เครื่องพ่นยุงไร้สายสำหรับโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนและโรงเรียนห่างไกล: เมื่อครูและนักเรียนอยู่กลางป่าเขา ไฟฟ้าไม่เสถียร จะควบคุมยุงด้วย AIROFOG AIROSTAR อย่างไร

โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน (โรงเรียน ตชด.) และโรงเรียนขนาดเล็กในพื้นที่ห่างไกลมีโจทย์ที่โรงเรียนในเมืองไม่เคยเจอ ทั้งถนนที่ขาดช่วงในฤดูฝน ไฟฟ้าที่มาจากแผงโซลาร์เซลล์หรือเครื่องปั่นไฟเป็นช่วงเวลา หอพักนักเรียนที่อยู่ติดชายป่า และสถานพยาบาลที่อยู่ไกลหลายสิบกิโลเมตร บทความนี้อธิบายว่าทำไม เครื่องพ่นยุง แบบแบตเตอรี่ที่ไม่ต้องพึ่งปลั๊กไฟอย่าง AIROFOG AIROSTAR จึงเข้ากับบริบทของโรงเรียนเหล่านี้ และผู้บริหารควรวางแผนจัดหาอย่างไรให้ใช้งานได้จริงตลอดปี

สรุปใน 1 นาที (สำหรับผู้บริหารและครูใหญ่)

• ปัญหา: โรงเรียน ตชด. และโรงเรียนห่างไกลตั้งอยู่ใกล้ป่า ลำห้วย และสวน ซึ่งเป็นแหล่งยุงหลายชนิด ครูและนักเรียนประจำพักค้างในโรงเรียน แต่ไฟฟ้าไม่เสถียร น้ำมันต้องขนขึ้นมาจากตัวอำเภอ และเครื่องพ่นที่มีอยู่มักเป็นของยืม
• ทางออก: ใช้ เครื่องพ่นละอองฝอย ระบบ ULV แบบไร้สาย ชาร์จแบตเตอรี่ในช่วงที่มีไฟ แล้วนำไปพ่นในห้องเรียน หอพัก โรงอาหาร และรอบอาคารได้โดยไม่ต้องลากสายไฟหรือเติมน้ำมัน
• ทำไมต้อง AIROSTAR: ใช้แบตเตอรี่ลิเธียมไอออน ทำงานได้สูงสุดประมาณ 60 นาทีต่อการชาร์จหนึ่งครั้ง พ่นได้ไกลสูงสุด 11 เมตร ไม่มีควันขาวแบบ เครื่องพ่นหมอกควัน
• ผลที่ได้: ครูคนเดียวก็พ่นควบคุมยุงได้ทันทีเมื่อมีเด็กป่วยหรือช่วงยุงชุก ไม่ต้องรอคิวยืมเครื่องจากหน่วยงานอื่น ผู้ปกครองและชุมชนมั่นใจมากขึ้น
• ทำอะไรต่อ: ดู รายละเอียดและราคา AIROSTAR หรือโทร 065-556-6294 / LINE @whd268 เพื่อขอใบเสนอราคาและสเปกสำหรับตั้งงบ

เรื่องเล่าจากโรงเรียนบนดอย (ตัวอย่างสถานการณ์)

ต้นเดือนกรกฎาคม ฝนตกติดกันมาเกือบสัปดาห์ ถนนลูกรังที่ต่อจากทางหลวงเข้าหมู่บ้านบนดอยกลายเป็นโคลนจนรถกระบะต้องใส่โซ่ล้อ "ครูใหญ่วิชัย" (นามสมมติ) ดาบตำรวจที่รับผิดชอบโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนแห่งหนึ่งในอำเภอชายแดนภาคเหนือ เดินตรวจหอพักนักเรียนตอนหัวค่ำ เขาเห็นเด็กชั้น ป.4 สองคนนอนห่มผ้าหนาทั้งที่อากาศไม่หนาว คนหนึ่งตัวร้อนจัด อีกคนบ่นปวดหัวและปวดเมื่อยทั้งตัว

โรงเรียนมีนักเรียนราวร้อยกว่าคน ส่วนหนึ่งเป็นนักเรียนประจำที่บ้านอยู่ไกลเกินกว่าจะเดินไปกลับได้ทุกวัน อาคารเรียนไม้ชั้นเดียวสองหลัง หอพักชายหญิง โรงอาหาร และแปลงผักอยู่ติดลำห้วยที่ไหลลงมาจากป่า ไฟฟ้าของโรงเรียนมาจากแผงโซลาร์เซลล์ที่ได้รับบริจาค ใช้เปิดไฟและชาร์จโทรศัพท์ได้พอสมควร แต่ถ้าฝนตกหลายวันแบตเตอรี่ก็แทบหมด ต้องเปิดเครื่องปั่นไฟช่วงหัวค่ำวันละสองสามชั่วโมง

ครูวิชัยโทรหาเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลที่อยู่ห่างออกไปเกือบสามสิบกิโลเมตร คำแนะนำคือให้พาเด็กไปตรวจเลือดโดยเร็ว เพราะในพื้นที่เริ่มมีรายงานผู้ป่วยไข้เลือดออก และหมู่บ้านใกล้ชายแดนก็ยังพบมาลาเรียเป็นระยะ ส่วนเรื่องพ่นยุง เจ้าหน้าที่บอกตรง ๆ ว่าเครื่องพ่นของ รพ.สต. มีเครื่องเดียว กำลังใช้ในหมู่บ้านที่มีผู้ป่วยก่อน และรถก็ขึ้นดอยไม่ได้จนกว่าถนนจะแห้ง

ในห้องเก็บของของโรงเรียนมีเครื่องพ่นแบบเครื่องยนต์เก่าหนึ่งเครื่องที่ได้รับบริจาคมาหลายปีก่อน ครูลองดึงสตาร์ทแล้วไม่ติด น้ำมันเบนซินที่เก็บไว้ก็เหลือไม่ถึงครึ่งแกลลอน คืนนั้นครูทำได้เพียงจุดยาจุดกันยุง กางมุ้งให้เด็กทุกคน และเช็ดตัวลดไข้ให้เด็กที่ป่วย วันรุ่งขึ้นต้องให้ครูอีกคนขับรถพาเด็กลงไปโรงพยาบาลอำเภอ ซึ่งแปลว่าในโรงเรียนเหลือครูดูแลนักเรียนเกือบร้อยคนเพียงสองคน

ผลตรวจยืนยันว่าเด็กคนหนึ่งเป็นไข้เลือดออก อีกคนเป็นไข้หวัด ข่าวแพร่ไปถึงผู้ปกครองในหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว บางครอบครัวรับลูกกลับบ้านทั้งที่ยังเปิดเรียน เพราะกลัวว่าโรงเรียนจะเป็นแหล่งยุง ครูวิชัยบันทึกในสมุดประจำวันว่า "ถ้าโรงเรียนมีเครื่องพ่นที่ครูใช้เองได้ทันที ไม่ต้องรอไฟ ไม่ต้องรอน้ำมัน ไม่ต้องรอคนจากข้างล่าง เราคงไม่ต้องรู้สึกไร้เครื่องมือแบบนี้"

เรื่องนี้เป็นตัวอย่างสมมติ แต่สะท้อนสภาพจริงที่ครูในพื้นที่ห่างไกลหลายแห่งคุ้นเคย ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ครูไม่ใส่ใจ แต่อยู่ที่เครื่องมือไม่เหมาะกับบริบทที่ไฟฟ้าไม่แน่นอนและการเดินทางยากลำบาก

เจาะลึกปัญหา: ทำไมยุงในโรงเรียนห่างไกลจึงเป็นเรื่องใหญ่กว่าที่คิด

1) ด้านสุขภาพ: เด็กคือกลุ่มเปราะบาง และโรงพยาบาลอยู่ไกล

ยุงลาย เป็นพาหะของ ไข้เลือดออก ชิคุนกุนยา และโรคติดเชื้อไวรัสซิกา ยุงลายชอบวางไข่ในภาชนะที่มีน้ำขังใสนิ่ง เช่น โอ่งน้ำ ถังเก็บน้ำฝน ยางรถยนต์เก่า กระถาง และกะลา ซึ่งในโรงเรียนห่างไกลที่ต้องกักเก็บน้ำฝนไว้ใช้ มีภาชนะแบบนี้อยู่แทบทุกมุม ยุงลายออกหากินกลางวัน ช่วงเช้าและบ่ายแก่ ๆ ตรงกับเวลาที่เด็กอยู่ในห้องเรียนและสนามพอดี

ไข้เลือดออกมักเริ่มด้วยไข้สูงเฉียบพลัน ปวดศีรษะ ปวดกระบอกตา ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ อาจมีผื่นหรือจุดเลือดออกตามผิวหนัง ช่วงที่อันตรายคือช่วงไข้เริ่มลดซึ่งบางรายอาจเกิดภาวะช็อก เด็กวัยเรียนเป็นกลุ่มที่พบผู้ป่วยได้มาก และในพื้นที่ที่ต้องใช้เวลาเดินทางหลายชั่วโมงกว่าจะถึงโรงพยาบาล ความล่าช้าเพียงเล็กน้อยก็เพิ่มความเสี่ยงได้

นอกจากยุงลาย พื้นที่ป่าเขาใกล้แนวชายแดนยังเป็นถิ่นของ ยุงก้นปล่อง ซึ่งเป็นพาหะของมาลาเรีย ยุงก้นปล่องมักออกหากินช่วงพลบค่ำถึงกลางคืน ตรงกับเวลาที่นักเรียนประจำอาบน้ำ ทำการบ้าน และเข้านอน อาการมาลาเรียที่พบบ่อยคือไข้ หนาวสั่น เหงื่อออก เป็นพัก ๆ ซึ่งต้องได้รับการตรวจเลือดและรักษาโดยบุคลากรทางการแพทย์ ส่วนยุงรำคาญที่เพาะพันธุ์ในน้ำเน่าและร่องระบายน้ำก็ทำให้เด็กนอนไม่หลับ เกาจนเป็นแผลติดเชื้อ ซึ่งส่งผลต่อสมาธิในการเรียนโดยตรง

2) ด้านงบประมาณ: เงินน้อย แต่ค่าใช้จ่ายแฝงสูง

โรงเรียนในพื้นที่ห่างไกลมักมีงบประมาณจำกัดและพึ่งพาการสนับสนุนจากต้นสังกัด องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และผู้บริจาค ทุกครั้งที่มีเด็กป่วยต้องส่งตัว มีค่าน้ำมันรถ ค่าเสียเวลาของครูที่ต้องออกไปดูแล และบางครั้งมีค่าใช้จ่ายของผู้ปกครองที่ต้องเดินทางลงมาเฝ้าไข้ เมื่อรวมกันหลายครั้งในฤดูฝนหนึ่งฤดู ค่าใช้จ่ายแฝงเหล่านี้อาจมากกว่าราคาของเครื่องมือที่เหมาะสมหนึ่งชุดเสียอีก

การซื้อเครื่องที่ต้องใช้น้ำมันเบนซินก็มีต้นทุนต่อเนื่อง ต้องขนน้ำมันขึ้นมาจากตัวอำเภอ เก็บไว้ในโรงเรียนซึ่งมีเด็กอยู่มาก และน้ำมันที่เก็บนานก็เสื่อมคุณภาพจนเครื่องสตาร์ทยาก

3) ด้านภาพลักษณ์และความเชื่อมั่นของชุมชน

สำหรับชุมชนบนดอยหรือหมู่บ้านชายแดน โรงเรียนไม่ได้เป็นแค่สถานที่เรียน แต่เป็นศูนย์กลางของหมู่บ้าน เป็นที่ประชุม ที่ฉีดวัคซีน และบางครั้งเป็นที่พักพิงยามเกิดภัย เมื่อเด็กในโรงเรียนป่วยด้วยโรคที่มียุงเป็นพาหะ ผู้ปกครองจะตั้งคำถามทันทีว่าโรงเรียนดูแลลูกหลานดีพอหรือไม่ ความเชื่อมั่นที่เสียไปใช้เวลานานกว่าจะฟื้นกลับมา และบางครอบครัวอาจไม่ส่งลูกมาเรียนต่อ

4) ด้านข้อร้องเรียนและโซเชียลมีเดีย

แม้อยู่ไกล แต่วันนี้หมู่บ้านส่วนใหญ่มีสัญญาณโทรศัพท์ ภาพเด็กนอนป่วยในหอพักหรือข้อความในกลุ่มไลน์ผู้ปกครองว่า "ยุงเยอะมาก ไม่มีใครพ่นยา" กระจายไปถึงหน่วยงานต้นสังกัดและสื่อได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง ผู้บริหารที่มีเครื่องมือพร้อมและมีบันทึกการพ่นควบคุมยุงเป็นระบบ จะตอบคำถามเหล่านี้ได้อย่างมั่นใจว่าโรงเรียนทำอะไรไปแล้วบ้าง

5) ด้านภาระงานของครู

ครูในโรงเรียนห่างไกลทำหน้าที่มากกว่าสอน ต้องเป็นทั้งพ่อแม่ พยาบาล คนครัว ช่างซ่อม และเจ้าหน้าที่ธุรการ การต้องมานั่งซ่อมเครื่องพ่นที่สตาร์ทไม่ติด ลากสายไฟยาวข้ามสนาม หรือเฝ้าเครื่องปั่นไฟระหว่างพ่นยา เป็นภาระที่ไม่ควรมีอยู่ เครื่องมือที่ดีต้องใช้ง่ายจนครูคนเดียวทำได้ภายในเวลาไม่นาน แล้วกลับไปดูแลเด็กต่อได้

ทำไมวิธีเดิม ๆ จึงไม่ได้ผลในโรงเรียนห่างไกล

• เครื่องยนต์เก่าที่สตาร์ทไม่ติด: เครื่องพ่นแบบเครื่องยนต์ที่ได้รับบริจาคมาหลายปี ถ้าไม่ได้ใช้และบำรุงรักษาสม่ำเสมอ คาร์บูเรเตอร์และหัวฉีดจะอุดตัน พอถึงวันที่จำเป็นกลับใช้ไม่ได้
• เครื่องไฟฟ้าที่ต้องเสียบปลั๊ก: เครื่องพ่นละอองฝอย แบบไฟฟ้าหลายรุ่นเหมาะกับโรงพยาบาลหรืออาคารในเมืองที่ไฟฟ้าเสถียร แต่ในโรงเรียนที่ไฟมาเป็นช่วงเวลา การต้องเปิดเครื่องปั่นไฟเพื่อพ่นยาหมายถึงเสียงดัง ค่าน้ำมัน และสายไฟยาวที่เด็กอาจสะดุด
• ควันในห้องเรียน: เครื่องพ่นหมอกควัน เหมาะกับพื้นที่เปิดกลางแจ้งในช่วงเช้าตรู่หรือเย็น แต่ถ้านำมาใช้ในห้องเรียนหรือหอพักที่ปิด ควันขาวอาจทำให้เด็กและครูรู้สึกระคายเคืองและทำให้ผู้ปกครองตกใจ
• รอคิวยืมเครื่อง: เมื่อทั้งอำเภอมีผู้ป่วยพร้อมกัน เครื่องของหน่วยงานสาธารณสุขต้องไปหมู่บ้านที่มีผู้ป่วยก่อน โรงเรียนที่อยู่ปลายทางมักได้คิวสุดท้าย
• พ่นผิดเวลา ผิดขนาดละออง: การพ่นตอนเที่ยงวันที่แดดจัดและลมแรง หรือใช้เครื่องที่ให้ละอองใหญ่เกินไป ทำให้สารเคมีตกลงพื้นเร็วโดยไม่ได้สัมผัสตัวยุง เปลืองทั้งสารเคมีและแรงงาน
• ของถูกที่ไม่มีมาตรฐาน: เครื่องราคาถูกจากร้านออนไลน์ที่ไม่มีตัวแทนในประเทศ เมื่อแบตเตอรี่เสื่อมหรือหัวพ่นแตกก็หาอะไหล่ไม่ได้ ต้องทิ้งทั้งเครื่อง
• ไม่มีคนสอนวิธีใช้: เครื่องที่ดีแต่ครูไม่เคยได้รับการสอนวิธีผสมสาร ปรับหัวพ่น และดูแลหลังใช้งาน ก็ให้ผลไม่ต่างจากเครื่องที่ไม่ดี

ข้อสำคัญที่ควรย้ำคือ การพ่นสารเคมีเป็นเพียงเครื่องมือเสริมสำหรับลดจำนวนยุงตัวเต็มวัยในช่วงที่มีความเสี่ยง หัวใจของการ ควบคุมโรค ยังคงเป็นการกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ตามมาตรการ 3 เก็บ 3 โรค ที่กรมควบคุมโรคแนะนำ คือ เก็บบ้านให้โล่ง เก็บขยะให้เกลี้ยง เก็บน้ำให้มิดชิด ร่วมกับการนอนในมุ้ง และการพาผู้ป่วยไปพบแพทย์โดยเร็ว หลายคนค้นหาคำว่า "กำจัดแมลงทุกชนิด" ด้วยความหวังว่าจะมีเครื่องมือชิ้นเดียวที่แก้ได้ทุกอย่าง ความจริงคือเครื่องพ่นช่วยได้มาก แต่ต้องใช้คู่กับวินัยของทั้งโรงเรียน

ทางออก: AIROFOG AIROSTAR เครื่องพ่นละอองฝอย ULV แบบแบตเตอรี่

AIROFOG AIROSTAR เป็น เครื่องพ่นละอองฝอย ระบบ ULV (Ultra Low Volume หมายถึงการพ่นสารปริมาณน้อยในรูปละอองขนาดเล็กมากที่ลอยค้างในอากาศได้นาน) แบบไร้สาย ใช้แบตเตอรี่ลิเธียมไอออน จุดเด่นคือไม่ต้องเสียบปลั๊กขณะใช้งาน และไม่ต้องเติมน้ำมันเชื้อเพลิง จึงเหมาะกับสถานที่ที่ไฟฟ้าไม่แน่นอนอย่างโรงเรียนบนดอย โรงเรียนเกาะ และโรงเรียนริมแนวชายแดน

ในเชิงการใช้งาน ครูหนึ่งคนสามารถสะพายหรือถือเครื่องเดินพ่นจากห้องหนึ่งไปอีกห้องหนึ่งได้ต่อเนื่อง เริ่มจากอาคารเรียนในช่วงเย็นหลังเลิกเรียน ต่อด้วยหอพักก่อนเด็กกลับเข้าห้อง แล้วปิดท้ายด้วยพุ่มไม้และมุมอับรอบอาคาร โดยไม่ต้องห่วงว่าจะมีสายไฟพาดขวางทางเดินหรือกลิ่นน้ำมันตกค้างในห้องนอน

สิ่งที่ควรเข้าใจให้ถูกต้องคือ ระยะพ่นและเวลาใช้งานเป็นค่าสูงสุดตามข้อมูลผลิตภัณฑ์ ผลจริงขึ้นกับลม การตั้งค่าเครื่อง ชนิดของสารเคมี และสภาพแบตเตอรี่ ก่อนใช้งานจริงควรขอให้ทีมงาน WHD สาธิตและแนะนำการตั้งค่าที่เหมาะกับขนาดห้องของโรงเรียน รวมถึงสอบถามรายละเอียดการชาร์จว่าเหมาะกับระบบไฟของโรงเรียนอย่างไร

แผนการใช้งานจริงในโรงเรียน ตชด. และโรงเรียนห่างไกล

เครื่องมือที่ดีจะให้ผลเต็มที่ก็ต่อเมื่อมีแผนการใช้งานที่ชัดเจน ตารางด้านล่างเป็นตัวอย่างแนวทางที่ปรับใช้ได้ตามขนาดของโรงเรียนและสถานการณ์โรคในพื้นที่ ควรหารือกับเจ้าหน้าที่ รพ.สต. หรือสำนักงานสาธารณสุขอำเภอเพื่อให้สอดคล้องกับแผนของพื้นที่

ข้อควรปฏิบัติด้านความปลอดภัยสำหรับครู

• ใช้สารเคมีที่ขึ้นทะเบียนสำหรับงานสาธารณสุขเท่านั้น ผสมตามอัตราบนฉลากอย่างเคร่งครัด ห้ามผสมเข้มข้นกว่ากำหนดเพราะไม่ได้ช่วยให้ยุงตายมากขึ้น แต่เพิ่มความเสี่ยงต่อคน
• ผู้พ่นควรสวมหน้ากาก ถุงมือ เสื้อแขนยาว และแว่นตาป้องกัน ไม่ให้นักเรียนเป็นผู้พ่นหรือผสมสารเคมีเอง
• พ่นในห้องที่ไม่มีคนอยู่ ปิดหรือคลุมอาหาร ภาชนะใส่น้ำดื่ม และอุปกรณ์การเรียนของเด็กเล็ก เปิดระบายอากาศตามเวลาที่ฉลากกำหนดก่อนให้เด็กกลับเข้าห้อง
• เก็บสารเคมีในตู้ที่ล็อกได้ แยกจากห้องครัวและห้องพยาบาล ติดป้ายชัดเจน
• หลีกเลี่ยงการพ่นใกล้บ่อปลา แปลงผักที่ใกล้เก็บเกี่ยว และแหล่งน้ำดื่มของโรงเรียน

10 เหตุผลที่ AIROSTAR เหมาะกับโรงเรียนในพื้นที่ห่างไกล

1. ไม่ต้องพึ่งปลั๊กไฟขณะพ่น ชาร์จแบตเตอรี่ไว้ตอนที่มีไฟ แล้วใช้งานได้แม้วันที่โซลาร์เซลล์ผลิตไฟได้น้อยหรือเครื่องปั่นไฟปิดอยู่
2. ไม่ต้องขนน้ำมันขึ้นดอย ลดความเสี่ยงจากการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงในโรงเรียนที่มีเด็กจำนวนมาก และไม่มีปัญหาน้ำมันเก่าจนเครื่องสตาร์ทไม่ติด
3. ครูคนเดียวใช้ได้ ไม่ต้องมีคนหนึ่งเฝ้าเครื่องปั่นไฟ อีกคนลากสาย อีกคนพ่น เหมาะกับโรงเรียนที่มีครูไม่กี่คน
4. พ่นได้ไกลสูงสุด 11 เมตร เข้าถึงมุมห้อง ใต้ถุนอาคารไม้ และพุ่มไม้รอบหอพักได้ดี ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่ หน้าสินค้า AIROSTAR
5. ใช้งานต่อเนื่องได้ถึงประมาณ 60 นาที พอสำหรับพ่นอาคารหลักของโรงเรียนขนาดเล็กในรอบเดียว
6. ไม่มีควันขาว ต่างจาก เครื่องพ่นหมอกควัน ทำให้พ่นในห้องเรียนและหอพักได้โดยไม่สร้างความตื่นตระหนก
7. ตอบสนองเคสได้ทันที เมื่อมีเด็กป่วย ครูไม่ต้องรอคิวยืมเครื่องจากหน่วยงานอื่นที่อาจติดภารกิจหรือถนนขาด
8. เงียบกว่าเครื่องยนต์ พ่นช่วงเย็นได้โดยไม่รบกวนหมู่บ้านรอบโรงเรียน และไม่ทำให้เด็กเล็กตกใจ
9. เป็นสื่อการสอนเรื่องสุขภาพ ใช้ประกอบบทเรียนเรื่องวงจรชีวิตยุงและการ ควบคุมโรค โดยครูเป็นผู้สาธิตและให้เด็กเรียนรู้จากระยะปลอดภัย
10. มีผู้ดูแลหลังการขายในประเทศ WHD มี ISO และ GMP ตรวจสอบคุณภาพก่อนส่งมอบทุกเครื่อง มีช่างและอะไหล่ พร้อมให้คำแนะนำทางโทรศัพท์และ LINE

ก่อนและหลังมีเครื่องพ่นยุงไร้สายประจำโรงเรียน

เคล็ดลับการจัดหาสำหรับโรงเรียนและหน่วยงานต้นสังกัด

โรงเรียน ตชด. และโรงเรียนขนาดเล็กในพื้นที่ห่างไกลอาจได้รับเครื่องมือผ่านหลายช่องทาง เช่น งบประมาณของหน่วยงานต้นสังกัด การสนับสนุนจากองค์การบริหารส่วนตำบลหรือเทศบาลในพื้นที่ โครงการความร่วมมือกับหน่วยงานสาธารณสุข หรือการบริจาคจากมูลนิธิและภาคเอกชน ไม่ว่าจะมาจากช่องทางใด การระบุความต้องการให้ชัดตั้งแต่ต้นช่วยให้ได้เครื่องที่ใช้งานได้จริง ไม่ใช่เครื่องที่วางไว้ในห้องเก็บของ

รายการที่ควรพิจารณาใส่ในคุณลักษณะเฉพาะหรือใบขอรับการสนับสนุน

สำหรับหน่วยงานที่จัดซื้อด้วยงบประมาณ ควรดำเนินการตามระเบียบการ จัดซื้อจัดจ้าง และการบริหารพัสดุภาครัฐที่ใช้บังคับกับหน่วยงานนั้น ตั้งงบในหมวด ครุภัณฑ์ ให้ถูกประเภท ขอใบเสนอราคาและเอกสารสเปกจากผู้ขายเพื่อประกอบการกำหนดราคากลาง และเขียนคุณลักษณะให้เปิดกว้างพอสมควรตามหลักการแข่งขันที่เป็นธรรม หากเป็นการบริจาค ควรขอให้ผู้บริจาคระบุว่ารวมการอบรมและบริการหลังการขายด้วย

ขั้นตอนถัดไป 3 ขั้น

1. โทร 065-556-6294 หรือ LINE @whd268 เพื่อขอใบเสนอราคาและสเปก เครื่องพ่นยุงราชการ AIROSTAR สำหรับใช้ประกอบการตั้งงบหรือเสนอผู้สนับสนุน
2. ขอสาธิตหรืออบรม วิธีผสมสาร ปรับหัวพ่น ชาร์จแบตเตอรี่ และดูแลเครื่อง ให้ครูอย่างน้อยสองคนเข้าใจตรงกัน
3. ตั้งงบหรือจัดซื้อตามระเบียบ ของหน่วยงาน แล้ววางตารางการพ่นร่วมกับ รพ.สต. ในพื้นที่

ตัวอย่างเสียงจากหน้างาน

"โรงเรียนเราไฟมาจากโซลาร์เป็นหลัก เครื่องพ่นที่ต้องเสียบปลั๊กหรือต้องใช้น้ำมันจึงไม่เคยตอบโจทย์ ตอนนี้เราชาร์จเครื่องไว้ตอนบ่ายที่แดดดี ตกเย็นหลังเด็กเลิกเรียน ครูเวรคนเดียวก็พ่นห้องเรียนและหอพักได้ก่อนเด็กอาบน้ำเสร็จ พอมีเด็กป่วยเราก็ไม่ต้องนั่งรอคนจากข้างล่าง แค่โทรแจ้ง รพ.สต. แล้วลงมือในส่วนของโรงเรียนได้เลย ผู้ปกครองเห็นว่าเรามีตารางพ่นและมีบันทึกทุกครั้ง ก็สบายใจขึ้นมาก"

หมายเหตุ: ข้อความนี้เป็นตัวอย่างมุมมองที่เรียบเรียงขึ้นจากลักษณะงานของครูในพื้นที่ห่างไกล ไม่ใช่คำรับรองจากบุคคลหรือหน่วยงานจริง

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

1. โรงเรียนไม่มีไฟฟ้าหลวง มีแต่โซลาร์เซลล์ จะใช้ AIROSTAR ได้ไหม

จุดเด่นของ AIROSTAR คือทำงานด้วยแบตเตอรี่ลิเธียมไอออน จึงไม่ต้องเสียบปลั๊กขณะพ่น โรงเรียนเพียงชาร์จแบตเตอรี่ในช่วงที่มีไฟเพียงพอ อย่างไรก็ตาม ควรสอบถามรายละเอียดการชาร์จกับ WHD เพื่อตรวจสอบว่าระบบไฟของโรงเรียนรองรับได้เหมาะสม

2. ชาร์จหนึ่งครั้งพ่นได้นานเท่าไร

ตามข้อมูลผลิตภัณฑ์ ใช้งานได้สูงสุดประมาณ 60 นาทีต่อการชาร์จหนึ่งครั้ง ระยะเวลาจริงขึ้นกับการตั้งค่าและอายุการใช้งานของแบตเตอรี่

3. พ่นในหอพักนักเรียนปลอดภัยหรือไม่

ปลอดภัยเมื่อปฏิบัติตามหลัก คือพ่นขณะไม่มีคนอยู่ในห้อง ใช้สารเคมีที่ขึ้นทะเบียนสำหรับงานสาธารณสุข ผสมตามฉลาก คลุมเครื่องนอนและอาหาร และเปิดระบายอากาศตามเวลาที่ฉลากกำหนดก่อนให้นักเรียนกลับเข้าห้อง

4. เครื่องนี้ช่วยป้องกันมาลาเรียได้หรือไม่

การพ่นช่วยลดจำนวนยุงตัวเต็มวัยในช่วงเวลาหนึ่ง จึงช่วยลดความเสี่ยงได้ แต่ไม่ใช่มาตรการเดียว สำหรับพื้นที่ที่มีมาลาเรีย การนอนในมุ้ง การสวมเสื้อแขนยาวช่วงค่ำ และการตรวจเลือดเมื่อมีไข้ ยังเป็นสิ่งจำเป็น ควรปฏิบัติตามคำแนะนำของหน่วยงานสาธารณสุขในพื้นที่

5. AIROSTAR ต่างจากเครื่องพ่นหมอกควันอย่างไร

เครื่องพ่นหมอกควัน ใช้ความร้อนทำให้สารกลายเป็นหมอกควันขาว เหมาะกับพื้นที่เปิดกลางแจ้ง ส่วน AIROSTAR เป็น เครื่องพ่นละอองฝอย ระบบ ULV ที่ไม่ใช้ความร้อนและไม่มีควัน เหมาะกับงานในอาคารและพื้นที่ใกล้คน หากโรงเรียนมีพื้นที่กลางแจ้งกว้างมาก อาจพิจารณาเครื่องสะพายหลังอย่าง SOLO PORT423 เพิ่มเติม

6. ถ้าเครื่องมีปัญหา โรงเรียนอยู่ไกลจะทำอย่างไร

WHD มีทีมช่าง อะไหล่ และบริการหลังการขาย สามารถให้คำแนะนำเบื้องต้นทางโทรศัพท์ 065-556-6294 หรือ LINE @whd268 ก่อนตัดสินใจส่งเครื่องเข้าตรวจ ควรเก็บเอกสารรับประกันและบันทึกการใช้งานไว้ด้วย

7. นักเรียนช่วยพ่นได้หรือไม่

ไม่แนะนำให้นักเรียนเป็นผู้ผสมหรือพ่นสารเคมี ควรให้ครูหรือผู้ใหญ่ที่ผ่านการอบรมเป็นผู้ปฏิบัติ นักเรียนมีส่วนร่วมได้อย่างปลอดภัยในกิจกรรมสำรวจและกำจัดลูกน้ำ คว่ำภาชนะ และเก็บขยะ

ให้ทุกโรงเรียนห่างไกลมีเครื่องพ่นยุงที่พร้อมใช้ แม้ในวันที่ไฟไม่มา

AIROFOG AIROSTAR เครื่องพ่นละอองฝอย ULV แบบแบตเตอรี่ ใช้งานได้สูงสุดประมาณ 60 นาทีต่อการชาร์จ พ่นได้ไกลสูงสุด 11 เมตร พร้อมบริการหลังการขายจาก WHD

ดูสินค้าและราคา AIROSTAR คลิกที่นี่

โทร 065-556-6294 · LINE @whd268 · worldhealthdisinfection@gmail.com

ดูศูนย์รวมอุปกรณ์กำจัดยุงและแมลง ครุภัณฑ์ราชการ

บทความและแหล่งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง

• ศูนย์รวมอุปกรณ์กำจัดยุงและแมลง ครุภัณฑ์ราชการ
• MASTER ELECTRIC ULV เครื่องพ่นละอองฝอยไฟฟ้า สำหรับโรงเรียนที่มีไฟฟ้าเสถียร
• SOLO PORT423 เครื่องพ่นละอองฝอยสะพายหลัง สำหรับพื้นที่กลางแจ้งกว้าง
• กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข
• WHO: Vector-borne diseases