูนย์พักพิงชั่วคราวทุกปี ทั้งช่วงน้ำท่วม ดินโคลนถล่ม และไฟป่า รวมถึงพื้นที่พักพิงตามแนวชายแดน ศูนย์เหล่านี้มักอยู่ในโรงเรียน วัด หอประชุม และอาคารของหน่วยงานท้องถิ่น และมีลักษณะคล้ายกันคือ คนจำนวนมากต้องนอน กิน และใช้ห้องน้ำร่วมกันในพื้นที่จำกัด เมื่อน้ำลดและผู้อพยพกลับบ้าน อาคารเหล่านั้นต้องกลับไปเป็นห้องเรียน ศาลาวัด หรือหอประชุมตามเดิม คำถามคือ อาคารนั้นได้รับการฆ่าเชื้อก่อนกลับมาใช้งานหรือไม่

สิ่งที่ศูนย์พักพิงมักพลาด

1. ไม่มีจุดคัดกรองอาการ ผู้มีไข้หรือผื่นนอนรวมกับคนอื่นตั้งแต่วันแรก
2. ผ้าห่มบริจาคถูกเวียนใช้ โดยไม่ได้ซักระหว่างผู้ใช้
3. ห้องน้ำทำความสะอาดวันละครั้ง ทั้งที่มีผู้ใช้หลายร้อยคน
4. ไม่มีพื้นที่แยกผู้ป่วย เมื่อมีคนป่วยต้องย้ายไปไหนก็ไม่มีแผน
5. ปิดศูนย์โดยไม่ฆ่าเชื้อ อาคารกลับไปใช้เป็นโรงเรียนทันทีหลังผู้อพยพย้ายออก

แผนป้องกันโรคติดต่อในศูนย์พักพิง

1. ตั้งจุดคัดกรองที่ทางเข้า ถามอาการไข้ ผื่น และประวัติการเดินทาง
2. กันพื้นที่แยก สำหรับผู้มีอาการสงสัยโรคติดต่อ พร้อมห้องน้ำแยกถ้าทำได้
3. แจกผ้าห่มและเสื่อเป็นรายคน และซักด้วยน้ำร้อนก่อนส่งต่อ
4. ทำความสะอาดและฆ่าเชื้อห้องน้ำหลายรอบต่อวัน โดยเฉพาะก๊อกน้ำ ลูกบิด และโถสุขภัณฑ์
5. ตั้งจุดล้างมือ ที่ทางเข้า โรงอาหาร และหน้าห้องน้ำ
6. ประสานโรงพยาบาลและสาธารณสุขอำเภอ และแจ้งสายด่วน 1422 เมื่อพบผู้มีอาการสงสัย
7. พ่นฆ่าเชื้อทั้งอาคารก่อนปิดศูนย์ เพื่อให้อาคารกลับไปใช้งานเดิมได้อย่างปลอดภัย

ทำไมการพ่นฆ่าเชื้อแบบ ULV เหมาะกับอาคารขนาดใหญ่

บริการพ่นฆ่าเชื้อของ World Health Disinfection ใช้เครื่องพ่นละอองฝอยแบบ ULV ที่ทำให้น้ำยาเป็นละอองขนาดเล็ก ครอบคลุมหอประชุม ห้องเรียน และศาลาขนาดใหญ่ได้ในเวลาไม่นาน รวมถึงซอกมุม ผนัง และพื้นผิวที่เช็ดด้วยมือไม่ทั่ว

• ครอบคลุมพื้นที่กว้าง เหมาะกับหอประชุมและอาคารเอนกประสงค์
• กลับมาใช้พื้นที่ได้เร็ว โดยทั่วไปประมาณ 30 นาทีหลังพ่น
• มีใบกำกับภาษีและหัก ณ ที่จ่าย 3% สำหรับหน่วยงานรัฐ อปท. และมูลนิธิ
• มีรายงานและภาพถ่าย ประกอบการรายงานต่อผู้บังคับบัญชา
• ประสบการณ์มากกว่า 5 ปี ในโรงพยาบาล หน่วยงานรัฐ และอาคารสาธารณะ

น้ำยาที่ใช้: Chemgene HLD4H

ทีมงานใช้ Chemgene HLD4H ซึ่งตามข้อมูลบนหน้าสินค้าของ WHD ผ่านมาตรฐาน EN 14476 สำหรับการทำลายไวรัส ใช้ในโรงพยาบาลของ NHS ประเทศอังกฤษ และได้รับการรับรองจากมหาวิทยาลัยมหิดล เราไม่กล่าวอ้างว่า Chemgene ผ่านการทดสอบกับฝีดาษลิงโดยตรง แต่ฝีดาษลิงเป็นไวรัสที่มีเปลือกหุ้ม ซึ่งถูกทำลายได้ด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อที่เหมาะสมเมื่อใช้ถูกวิธีและครบเวลาสัมผัส หน่วยงานยังสำรองน้ำยาไว้ให้ทีมอาสาเช็ดห้องน้ำและจุดสัมผัสบ่อยระหว่างเปิดศูนย์ได้

10 เหตุผลที่หน่วยงานควรมีแผนฆ่าเชื้อศูนย์พักพิง

1. ศูนย์พักพิงมีความแออัดคล้ายค่ายที่ฝีดาษลิงเคยแพร่ระบาด
2. ป้องกันโรคติดต่ออื่นด้วย เช่น โรคทางเดินหายใจและโรคผิวหนัง
3. ปกป้องเด็ก ผู้สูงอายุ และผู้มีโรคประจำตัว
4. ปกป้องเจ้าหน้าที่และอาสาสมัคร
5. อาคารกลับไปใช้เป็นโรงเรียนหรือวัดได้อย่างมั่นใจ
6. ลดข่าวลือและความกังวลของชุมชน
7. มีเอกสารประกอบการเบิกจ่ายและรายงาน
8. ใช้น้ำยาที่ได้มาตรฐานแทนการผสมสารฟอกขาวแบบเดา
9. ทีมงานมีอุปกรณ์ป้องกันครบ
10. เตรียมพร้อมได้ก่อนฤดูน้ำหลากทุกปี

ก่อนและหลัง

เสียงจากผู้ใช้บริการ

"หลังน้ำลด เราต้องเปิดหอประชุมให้นักเรียนใช้ต่อ พอมีทีมมาพ่นฆ่าเชื้อและมีรายงานให้ ผู้ปกครองก็คลายกังวล" เจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งที่ใช้บริการ World Health Disinfection

คำถามที่พบบ่อย

ถาม: ฝีดาษลิงในคองโกเกี่ยวกับไทยอย่างไร ตอบ: ไทยเคยพบผู้ติดเชื้อ Clade Ib ที่เดินทางมาจากต่างประเทศในปี 2567 ตามข้อมูลของกรมควบคุมโรค และบทเรียนเรื่องความแออัดใช้ได้กับศูนย์พักพิงทุกแห่ง ถาม: ควรพ่นฆ่าเชื้อศูนย์พักพิงเมื่อไหร่ ตอบ: เมื่อพบผู้มีอาการสงสัยโรคติดต่อ และก่อนปิดศูนย์เพื่อคืนอาคารสู่การใช้งานเดิม ถาม: Chemgene HLD4H ทำลายฝีดาษลิงได้ไหม ตอบ: ไม่มีการกล่าวอ้างว่าทดสอบกับฝีดาษลิงโดยตรง แต่ผ่านมาตรฐาน EN 14476 สำหรับไวรัส และฝีดาษลิงเป็นไวรัสมีเปลือกหุ้ม ถาม: หน่วยงานรัฐขอใบเสนอราคาได้ไหม ตอบ: ได้ พร้อมใบกำกับภาษีและหัก ณ ที่จ่าย 3% โทร 065-556-6294 หรือ LINE @whd268

บทความที่เกี่ยวข้อง

• บริการพ่นฆ่าเชื้ออาคารสาธารณะและหน่วยงานรัฐ
• น้ำยาฆ่าเชื้อ Chemgene HLD4H และราคา
• ข้อมูลฝีดาษลิงจากองค์การอนามัยโลก

ป้องกันได้ด้วยบริการพ่นฆ่าเชื้อและน้ำยา Chemgene HLD4H

เรื่องจริงจากคองโกแสดงให้เห็นว่า ความแออัดทำให้เชื้อเดินทางจากเมืองเล็ก ๆ ไปถึงค่ายที่มีคนหลายแสนคนได้ ศูนย์พักพิงทุกแห่งจึงควรมีแผนป้องกันโรคติดต่อตั้งแต่วันแรกจนถึงวันปิดศูนย์ ป้องกันได้ด้วย บริการพ่นฆ่าเชื้อของ World Health Disinfection ที่ครอบคลุมอาคารขนาดใหญ่ และ น้ำยาฆ่าเชื้อ Chemgene HLD4H สำหรับดูแลห้องน้ำและจุดสัมผัสบ่อยทุกวัน

โทร 065-556-6294 | LINE: @whd268