Last updated: 13 ต.ค. 2569 | 41 จำนวนผู้เข้าชม |
"คุณวิภา" เป็นเจ้าของอพาร์ตเมนต์หกชั้นในซอยแห่งหนึ่งย่านพญาไท ใกล้แนวรถไฟฟ้า ผู้เช่าส่วนใหญ่เป็นพนักงานออฟฟิศรุ่นใหม่และนักศึกษาปริญญาโท อาคารสร้างมาราวสิบห้าปี ทางเดินทุกชั้นปูพรมสีเทาเพื่อให้ดูอบอุ่นและเก็บเสียงฝีเท้า โถงชั้นล่างมีโซฟาผ้าให้นั่งรอและลิฟต์โดยสารหนึ่งตัวที่ผนังบุแผ่นไม้
ช่วงน้ำท่วมเดือนตุลาคม 2569 น้ำในซอยเอ่อเข้าโถงชั้นล่างสูงไม่ถึงข้อเท้า แต่ขังอยู่สองวันเต็ม ผู้เช่าเดินลุยน้ำเข้าออกตลอด รองเท้าเปียกพาน้ำขึ้นลิฟต์และไปตามทางเดินทุกชั้น ฝนที่ตกต่อเนื่องทำให้อากาศในอาคารชื้นมาก หลังน้ำลด แม่บ้านถูพื้นโถงและเช็ดลิฟต์ คุณวิภาคิดว่าแค่นี้ก็เพียงพอ
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เธอเห็นรีวิวหนึ่งดาวบนแพลตฟอร์มหาห้องเช่า ผู้เขียนไม่ได้บ่นเรื่องห้องพักเลย แต่เขียนว่า "เดินออกจากลิฟต์แล้วเจอกลิ่นอับเหมือนพรมเปียกทั้งชั้น ทนไม่ไหว" ไม่กี่วันต่อมามีผู้เช่าเก่าสองรายแจ้งว่าจะไม่ต่อสัญญา และคนที่มาดูห้องว่างก็ขอตัวกลับตั้งแต่ยืนรอลิฟต์
คุณวิภาเดินสำรวจเองทุกชั้น พบว่าพรมทางเดินชั้นล่างใกล้ประตูลิฟต์มีคราบน้ำเป็นวง ขอบพรมด้านที่ติดผนังมีจุดดำ ส่วนชั้นบน ๆ พรมไม่ได้เปียกน้ำท่วมโดยตรง แต่มีกลิ่นอับชัดเจนในช่วงเย็นที่อากาศชื้น ภายในลิฟต์มีกลิ่นคล้ายผ้าหมาด และโซฟาในโถงเมื่อนั่งลงไปจะมีกลิ่นอับลอยขึ้นมา คำถามแรกที่เธอถามช่างคือ "ต้องรื้อพรมทั้งตึกเลยไหม"
หมายเหตุ: เป็นสถานการณ์ตัวอย่างที่เรียบเรียงจากลักษณะปัญหาที่พบบ่อยในอาคารให้เช่าหลังน้ำท่วม ไม่ได้อ้างอิงข่าวหรือสถิติของหน่วยงานใด
พรมคือฟองน้ำขนาดใหญ่: เส้นใยพรม แผ่นรองพรม และกาวที่ยึดกับพื้นปูน ดูดซับทั้งน้ำและความชื้นในอากาศ เมื่อมีคราบดินโคลนจากรองเท้าผสมเข้าไป ก็กลายเป็นอาหารของแบคทีเรียและเชื้อรา กลิ่นอับที่ได้ยินในช่วงเย็นมักมาจากเชื้อที่เติบโตในชั้นล่างของพรม
ทางเดินในอาคารมักไม่มีลมผ่าน: ทางเดินกลางที่มีห้องสองฝั่งมักไม่มีหน้าต่าง อากาศชื้นจึงค้างอยู่ทั้งวัน ยิ่งช่วงฝนตกต่อเนื่อง ความชื้นสะสมในพรมยิ่งมากขึ้น
ลิฟต์คือห้องปิดขนาดเล็ก: ผนังบุไม้หรือแผ่นลามิเนต พื้นยางหรือพรม และช่องระบายอากาศเล็ก ๆ เมื่อคนเปียกน้ำขึ้นลงทั้งวัน ความชื้นและกลิ่นจะสะสมอยู่ภายใน ยิ่งประตูลิฟต์ปิดตลอดเวลา กลิ่นก็ยิ่งเข้มข้น
เฟอร์นิเจอร์ผ้าในโถง: โซฟาผ้า เบาะเก้าอี้ และม่านในโถงชั้นล่าง ดูดซับไอชื้นจากน้ำท่วมที่ขังอยู่สองวัน ฟองน้ำด้านในอาจชื้นอยู่นานแม้ผิวหน้าดูแห้ง
สปอร์เชื้อราและไรฝุ่นในพรมที่ชื้นอาจกระตุ้นอาการจาม คัดจมูก ระคายเคืองตา หรือหอบในผู้ที่เป็นภูมิแพ้และหอบหืด ส่วนคราบน้ำท่วมที่ซึมอยู่ในพรมชั้นล่างอาจมีเชื้อโรคจากท่อระบายน้ำที่ทำให้เกิดอาการท้องร่วง หรือในบางพื้นที่มีความเสี่ยงโรคฉี่หนู (เลปโตสไปโรซิส) แม่บ้านที่ต้องรื้อหรือขัดพรมจึงควรสวมถุงมือ หน้ากาก และรองเท้าบูท ข้อมูลนี้เป็นความรู้ทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
ผู้เช่ารุ่นใหม่ตัดสินใจจากรีวิวและความรู้สึกแรกเมื่อมาดูห้อง พื้นที่ส่วนกลางคือสิ่งแรกที่ทุกคนสัมผัส กลิ่นอับในลิฟต์หรือทางเดินจึงลดโอกาสปิดสัญญาได้ทันที แม้ห้องพักจะสะอาดก็ตาม รีวิวเชิงลบหนึ่งรายการอาจอยู่บนหน้าแรกไปอีกหลายเดือน
การตัดสินใจรื้อพรมทั้งตึกโดยไม่ได้ประเมินก่อน อาจสิ้นเปลืองเกินจำเป็น ขณะที่การปล่อยพรมที่ราฝังลึกไว้ ก็ทำให้ต้องเสียเงินทำความสะอาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าโดยกลิ่นไม่หาย การแยกให้ออกว่าพรมผืนไหนต้องรื้อจึงช่วยประหยัดได้มาก
พรมที่ควรรื้อและเปลี่ยน
พรมที่มักฟื้นฟูได้
สำหรับพรมกลุ่มที่ฟื้นฟูได้ ลำดับงานที่ได้ผลคือ ดูดฝุ่นและคราบดินให้หมด ซักหรือทำความสะอาดพรมตามวิธีที่เหมาะกับวัสดุ ทำให้แห้งสนิท พ่นฆ่าเชื้อ แล้วจึงอบโอโซนเพื่อจัดการกลิ่นและสปอร์ที่ค้างในเส้นใย หากต้องการลดไรฝุ่นในพรมด้วย สามารถใช้ บริการกำจัดไรฝุ่น ร่วมได้
World Health Disinfection (WHD) ให้ บริการอบโอโซน และ บริการพ่นฆ่าเชื้อ สำหรับอพาร์ตเมนต์ หอพัก และอาคารให้เช่าในเขตพญาไท ราชเทวี ดินแดง และพื้นที่ใกล้เคียง โดยวางแผนให้ผู้เช่ายังใช้ชีวิตได้ตามปกติมากที่สุด
การพ่นฆ่าเชื้อ ใช้น้ำยา CHEMGENE HLD4H ผ่านเครื่องพ่นละอองฝอย ULV ที่ปรับให้ละอองละเอียดและเหมาะกับพื้นผิวพรม ผนังลิฟต์ ปุ่มกด ราวจับ มือจับประตู และเฟอร์นิเจอร์ในโถง
การอบโอโซน ใช้ เครื่องอบโอโซน ทำทีละโซน เช่น ทางเดินทีละชั้นที่ปิดกั้นได้ ห้องโดยสารลิฟต์ที่หยุดให้บริการชั่วคราว และโถงชั้นล่างในช่วงที่ปิดทางเข้า ก๊าซโอโซนแทรกซึมเข้าเส้นใยพรมและฟองน้ำโซฟา ช่วยสลายโมเลกุลกลิ่นและจัดการสปอร์เชื้อรา
"ตอนแรกเกือบสั่งรื้อพรมทั้งหกชั้น พอสำรวจจริงพบว่าต้องเปลี่ยนแค่ชั้นล่างกับหน้าลิฟต์ ที่เหลือทำความสะอาด ทำให้แห้ง แล้วพ่นฆ่าเชื้อและอบโอโซน กลิ่นอับหายไปมาก ผู้เช่าที่เคยบ่นก็กลับมาบอกว่าตึกหอมสะอาดขึ้น"
— เจ้าของอพาร์ตเมนต์ในเขตพญาไท (เรื่องเล่าจากหน้างาน)
ถาม: ต้องรื้อพรมทั้งตึกไหม
ตอบ: ไม่จำเป็นเสมอไป พรมที่จมน้ำท่วม มีราที่มองเห็นได้ หรือแผ่นรองยุ่ย ควรเปลี่ยน ส่วนพรมที่แค่มีกลิ่นอับจากความชื้น มักฟื้นฟูได้ด้วยการทำความสะอาด ทำให้แห้ง พ่นฆ่าเชื้อ และอบโอโซน
ถาม: ผู้เช่าต้องย้ายออกระหว่างทำงานไหม
ตอบ: ไม่ต้อง ทีมงานทำทีละโซน ผู้เช่าเพียงงดเข้าโซนที่ติดป้ายจนกว่าจะระบายอากาศเสร็จ
ถาม: อบโอโซนในลิฟต์ปลอดภัยกับระบบลิฟต์ไหม
ตอบ: ทีมงานใช้ปริมาณแบบควบคุมในห้องโดยสาร และประสานกับผู้ดูแลลิฟต์ในการหยุดให้บริการชั่วคราว ไม่อบเข้าไปในห้องเครื่องหรือแผงควบคุม
ถาม: พรมจะเปียกจากการพ่นฆ่าเชื้อหรือไม่
ตอบ: ละอองแบบ ULV มีขนาดเล็กมาก พื้นผิวจะชื้นเพียงเล็กน้อยและแห้งเร็ว ไม่ได้ทำให้พรมเปียกโชกเหมือนการซักพรม
ถาม: ทำห้องพักที่ว่างพร้อมกันได้ไหม
ตอบ: ได้ เป็นช่วงเวลาที่เหมาะในการเตรียมห้องรับผู้เช่าใหม่ สอบถามรายละเอียดกับทีมงานได้
เจ้าของอพาร์ตเมนต์และหอพักในพญาไทและพื้นที่ใกล้เคียง ปรึกษาทีมงาน WHD เพื่อกำจัดกลิ่นอับในทางเดิน ลิฟต์ และโถง
ดูบริการพ่นฆ่าเชื้อ คลิกที่นี่
โทร 065-556-6294 · LINE @whd268 · อีเมล worldhealthdisinfection@gmail.com
#อบโอโซนอพาร์ตเมนต์ #กำจัดกลิ่นอับ #พรมเหม็นอับ #กำจัดเชื้อรา #พ่นฆ่าเชื้อหลังน้ำท่วม #น้ำยาฆ่าเชื้อ #บริการพ่นฆ่าเชื้อ #พญาไท
คำค้นหา: ทางเดินพรมอพาร์ตเมนต์เหม็นอับหลังน้ำท่วม, พรมทางเดินเหม็นอับ, ลิฟต์มีกลิ่นอับ, โถงชั้นล่างเหม็นอับ, อบโอโซนอพาร์ตเมนต์, พญาไท กรุงเทพฯ 2569