ผู้สูงอายุติดเตียงในบ้านหลังน้ำท่วม เสี่ยงปอดอักเสบจากเชื้อราและแบคทีเรีย วางแผนฟื้นฟูห้องผู้ป่วยด้วยการอบโอโซนอย่างปลอดภัย
Last updated: 30 ก.ย. 2569 | 8 จำนวนผู้เข้าชม |
ผู้สูงอายุติดเตียงในบ้านหลังน้ำท่วม เสี่ยงปอดอักเสบจากเชื้อราและแบคทีเรีย วางแผนฟื้นฟูห้องผู้ป่วยด้วยการอบโอโซนอย่างปลอดภัย
สำหรับครอบครัวที่ดูแลผู้สูงอายุติดเตียง น้ำท่วมไม่ได้จบลงเมื่อน้ำลด เพราะห้องนอนของผู้ป่วยคือพื้นที่ที่ท่านใช้ชีวิตแทบทั้งยี่สิบสี่ชั่วโมง หากห้องนั้นยังชื้น มีเชื้อราบนผนัง หรือมีแบคทีเรียจากน้ำท่วมตกค้าง ทุกลมหายใจของผู้ป่วยคือการสัมผัสเชื้อซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขณะที่ร่างกายของผู้สูงอายุติดเตียงมีภูมิคุ้มกันต่ำและกลไกป้องกันปอดอ่อนแอกว่าคนทั่วไป บทความนี้อธิบายความเสี่ยงปอดอักเสบในผู้ป่วยติดเตียงหลังน้ำท่วม สัญญาณอันตรายที่ผู้ดูแลต้องรู้ และแนวทางอบโอโซนฆ่าเชื้อในที่พักอาศัยที่วางแผนร่วมกับการย้ายผู้ป่วยอย่างปลอดภัย
เรื่องเล่าจากสถานการณ์จริงที่พบบ่อย: เตียงของแม่ที่ต้องยกหนีน้ำ
(เนื้อหาส่วนนี้เป็นสถานการณ์ตัวอย่างที่เรียบเรียงจากปัญหาที่พบบ่อยหลังน้ำท่วม ไม่ใช่รีวิวของลูกค้ารายใดรายหนึ่ง)
คุณต้อมเป็นลูกสาวคนเล็กที่ลาออกจากงานประจำเพื่อกลับมาดูแลคุณแม่วัยแปดสิบสองปีที่บ้านไม้สองชั้นริมแม่น้ำมูล อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี คุณแม่เป็นอัมพาตครึ่งซีกหลังเส้นเลือดสมองตีบเมื่อสามปีก่อน นอนติดเตียง ใส่สายให้อาหารทางจมูก และมีเบาหวานเป็นโรคประจำตัว ห้องของคุณแม่อยู่ชั้นล่าง เพราะสะดวกต่อการเข็นเตียงและพาไปโรงพยาบาล
ปีนั้นแม่น้ำมูลเอ่อล้นอย่างรวดเร็ว คุณต้อมกับหลานชายช่วยกันย้ายคุณแม่ขึ้นไปนอนชั้นบนบนฟูกบาง ๆ ที่พื้น เครื่องดูดเสมหะและถังออกซิเจนถูกขนตามขึ้นไปอย่างทุลักทุเล ส่วนเตียงผู้ป่วยไฟฟ้าและที่นอนลมป้องกันแผลกดทับที่ยกไม่ทัน จมอยู่ใต้น้ำชั้นล่างนานเกือบสองสัปดาห์
เมื่อน้ำลด คุณต้อมรีบทำความสะอาดห้องชั้นล่างเพื่อพาคุณแม่กลับลงมา เพราะชั้นบนร้อนอบอ้าวและการดูแลบนพื้นทำให้หลังของเธอแทบพัง เธอล้างพื้น เช็ดผนังไม้ ซื้อที่นอนลมใหม่ และเปิดพัดลมเป่าอยู่สามวัน แล้วจึงพาคุณแม่กลับลงมานอนห้องเดิม
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา คุณต้อมสังเกตว่าคุณแม่มีเสมหะมากขึ้น ต้องดูดเสมหะบ่อยกว่าเดิม หายใจเร็วขึ้นตอนกลางคืน และดูซึมกว่าปกติ แม้ไข้จะไม่สูงมาก เธอพาคุณแม่ไปโรงพยาบาล แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นปอดอักเสบและให้นอนโรงพยาบาล ระหว่างที่คุณแม่รักษาตัว คุณต้อมกลับมาบ้านและได้กลิ่นอับที่เธอเคยชินจนไม่ทันสังเกต เมื่อส่องไฟฉายดูใต้พื้นไม้ ตามรอยต่อฝาผนัง และหลังตู้ยา เธอพบคราบเชื้อราสีเขียวเทาขึ้นเป็นแนวยาวตามระดับที่น้ำเคยท่วม
แพทย์ไม่ได้บอกว่าปอดอักเสบครั้งนี้เกิดจากเชื้อราในห้องโดยตรง เพราะสาเหตุของปอดอักเสบในผู้สูงอายุมีได้หลายทาง แต่คำแนะนำของแพทย์ชัดเจนว่า ก่อนรับคุณแม่กลับบ้าน ห้องที่ผู้ป่วยนอนต้องแห้ง สะอาด และไม่มีเชื้อราหรือความชื้นสะสม นั่นคือโจทย์ที่คุณต้อมต้องแก้ให้ได้ภายในไม่กี่วันก่อนคุณแม่ออกจากโรงพยาบาล
สถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับครอบครัวจำนวนมากในอุบลราชธานี สุโขทัย อยุธยา และพื้นที่ลุ่มน้ำอื่น ๆ ที่มีผู้สูงอายุติดเตียงอยู่ในบ้านชั้นล่าง ซึ่งเป็นชั้นที่น้ำท่วมถึงก่อนเสมอ
ทำไมผู้สูงอายุติดเตียงจึงเสี่ยงปอดอักเสบมากเป็นพิเศษหลังน้ำท่วม
ปอดอักเสบ หรือที่หลายคนเรียกว่าปอดบวม คือการติดเชื้อที่เนื้อปอด ทำให้ถุงลมอักเสบและมีของเหลวหรือหนองสะสม ผู้สูงอายุติดเตียงเป็นกลุ่มที่เสี่ยงสูงอยู่แล้วแม้ในช่วงเวลาปกติ ด้วยเหตุผลหลายประการ
- กลไกการไอและการกลืนอ่อนแรง: ผู้ป่วยหลังเส้นเลือดสมองหรือผู้สูงอายุที่อ่อนแรงมักกลืนลำบาก เศษอาหาร น้ำลาย หรือเสมหะจึงอาจสำลักลงปอดได้ง่าย และไอขับออกได้ไม่ดี
- นอนราบเป็นเวลานาน: ปอดส่วนล่างขยายตัวได้ไม่เต็มที่ เสมหะคั่งค้าง กลายเป็นแหล่งเพาะเชื้อ
- ภูมิคุ้มกันลดลงตามวัยและโรคประจำตัว: เบาหวาน โรคไต โรคหัวใจ และภาวะขาดสารอาหาร ทำให้ร่างกายต้านเชื้อได้น้อยลง
- ใช้อุปกรณ์ทางการแพทย์: สายให้อาหาร เครื่องดูดเสมหะ หน้ากากออกซิเจน และท่อเจาะคอ หากอุปกรณ์หรือสิ่งแวดล้อมปนเปื้อน เชื้อจะเข้าสู่ทางเดินหายใจได้ง่ายขึ้น
- อยู่ในห้องเดียวตลอดเวลา: ผู้ป่วยสัมผัสอากาศในห้องนั้นตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ไม่มีโอกาสได้ออกไปรับอากาศบริสุทธิ์
น้ำท่วมเพิ่มความเสี่ยงเหล่านี้อีกหลายเท่า เพราะนำ "แหล่งเชื้อใหม่" เข้ามาในห้องที่ผู้ป่วยอยู่
เชื้อราในอากาศ: แอสเปอร์จิลลัสและเพื่อน
เชื้อราแอสเปอร์จิลลัส (Aspergillus) เป็นเชื้อราที่พบได้ทั่วไปในสิ่งแวดล้อม และเติบโตได้ดีบนวัสดุที่เปียกหลังน้ำท่วม เช่น ไม้ ยิปซัม ฝุ่น และเศษพืช คนที่แข็งแรงสูดสปอร์เข้าไปทุกวันโดยไม่เกิดโรคเพราะภูมิคุ้มกันกำจัดได้ แต่ในผู้ที่ภูมิคุ้มกันต่ำ ผู้ที่มีโรคปอดเรื้อรัง หรือผู้ป่วยที่ได้รับยาสเตียรอยด์เป็นเวลานาน สปอร์อาจก่อการติดเชื้อราในปอดที่รุนแรงและรักษายาก นอกจากนี้ เชื้อราอื่น ๆ อย่างเพนิซิลเลียมและคลาโดสปอเรียมยังเป็นสารก่อภูมิแพ้ที่ทำให้ทางเดินหายใจระคายเคืองและมีเสมหะมากขึ้น
แบคทีเรียที่ชอบความชื้น
แบคทีเรียบางชนิด เช่น ซูโดโมแนส (Pseudomonas aeruginosa) และเคล็บซิเอลลา (Klebsiella) ชอบอาศัยในที่ชื้นแฉะ ท่อน้ำ อ่างล้างมือ และพื้นผิวที่เปียกอยู่เสมอ เชื้อกลุ่มนี้เป็นสาเหตุสำคัญของการติดเชื้อในผู้ป่วยที่ใช้อุปกรณ์ทางการแพทย์และผู้ที่ภูมิคุ้มกันต่ำ หลังน้ำท่วม พื้นผิวในห้องผู้ป่วย ขาเตียง ราวเตียง รถเข็น และบริเวณอ่างล้างมือที่ใช้ล้างอุปกรณ์ อาจกลายเป็นที่อยู่ของเชื้อเหล่านี้หากทำความสะอาดและทำให้แห้งไม่ทั่วถึง
เชื้อจากน้ำเสียและสัตว์
น้ำท่วมมักปนเปื้อนน้ำเสีย อุจจาระ และปัสสาวะสัตว์ ทำให้มีเชื้อแบคทีเรียในลำไส้และเชื้อเลปโตสไปราตกค้างบนพื้นผิว ผู้ป่วยติดเตียงอาจไม่ได้สัมผัสพื้นโดยตรง แต่ผู้ดูแลที่เดินไปมาและจับทั้งพื้นผิวและตัวผู้ป่วยเป็นตัวกลางนำเชื้อได้ รวมถึงแผลกดทับที่เปิดอยู่ก็เป็นช่องทางให้เชื้อเข้าสู่ร่างกาย
สัญญาณปอดอักเสบในผู้สูงอายุติดเตียงที่ผู้ดูแลต้องรู้
ปอดอักเสบในผู้สูงอายุมักไม่แสดงอาการชัดเจนเหมือนในคนหนุ่มสาว บางรายไม่มีไข้สูง ไม่ไอมาก แต่มีอาการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ที่ผู้ดูแลใกล้ชิดเท่านั้นจะสังเกตเห็น
- ซึมลง ปลุกยาก สับสน หรือพูดจาไม่รู้เรื่องกว่าปกติ
- หายใจเร็ว หายใจหอบ หรือต้องใช้กล้ามเนื้อหน้าอกและคอช่วยหายใจ
- เสมหะมากขึ้น เปลี่ยนสีเป็นเหลือง เขียว หรือมีกลิ่น ต้องดูดเสมหะบ่อยขึ้น
- มีไข้ หรือบางรายตัวเย็นกว่าปกติ
- ค่าออกซิเจนปลายนิ้วต่ำลงกว่าที่เคยวัดได้ (หากที่บ้านมีเครื่องวัด)
- รับอาหารทางสายได้น้อยลง อาเจียน หรือท้องอืด
- ระดับน้ำตาลในเลือดแกว่งผิดปกติในผู้ป่วยเบาหวาน
อย่ารอ: หากพบอาการเหล่านี้ ให้ติดต่อแพทย์หรือพาผู้ป่วยไปโรงพยาบาลทันที โทร 1669 ในกรณีฉุกเฉิน ส่วนผู้ดูแลที่เดินลุยน้ำแล้วมีไข้ ปวดน่อง หรือท้องร่วง ควรไปพบแพทย์เช่นกัน เพราะอาจเป็นโรคฉี่หนูหรือโรคติดเชื้อจากน้ำ และอาจนำเชื้อไปสู่ผู้ป่วยได้ การอบโอโซนเป็นการจัดการสิ่งแวดล้อม ไม่ใช่การรักษาโรค และไม่สามารถใช้แทนการรักษาทางการแพทย์ได้
ใครในบ้านควรได้รับการปกป้องเป็นพิเศษ
นอกจากผู้ป่วยติดเตียงแล้ว ผู้สูงอายุที่ยังเดินได้แต่มีโรคปอดเรื้อรัง ผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัด ผู้ป่วยโรคไตที่ฟอกเลือด ผู้ป่วยที่ใช้ยาสเตียรอยด์ เด็กเล็ก และหญิงตั้งครรภ์ในบ้านเดียวกัน ล้วนเป็นกลุ่มที่ควรหลีกเลี่ยงการอยู่ในห้องที่ยังชื้นและมีเชื้อรา ผู้ดูแลเองก็ต้องดูแลสุขภาพตัวเองให้ดี เพราะถ้าผู้ดูแลป่วย การดูแลผู้ป่วยทั้งหมดจะสะดุดทันที
เมื่อห้องผู้ป่วยไม่ปลอดภัย ผลกระทบตกอยู่กับทั้งครอบครัว
สุขภาพของผู้ป่วย
การติดเชื้อในปอดแต่ละครั้งทำให้ผู้สูงอายุติดเตียงอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด หลายรายฟื้นตัวไม่กลับมาเท่าเดิม กลืนได้แย่ลง กล้ามเนื้อลีบมากขึ้น และมีโอกาสเกิดแผลกดทับเพิ่มขึ้นระหว่างนอนโรงพยาบาล การป้องกันไม่ให้ห้องนอนกลายเป็นแหล่งเชื้อจึงเป็นเรื่องที่มีความหมายมากสำหรับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วย
ภาระค่าใช้จ่าย
ค่ารักษาพยาบาล ค่าเดินทางไปกลับโรงพยาบาล ค่าอุปกรณ์การแพทย์ที่เสียหายจากน้ำท่วม เช่น ที่นอนลม เตียงไฟฟ้า และเครื่องดูดเสมหะ รวมถึงค่าจ้างผู้ช่วยดูแลในช่วงที่ผู้ดูแลหลักต้องเฝ้าไข้ ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในช่วงที่ครอบครัวสูญเสียทรัพย์สินจากน้ำท่วมไปแล้ว
เวลาและพลังของผู้ดูแล
ผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงมักทำงานหนักโดยไม่มีวันหยุดอยู่แล้ว น้ำท่วมเพิ่มงานทำความสะอาดบ้าน การย้ายผู้ป่วย และการเฝ้าไข้ที่โรงพยาบาลเข้ามาอีก ความเหนื่อยล้าสะสมทำให้ผู้ดูแลเสี่ยงเจ็บป่วยและเกิดภาวะหมดไฟ
ความรู้สึกของครอบครัว
ลูกหลานที่ดูแลพ่อแม่มักรู้สึกผิดเมื่อผู้ป่วยต้องเข้าโรงพยาบาล และกังวลทุกครั้งที่ต้องพากลับบ้านว่าห้องปลอดภัยพอหรือยัง ญาติพี่น้องที่อยู่ไกลก็เป็นห่วงและอาจมีความเห็นไม่ตรงกันว่าควรดูแลต่อที่บ้านหรือส่งไปสถานดูแล
บ้านไม้และบ้านเก่าเสียหายเรื้อรัง
บ้านไม้ริมน้ำที่ผู้สูงอายุอาศัยมาหลายสิบปีมักมีพื้นไม้ ฝาไม้ และใต้ถุนที่ดูดความชื้นได้มาก เชื้อราที่ขึ้นใต้พื้นและตามรอยต่อฝาผนังหากไม่จัดการจะลุกลามและทำให้ไม้ผุ ค่าซ่อมแซมในอนาคตจะสูงขึ้นมาก
วิธีที่ผู้ดูแลมักใช้ แต่ยังไม่พอสำหรับห้องผู้ป่วยติดเตียง
ล้างพื้นและเช็ดผนังแล้วพาผู้ป่วยกลับเข้าห้องทันที: พื้นผิวที่มองเห็นอาจสะอาด แต่ความชื้นใต้พื้นไม้ ในผนัง และหลังตู้ยายังอยู่ เชื้อราจึงยังเติบโตและปล่อยสปอร์ต่อเนื่อง
ใช้น้ำยาฟอกขาวเข้มข้นในห้องปิด: ไอระเหยของคลอรีนระคายเคืองทางเดินหายใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้ป่วยที่มีเสมหะมากและปอดอ่อนแออยู่แล้วไม่ควรสัมผัส การผสมน้ำยาหลายชนิดเข้าด้วยกันยังเสี่ยงเกิดก๊าซอันตราย
จุดยากันยุงหรือธูปเพื่อกลบกลิ่นอับ: ควันเพิ่มสิ่งระคายเคืองในอากาศ และไม่ได้ช่วยกำจัดเชื้อเลย
เปิดพัดลมจ่อผนังตลอดวัน: ช่วยให้แห้งเร็วขึ้นในระดับหนึ่ง แต่ถ้าผู้ป่วยนอนอยู่ในห้องขณะเดียวกัน ลมจะพัดสปอร์ที่หลุดจากผนังตรงไปยังเตียงผู้ป่วย
นำที่นอนลมและเบาะเดิมที่แช่น้ำมาใช้ต่อ: อุปกรณ์เหล่านี้มีโฟมและผ้าหุ้มที่เก็บน้ำปนเปื้อนไว้ข้างใน การเช็ดภายนอกไม่ช่วยให้ปลอดภัย ควรปรึกษาผู้จำหน่ายหรือเปลี่ยนใหม่
ใช้เครื่องฟอกอากาศแทนการทำความสะอาด: เครื่องฟอกอากาศช่วยลดสปอร์ในอากาศได้และมีประโยชน์ในห้องผู้ป่วย แต่ไม่ได้หยุดเชื้อราที่เติบโตบนวัสดุ
ห้องผู้ป่วยติดเตียงจึงต้องการแผนที่รอบคอบกว่าบ้านทั่วไป ต้องทำความสะอาดและทำให้แห้ง ต้องจัดการเชื้อที่ซ่อนอยู่ทั่วห้องโดยไม่ทิ้งสารระคายเคือง และต้องวางแผนการย้ายผู้ป่วยให้ปลอดภัยตลอดกระบวนการ
อบโอโซน WHD สำหรับบ้านที่มีผู้ป่วยติดเตียง: ฆ่าเชื้อทั่วห้อง ไม่ทิ้งสารระคายเคือง
โอโซน (O3) เป็นก๊าซที่มีพลังออกซิไดซ์สูง เมื่อปล่อยเข้าในห้องที่ปิดสนิทและไม่มีคนอยู่ ก๊าซจะแพร่ไปทั่วห้อง ทั้งใต้เตียง ในรอยต่อพื้นไม้ หลังตู้ยา มุมเพดาน และเนื้อผ้าม่าน โอโซนทำลายโครงสร้างเซลล์ของเชื้อรา แบคทีเรีย และไวรัส พร้อมสลายโมเลกุลกลิ่นอับ แล้วสลายตัวกลับเป็นออกซิเจน (O2) โดยไม่ทิ้งสารเคมีตกค้าง ซึ่งเป็นข้อดีสำคัญสำหรับห้องที่ผู้ป่วยทางเดินหายใจอ่อนแอจะกลับเข้ามาใช้ชีวิตทั้งวันทั้งคืน
บริการอบโอโซนฆ่าเชื้อในที่พักอาศัยและอาคารของ WHD ใช้เครื่องที่ผ่านการทดสอบและรับรองจากกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์และ Intertek (UK) ตามผลทดสอบที่บริษัทได้รับรอง สามารถกำจัดไวรัส แบคทีเรีย และเชื้อราได้ 99.99% และให้บริการทั้งบ้านพักอาศัย สถานดูแล และโรงพยาบาล
ขั้นตอนที่วางแผนรอบตัวผู้ป่วย
- ปรึกษาและนัดหมายให้สอดคล้องกับผู้ป่วย: จังหวะที่ดีที่สุดมักเป็นช่วงที่ผู้ป่วยยังนอนโรงพยาบาล หรือช่วงที่ย้ายไปพักบ้านญาติชั่วคราว ทีมงานช่วยวางตารางให้ห้องผู้ป่วยเสร็จก่อนและพร้อมรับกลับ
- สำรวจห้องและอุปกรณ์: ตรวจใต้พื้นไม้ รอยต่อฝาผนัง หลังตู้ยา รอบอ่างล้างมือ และตำแหน่งที่วางอุปกรณ์การแพทย์ พร้อมแนะนำว่าวัสดุหรืออุปกรณ์ใดควรเปลี่ยน
- ทำความสะอาดและทำให้แห้งก่อน: ตักโคลน รื้อวัสดุที่เปื่อย ล้างพื้นผิว ทำให้ห้องแห้งให้มากที่สุด โอโซนเป็นขั้นตอนหลังการทำความสะอาดและทำให้แห้ง ไม่ใช่สิ่งทดแทน
- นำผู้ป่วย คนในบ้าน สัตว์เลี้ยง และต้นไม้ออกจากพื้นที่ทั้งหมด: ผู้ป่วยต้องไม่อยู่ในบริเวณที่อบโดยเด็ดขาด ยา อาหารทางสายให้อาหาร และอุปกรณ์การแพทย์ควรนำออกหรือจัดเก็บตามคำแนะนำของทีมงาน
- อบโอโซน: ปิดประตูหน้าต่าง เปิดตู้และลิ้นชัก ใช้เวลาโดยทั่วไปประมาณ 30 นาทีต่อโซน
- พักและระบายอากาศ: รอให้โอโซนสลายตัวแล้วเปิดระบายอากาศ ผู้ป่วยกลับเข้าได้หลังทีมงานยืนยันว่าพ้นช่วงพักและระบายอากาศแล้วเท่านั้น
- ส่งมอบพร้อมแนวทางดูแลห้องผู้ป่วย: แนะนำการควบคุมความชื้น การทำความสะอาดพื้นผิวสัมผัสบ่อย และจุดที่ควรเฝ้าระวัง
ความปลอดภัยต้องมาก่อน: การอบโอโซนต้องทำในพื้นที่ว่างที่ปิดสนิทเท่านั้น ผู้ป่วย ผู้ดูแล สัตว์เลี้ยง และต้นไม้ต้องอยู่นอกพื้นที่ตลอดการอบ และกลับเข้าได้หลังพ้นช่วงพักและระบายอากาศเท่านั้น สำหรับผู้ป่วยที่ใช้ออกซิเจนหรือมีโรคปอด ควรปรึกษาแพทย์ผู้ดูแลเรื่องการกลับเข้าห้องด้วย
10 เหตุผลที่ครอบครัวผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงเลือก WHD
- ไม่ทิ้งไอระเหยหรือสารเคมีที่ระคายปอด โอโซนสลายเป็นออกซิเจน ห้องจึงไม่มีกลิ่นน้ำยาฉุนที่รบกวนผู้ป่วยที่หายใจลำบาก อ่านเพิ่มเติมเรื่องการลดสารเคมีตกค้างด้วยโอโซน
- เข้าถึงใต้พื้นไม้และรอยต่อฝาผนัง จุดที่เชื้อราในบ้านไม้ริมน้ำชอบซ่อนตัว
- วางตารางรอบการรักษาของผู้ป่วยได้ อบห้องให้เสร็จระหว่างผู้ป่วยนอนโรงพยาบาล เพื่อให้กลับบ้านมาเจอห้องที่พร้อม
- ใช้เวลาไม่นาน ประมาณ 30 นาทีต่อโซน ลดระยะเวลาที่ผู้ป่วยต้องย้ายออกจากบ้าน
- มาตรฐานที่ตรวจสอบได้ ผ่านการทดสอบจากกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์และ Intertek (UK) กำจัดไวรัส แบคทีเรีย และเชื้อราได้ 99.99% ตามผลทดสอบที่บริษัทได้รับรอง ดูเอกสารรับรอง
- มีประสบการณ์กับสถานพยาบาล ให้บริการทั้งบ้าน โรงแรม สำนักงาน โรงเรียน และโรงพยาบาล เข้าใจความต้องการของพื้นที่ที่มีผู้ป่วย
- บอกตรง ๆ ว่าอะไรต้องเปลี่ยน ที่นอนลมหรือเบาะที่แช่น้ำเสียจะไม่ถูกแนะนำให้ใช้ต่อเพียงเพราะผ่านการอบแล้ว
- ครอบคลุมทั้งบ้าน ห้องน้ำที่ใช้อาบน้ำผู้ป่วย ครัวที่เตรียมอาหารทางสาย และห้องนั่งเล่น ดูรายละเอียดที่หน้าบริการอบโอโซนที่พักอาศัย
- ต่อยอดการดูแลพื้นผิวสัมผัสบ่อย ราวเตียง รถเข็น และลูกบิดประตู ด้วยบริการฉีดพ่นฆ่าเชื้อหรือน้ำยาฆ่าเชื้อที่เหมาะสม
- คุ้มค่าและได้ตัวช่วยต่อเนื่อง เมื่อใช้บริการอบโอโซนตั้งแต่ 15,000 บาท รับฟรีสเปรย์ฆ่าเชื้อเกรดการแพทย์ไว้ใช้ดูแลห้องผู้ป่วยทุกวัน
ห้องผู้ป่วยก่อนและหลังการฟื้นฟูด้วยโอโซน
ก่อน
- กลิ่นอับจากใต้พื้นไม้และฝาผนังที่เคยแช่น้ำ
- คราบเชื้อราตามระดับน้ำท่วมและหลังตู้ยา
- ที่นอนลมและเบาะเดิมแช่น้ำ ยังไม่แน่ใจว่าใช้ต่อได้หรือไม่
- ผู้ป่วยมีเสมหะมากขึ้น ต้องดูดเสมหะบ่อย
- ผู้ดูแลกังวลทุกครั้งที่ต้องพาผู้ป่วยกลับห้อง
- ต้องเปิดพัดลมจ่อและจุดธูปกลบกลิ่นในห้องผู้ป่วย
หลัง
- วัสดุที่เสียหายถูกรื้อ ห้องแห้งและสะอาด
- เชื้อราและแบคทีเรียในอากาศและซอกมุมได้รับการจัดการ
- ไม่มีไอระเหยน้ำยาฉุนที่ระคายปอดผู้ป่วย
- อุปกรณ์ที่ต้องเปลี่ยนได้รับการเปลี่ยนตามคำแนะนำ
- ผู้ป่วยกลับบ้านมาเจอห้องที่พร้อมรับ
- ผู้ดูแลมีแผนดูแลความชื้นและความสะอาดประจำวันชัดเจน
หมายเหตุ: สุขภาพของผู้ป่วยขึ้นกับหลายปัจจัยและต้องอยู่ในการดูแลของแพทย์ การฟื้นฟูห้องช่วยลดความเสี่ยงจากสิ่งแวดล้อม
กรณีตัวอย่าง: เตรียมห้องให้คุณแม่ก่อนออกจากโรงพยาบาล
(กรณีตัวอย่างเพื่ออธิบายกระบวนการ ไม่ใช่รีวิวจากลูกค้าที่ระบุตัวตน)
คุณต้อมมีเวลาประมาณห้าวันก่อนคุณแม่จะออกจากโรงพยาบาล เธอโทรปรึกษาทีมงานและนัดสำรวจบ้านในวันรุ่งขึ้น ทีมงานพบว่าเชื้อราหนักที่สุดอยู่ใต้พื้นไม้บริเวณหัวเตียง เพราะน้ำขังใต้ถุนนานกว่าจุดอื่น อีกจุดคือฝาไม้ด้านหลังตู้ยาที่ถูกปิดไว้จนอากาศไม่ถ่ายเท และขอบอ่างล้างมือที่ใช้ล้างอุปกรณ์ดูดเสมหะมีคราบเมือกดำตามรอยยาแนว
ทีมงานแนะนำให้เปิดแผ่นพื้นไม้บางส่วนเพื่อระบายความชื้นใต้ถุน ตั้งพัดลมดูดอากาศและเครื่องลดความชื้นต่อเนื่องสองวัน ย้ายตู้ยาออกห่างผนัง ขัดล้างอ่างล้างมือและเปลี่ยนยาแนวที่ขึ้นรา ส่วนที่นอนลมเดิมที่แช่น้ำ ทีมงานแนะนำให้เปลี่ยนใหม่ตามที่คุณต้อมได้ซื้อไว้แล้ว และเตียงไฟฟ้าให้ช่างตรวจระบบไฟก่อนใช้งาน
เมื่อห้องแห้งแล้ว ทีมงานอบโอโซนห้องผู้ป่วย ห้องน้ำ และครัวที่ใช้เตรียมอาหารทางสาย แต่ละโซนใช้เวลาประมาณ 30 นาที ตามด้วยช่วงพักและระบายอากาศ ระหว่างนั้นคุณต้อมไปเฝ้าคุณแม่ที่โรงพยาบาล ไม่มีใครอยู่ในบ้าน ยาและอาหารทางสายถูกนำไปเก็บไว้ที่ชั้นบนซึ่งปิดแยกไว้ก่อนเริ่มงาน
วันที่คุณแม่กลับบ้าน ห้องไม่มีกลิ่นอับและไม่มีกลิ่นน้ำยาฉุน คุณต้อมจดคำแนะนำของทีมงานติดไว้ข้างเตียง ทั้งเรื่องเปิดหน้าต่างช่วงสาย เช็ดราวเตียงทุกวัน และสังเกตรอยราใหม่ ส่วนการดูแลสุขภาพของคุณแม่ยังคงเป็นไปตามแผนของแพทย์และพยาบาลเยี่ยมบ้าน สิ่งที่คุณต้อมบอกว่าเปลี่ยนไปคือความมั่นใจ เธอไม่ต้องสงสัยทุกคืนอีกแล้วว่าอากาศที่แม่หายใจอยู่ปลอดภัยหรือไม่
เช็กลิสต์ฟื้นฟูห้องผู้สูงอายุติดเตียงหลังน้ำท่วม
ก่อนพาผู้ป่วยกลับห้อง
- ☐ ให้ผู้ป่วยพักในที่ที่แห้งและปลอดภัยระหว่างฟื้นฟูห้อง เช่น บ้านญาติ ชั้นบนที่ไม่ถูกน้ำท่วม หรือตามคำแนะนำของแพทย์
- ☐ ผู้ดูแลสวมรองเท้าบูท ถุงมือยาง และหน้ากากขณะทำความสะอาด และล้างมือทุกครั้งก่อนสัมผัสผู้ป่วย
- ☐ ตักโคลน ล้างพื้นผิว และตรวจใต้พื้นไม้ ใต้เตียง หลังตู้ และรอยต่อฝาผนัง
- ☐ รื้อวัสดุที่เปื่อยหรือขึ้นราหนัก เปลี่ยนยาแนวที่ขึ้นเมือกดำ
- ☐ ทำให้ห้องแห้งเร็วที่สุด ใช้พัดลมดูดอากาศและเครื่องลดความชื้น หน่วยงานสาธารณสุขแนะนำให้ทำความสะอาดและทำให้แห้งภายใน 24 ถึง 48 ชั่วโมงเพื่อลดเชื้อรา
- ☐ ประเมินที่นอนลม เบาะ และหมอนที่แช่น้ำ หากแช่น้ำท่วมควรเปลี่ยนใหม่
- ☐ ให้ช่างตรวจเตียงไฟฟ้าและอุปกรณ์ไฟฟ้าทางการแพทย์ที่โดนน้ำก่อนใช้งาน
- ☐ ทำความสะอาดอุปกรณ์ดูดเสมหะ ชุดให้อาหาร และภาชนะตามคำแนะนำของผู้ผลิตหรือพยาบาล
วันอบโอโซน
- ☐ ผู้ป่วย ผู้ดูแล สมาชิกในบ้าน สัตว์เลี้ยง และต้นไม้ อยู่นอกพื้นที่ทั้งหมด
- ☐ นำยา อาหารทางสาย และอุปกรณ์การแพทย์ออกหรือจัดเก็บตามคำแนะนำของทีมงาน
- ☐ เปิดตู้และลิ้นชัก ปิดประตูหน้าต่างด้านนอก
- ☐ ไม่กลับเข้าพื้นที่จนกว่าทีมงานแจ้งว่าพ้นช่วงพักและระบายอากาศแล้ว
หลังผู้ป่วยกลับบ้าน
- ☐ เปิดหน้าต่างให้อากาศถ่ายเทในช่วงที่อากาศดี แต่ไม่ให้ลมพัดตรงตัวผู้ป่วย
- ☐ เช็ดราวเตียง รถเข็น และพื้นผิวสัมผัสบ่อยทุกวัน
- ☐ จัดท่านอนศีรษะสูงระหว่างและหลังให้อาหารตามคำแนะนำของแพทย์หรือพยาบาล เพื่อลดการสำลัก
- ☐ ดูแลช่องปากของผู้ป่วยสม่ำเสมอ
- ☐ สังเกตอาการซึม หายใจเร็ว เสมหะเปลี่ยนสี หรือไข้ และติดต่อแพทย์ทันทีหากพบ
- ☐ เฝ้าดูรอยราหรือกลิ่นอับที่กลับมา ซึ่งบอกว่ายังมีความชื้นที่ต้องแก้
คำถามที่พบบ่อยจากผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียง
ถาม: ผู้ป่วยย้ายลำบาก อบโอโซนโดยให้ผู้ป่วยนอนอยู่ในห้องได้ไหม
ตอบ: ไม่ได้เด็ดขาด การอบโอโซนต้องทำในพื้นที่ว่างที่ปิดสนิท ผู้ป่วยต้องอยู่นอกพื้นที่ตลอดการอบ ทีมงานจะช่วยวางแผนเวลาให้สอดคล้องกับช่วงที่ผู้ป่วยนอนโรงพยาบาลหรือย้ายไปพักที่อื่นชั่วคราว
ถาม: ถ้าย้ายผู้ป่วยออกจากบ้านไม่ได้เลย ทำอย่างไร
ตอบ: ปรึกษาทีมงานและแพทย์ผู้ดูแลก่อน อาจพิจารณาให้ผู้ป่วยพักในพื้นที่อื่นที่แยกจากกันอย่างชัดเจนและอยู่นอกโซนที่อบ ทั้งนี้ต้องประเมินตามสภาพบ้านจริง และความปลอดภัยของผู้ป่วยต้องมาก่อนเสมอ
ถาม: หลังอบ ผู้ป่วยกลับเข้าห้องได้เมื่อไร
ตอบ: เมื่อทีมงานยืนยันว่าพ้นช่วงพักและระบายอากาศแล้ว สำหรับผู้ป่วยที่ใช้ออกซิเจนหรือมีโรคปอด ควรเปิดระบายอากาศเพิ่มเติมตามคำแนะนำ
ถาม: อุปกรณ์การแพทย์ต้องนำออกหรือไม่
ตอบ: ยาและอาหารทางสายควรนำออกหรือเก็บในภาชนะปิด ส่วนอุปกรณ์การแพทย์ให้จัดการตามคำแนะนำของทีมงานและผู้ผลิต
ถาม: อบโอโซนป้องกันปอดอักเสบได้หรือไม่
ตอบ: โอโซนช่วยลดเชื้อราและแบคทีเรียในสิ่งแวดล้อมของห้อง ซึ่งเป็นปัจจัยเสี่ยงอย่างหนึ่ง แต่ไม่ได้ป้องกันหรือรักษาโรคโดยตรง การป้องกันปอดอักเสบต้องอาศัยการดูแลทางการแพทย์ การจัดท่า การดูแลช่องปาก และการฉีดวัคซีนตามคำแนะนำของแพทย์
ถาม: ที่นอนลมที่แช่น้ำ อบโอโซนแล้วใช้ต่อได้ไหม
ตอบ: ไม่แนะนำ ของที่มีโฟมหรือไส้ในและแช่น้ำท่วมควรเปลี่ยนใหม่ เพราะน้ำปนเปื้อนซึมอยู่ข้างใน และระบบลมอาจเสียหาย
ถาม: ใช้เวลานานแค่ไหน
ตอบ: การอบโดยทั่วไปประมาณ 30 นาทีต่อโซน ไม่รวมการเตรียมพื้นที่และช่วงพักระบายอากาศ บ้านส่วนใหญ่ทำเสร็จภายในวันเดียว
เตรียมห้องที่ปลอดภัยให้คนที่คุณรักก่อนกลับบ้าน
ปรึกษาทีม WHD เพื่อสำรวจห้องผู้สูงอายุติดเตียงหลังน้ำท่วม วางแผนเวลาให้สอดคล้องกับการดูแลผู้ป่วย และอบโอโซนฆ่าเชื้อโดยไม่ทิ้งสารตกค้าง
ปรึกษาและจองอบโอโซนห้องผู้ป่วย
โทร 065-556-6294 · LINE @whd268 · อีเมล worldhealthdisinfection@gmail.com
ใช้บริการอบโอโซนตั้งแต่ 15,000 บาท รับฟรีสเปรย์ฆ่าเชื้อเกรดการแพทย์
บทความและบริการที่เกี่ยวข้อง
- บริการอบโอโซนฆ่าเชื้อในที่พักอาศัยและอาคาร
- บริการฉีดพ่นฆ่าเชื้อ
- น้ำยาฆ่าเชื้อ Chemgene
- ติดต่อทีมงาน WHD
แหล่งอ้างอิง
#อบโอโซน #บริการอบโอโซน #ฆ่าเชื้อหลังน้ำท่วม #กำจัดเชื้อรา #โอโซนฆ่าเชื้อ #น้ำท่วม #ผู้สูงอายุติดเตียง #ปอดอักเสบ #ดูแลผู้ป่วยที่บ้าน
คำค้นหา: ผู้สูงอายุติดเตียงหลังน้ำท่วม, ปอดอักเสบผู้สูงอายุ, เชื้อราในห้องผู้ป่วย, ดูแลผู้ป่วยติดเตียงหลังน้ำท่วม, อบโอโซนห้องผู้ป่วย, ฆ่าเชื้อหลังน้ำท่วม, บริการอบโอโซน, กำจัดเชื้อรา
