เคสจริงที่ถูกบันทึกในวารสารวิชาการระดับโลก

ในเดือนสิงหาคม 2567 ประเทศไทยพบผู้ป่วยฝีดาษวานร (Mpox) สายพันธุ์ Ib รายแรก เรื่องราวของเคสนี้ถูกตีพิมพ์อย่างละเอียดในวารสาร Emerging Infectious Diseases ของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคสหรัฐอเมริกา (US CDC) ฉบับเดือนสิงหาคม 2568 ที่มา: Emerging Infectious Diseases, US CDC

ข้อมูลจากรายงานระบุว่า ผู้ป่วยเป็นชายชาวเยอรมันอายุ 66 ปี ที่อาศัยอยู่ในภาคตะวันออกของไทย เดินทางไปรวันดาและเมืองบูกาวู สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ในต้นเดือนสิงหาคม 2567 แล้วเดินทางผ่านกาตาร์ มาถึงประเทศไทยในวันที่ 14 สิงหาคม 2567 วันรุ่งขึ้นจึงเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ และได้รับการยืนยันเป็นสายพันธุ์ Ib ด้วยการถอดรหัสพันธุกรรมทั้งจีโนม

ประเด็นที่ธุรกิจที่พักทุกแห่งควรสนใจคือ ตัวอย่างจากสิ่งแวดล้อมในห้องพักโรงแรมของผู้ป่วยตรวจพบสารพันธุกรรมของเชื้อในเกือบทุกจุดที่เก็บตัวอย่าง โดยค่าที่บ่งชี้ปริมาณเชื้อมากที่สุดมาจาก ลูกบิดผ้าม่าน

ข่าวดีจากเคสนี้ และสิ่งที่ทำให้มันจบลงด้วยดี

รายงานเดียวกันระบุว่า ผู้ป่วยมีอาการไม่รุนแรง และออกจากโรงพยาบาลได้ในวันที่ 5 กันยายน 2567 โดยไม่มีภาวะแทรกซ้อน ภรรยาซึ่งเป็นผู้สัมผัสร่วมบ้านเพียงคนเดียว ตรวจไม่พบเชื้อในวันที่ 7, 14 และ 23 หลังสัมผัส และจากการติดตามผู้สัมผัส 89 คน ซึ่งเป็นกลุ่มเสี่ยงสูง 33 คน ไม่พบผู้ติดเชื้อรายที่สอง

ผลลัพธ์ที่ดีนี้เกิดจากการทำงานร่วมกันของระบบสาธารณสุข ทั้งการวินิจฉัย การติดตามผู้สัมผัส และการจัดการสิ่งแวดล้อม บทเรียนสำหรับโรงแรมคือ การเตรียมพร้อมไว้ล่วงหน้าช่วยให้เหตุการณ์ไม่บานปลาย

ทำไมโรงแรมจึงเป็นพื้นที่ที่ต้องระวัง

ข้อมูลล่าสุดจากกรมควบคุมโรคแสดงให้เห็นว่า ฝีดาษวานรยังเกี่ยวข้องกับนักท่องเที่ยวและพื้นที่ท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง

• เดือนพฤษภาคม 2569 กรมควบคุมโรครายงานผู้ป่วยสายพันธุ์ Ib รายใหม่ 2 ราย รายหนึ่งเกี่ยวข้องกับการสัมผัสใกล้ชิดเป็นเวลานานในพื้นที่ท่องเที่ยวที่แออัดช่วงเทศกาล และมีรายงานนักท่องเที่ยวต่างชาติ 1 รายผ่านกลไกกฎอนามัยระหว่างประเทศ ที่มา: The Nation 19 พ.ค. 2569
• ณ เวลานั้น ไทยมีผู้ป่วยสายพันธุ์ Ib สะสม 18 ราย และผู้ป่วยทุกสายพันธุ์สะสม 1,074 ราย เสียชีวิต 16 ราย
• อธิบดีกรมควบคุมโรคสั่งการให้หน่วยงานสาธารณสุขทุกระดับเข้มงวดการเฝ้าระวัง คัดกรอง และติดตามผู้ป่วย โดยเฉพาะในพื้นที่ท่องเที่ยวและสถานที่ที่มีความเสี่ยงสูง
• ล่าสุด ปี 2569 ถึงวันที่ 31 ตุลาคม 2569 ไทยพบผู้ป่วยสะสม 470 ราย เสียชีวิต 3 ราย ที่มา: Hfocus 3 พ.ย. 2569

ห้องพักโรงแรมคือที่ที่ผู้คนจากทั่วโลกนอน อาบน้ำ และใช้ผ้าเช็ดตัวและเครื่องนอนต่อจากกัน ซึ่งตรงกับช่องทางที่กรมควบคุมโรคระบุว่าเชื้ออาจติดต่อได้ คือ ผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้า เครื่องนอน และสิ่งของที่ปนเปื้อนสารคัดหลั่งหรือสะเก็ดแผล

ความเสียหายที่โรงแรมไม่อยากเจอ

เมื่อมีแขกที่ป่วยหรือสงสัยว่าป่วยเข้าพัก โรงแรมต้องเผชิญความเสี่ยงหลายด้าน

• ความปลอดภัยของพนักงานแม่บ้าน ซึ่งต้องสัมผัสผ้าปูที่นอนและผ้าเช็ดตัวโดยตรง
• ความเสี่ยงต่อแขกรายถัดไป ถ้าห้องไม่ได้ทำความสะอาดและฆ่าเชื้ออย่างเหมาะสม
• ห้องว่างระหว่างรอจัดการ สูญเสียรายได้ทุกคืน
• ชื่อเสียงและรีวิวออนไลน์ ข่าวลือแพร่เร็วกว่าข้อเท็จจริงเสมอ
• ความตื่นตระหนกของพนักงาน ถ้าไม่มีขั้นตอนชัดเจน พนักงานอาจไม่กล้าเข้าห้อง หรือทำผิดขั้นตอน

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในการทำความสะอาดห้องพัก

• สะบัดผ้าปูที่นอนและปลอกหมอน ตอนรื้อเตียง US CDC แนะนำให้ใส่ถุงโดยไม่สะบัด
• ปัดฝุ่นแห้งหรือกวาดพื้น CDC แนะนำให้หลีกเลี่ยง เพราะอาจทำให้ฝุ่นที่มีเชื้อฟุ้ง ควรใช้วิธีเปียก ที่มา: US CDC
• ลืมจุดที่ไม่คิดว่าจะปนเปื้อน เช่น ลูกบิดผ้าม่าน ซึ่งในเคสจริงตรวจพบปริมาณเชื้อสูงที่สุด
• ใช้รถเข็นผ้าคันเดียวกันกับห้องอื่น ทำให้ผ้าที่ปนเปื้อนสัมผัสผ้าสะอาด
• ใช้น้ำยาทั่วไปโดยไม่รอเวลาสัมผัส ตามที่ฉลากกำหนด

ขั้นตอนจัดการห้องพัก เมื่อมีแขกป่วยหรือสงสัยว่าป่วย

1. ปิดห้องไว้ก่อน งดขายห้องจนกว่าจะทำความสะอาดและฆ่าเชื้อเสร็จ
2. ประสานหน่วยงานสาธารณสุข ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ และโทรสายด่วนกรมควบคุมโรค 1422 เพื่อขอข้อมูล
3. พนักงานสวมอุปกรณ์ป้องกัน ถุงมือ หน้ากากที่กระชับหรือ N95 และเสื้อผ้าแขนยาว ตามคำแนะนำของ CDC
4. รื้อผ้าโดยไม่สะบัด ใส่ถุงแยก ส่งซักแยกรอบ
5. ทิ้งขยะในถุงที่มัดแน่น
6. ฆ่าเชื้อพื้นผิวสัมผัสบ่อยทั้งหมด ลูกบิดประตู สวิตช์ไฟ รีโมต โทรศัพท์ ราวจับ ก๊อกน้ำ ชักโครก และลูกบิดผ้าม่าน
7. พื้นผิวนุ่ม โซฟาและพรมที่สัมผัสผิวหนัง ทำความสะอาดด้วยไอน้ำ ที่นอนที่ปนเปื้อนหนักอาจต้องเปลี่ยน ตามคำแนะนำของ CDC
8. พ่นฆ่าเชื้อทั้งห้องโดยผู้เชี่ยวชาญ เพื่อให้ครอบคลุมจุดที่เช็ดไม่ถึง
9. บันทึกการดำเนินการ สำหรับการตรวจสอบภายในและการสื่อสารกับแขก

ทำไมโรงแรมเลือก Chemgene และบริการพ่นฆ่าเชื้อของ WHD

ไวรัสฝีดาษวานรเป็นไวรัสที่มีเปลือกหุ้ม ซึ่งน้ำยาฆ่าเชื้อที่เหมาะสมสามารถทำลายได้ เมื่อใช้ถูกวิธีและได้เวลาสัมผัสครบ

บริการพ่นฆ่าเชื้อของ World Health Disinfection ใช้ CHEMGENE HLD4H น้ำยาฆ่าเชื้อสูตรเข้มข้นนำเข้าจากสหราชอาณาจักร ตามข้อมูลบนหน้าบริการ ผลิตภัณฑ์อ้างอิงผลทดสอบมาตรฐานยุโรป EN 14476 สำหรับการฆ่าไวรัส และพ่นด้วยเครื่อง ULV ที่ให้ละอองฝอยละเอียด ดูบริการพ่นฆ่าเชื้อ

10 เหตุผลที่เหมาะกับธุรกิจโรงแรมและที่พัก

1. ลดภาระพนักงานแม่บ้าน ทีมมืออาชีพรับงานในห้องที่มีความเสี่ยง
2. เข้าถึงทุกจุดในห้อง รวมถึงลูกบิดผ้าม่าน ใต้เตียง และหลังเฟอร์นิเจอร์
3. น้ำยามาตรฐานยุโรป อ้างอิง EN 14476 ตามข้อมูลผลิตภัณฑ์
4. ห้องกลับมาขายได้เร็ว ตามขั้นตอนบริการ รอประมาณ 30 นาทีหลังพ่นแล้วใช้งานได้
5. ทำงานอย่างเงียบ ไม่รบกวนแขกห้องอื่น และไม่สร้างความตื่นตระหนก
6. รองรับหลายพื้นที่ ห้องพัก ล็อบบี้ ลิฟต์ ฟิตเนส สปา และห้องซักรีด
7. เหมาะกับการพ่นตามรอบ ช่วงฤดูท่องเที่ยวหรือเทศกาลที่มีผู้เข้าพักหนาแน่น
8. พื้นผิวและอุปกรณ์ไฟฟ้าในห้อง ตามข้อมูลบนหน้าบริการ ผลิตภัณฑ์ระบุว่าเหมาะกับวัสดุและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
9. มีใบกำกับภาษี และหัก ณ ที่จ่าย 3% สำหรับนิติบุคคล
10. ทีมงานมีประสบการณ์มากกว่า 5 ปี ในงานพ่นฆ่าเชื้อหลายประเภทอาคาร

ก่อนและหลัง ห้องพักที่ผ่านการฆ่าเชื้อ

ก่อน

• ห้องถูกปิดและขายไม่ได้
• พนักงานไม่มั่นใจว่าจะเข้าไปทำความสะอาดอย่างไร
• จุดสัมผัสเล็ก ๆ อย่างลูกบิดผ้าม่านและรีโมตถูกมองข้าม
• ผู้บริหารกังวลเรื่องชื่อเสียงของโรงแรม

หลัง

• ผ้าทุกชิ้นถูกจัดการและซักแยกตามขั้นตอน
• พื้นผิวสัมผัสบ่อยและทั้งห้องผ่านการฆ่าเชื้ออย่างเป็นระบบ
• มีบันทึกการดำเนินการที่ตรวจสอบได้
• ห้องพร้อมกลับมาให้บริการแขกรายต่อไป

แผนเตรียมพร้อมสำหรับโรงแรม ทำได้ตั้งแต่วันนี้

• เขียนขั้นตอนปฏิบัติ (SOP) สำหรับห้องที่มีแขกป่วย ให้พนักงานทุกกะรู้ชัดเจน
• เตรียมชุดอุปกรณ์ป้องกัน ถุงมือ หน้ากาก N95 ถุงผ้าแยกสี ไว้ทุกชั้น
• อบรมพนักงานแม่บ้าน เรื่องการรื้อผ้าโดยไม่สะบัด และลำดับการทำความสะอาด
• แยกเส้นทางผ้าปนเปื้อน ไม่ให้ปะปนกับผ้าสะอาด
• นัดผู้ให้บริการพ่นฆ่าเชื้อไว้ล่วงหน้า เพื่อเรียกใช้ได้ทันทีเมื่อจำเป็น
• เตรียมข้อความสื่อสารกับแขก ที่สุภาพ ให้ข้อมูลจริง และไม่ตีตราผู้ป่วย

สิ่งที่โรงแรมต้องเข้าใจ

การพ่นฆ่าเชื้อช่วยลดความเสี่ยงจากพื้นผิวและสิ่งของ แต่ไม่ได้แทนที่การดูแลทางการแพทย์ แขกที่มีไข้ ผื่น หรือตุ่มน้ำ โดยเฉพาะบริเวณอวัยวะเพศ และมีประวัติเสี่ยงใน 21 วัน ควรได้รับคำแนะนำให้ไปพบแพทย์และแจ้งประวัติตามจริง ตามที่กรมควบคุมโรคแนะนำ

คำถามที่พบบ่อย

โรงแรมต้องพ่นฆ่าเชื้อทุกห้องไหม ไม่จำเป็น ให้เน้นห้องที่มีแขกป่วยหรือสงสัยว่าป่วย และพื้นที่ส่วนกลางที่สัมผัสบ่อย ส่วนการพ่นตามรอบเหมาะกับช่วงที่มีผู้เข้าพักหนาแน่น

ผ้าปูที่นอนต้องทิ้งไหม ส่วนใหญ่ซักด้วยเครื่องซักผ้าและผงซักฟอกได้ตามปกติ โดยแยกรอบและไม่สะบัดผ้า ที่นอนที่ปนเปื้อนหนักอาจต้องเปลี่ยน

พนักงานแม่บ้านต้องป้องกันตัวอย่างไร สวมถุงมือ หน้ากากที่กระชับหรือ N95 และเสื้อผ้าแขนยาว ล้างมือด้วยสบู่ทันทีหลังถอดถุงมือ

จะสื่อสารกับแขกอย่างไร ให้ข้อมูลตามจริง เน้นมาตรการที่โรงแรมทำ และไม่เปิดเผยข้อมูลส่วนตัวของผู้ป่วย

แหล่งข้อมูลและลิงก์ที่เกี่ยวข้อง

• บริการพ่นฆ่าเชื้อ World Health Disinfection
• Chemgene น้ำยาฆ่าเชื้อ
• หน้าหลัก World Health Disinfection
• Emerging Infectious Diseases: เคสฝีดาษวานรสายพันธุ์ Ib ในไทย 2567
• US CDC: การทำความสะอาดและฆ่าเชื้อ Mpox

เตรียมพร้อมก่อน ดีกว่าแก้ไขทีหลัง

เคสจริงในปี 2567 แสดงให้เห็นว่า เชื้อสามารถปนเปื้อนพื้นผิวในห้องพักโรงแรมได้ และการจัดการที่ดีช่วยให้ไม่มีผู้ติดเชื้อรายที่สอง โรงแรมที่มีขั้นตอนชัดเจนและมีผู้เชี่ยวชาญพร้อมช่วย จะปกป้องได้ทั้งแขก พนักงาน และชื่อเสียงของธุรกิจ

World Health Disinfection พร้อมให้บริการพ่นฆ่าเชื้อห้องพักและพื้นที่ส่วนกลางด้วย CHEMGENE HLD4H สำหรับโรงแรม รีสอร์ต เกสต์เฮาส์ และที่พักทุกขนาด

โทร 065-556-6294 หรือแอด LINE @whd268 เพื่อขอใบเสนอราคาและวางแผนบริการ

โทร 065-556-6294 | LINE: @whd268