คุณเอก วัย 45 ปี เป็นลูกชายคนโตที่ดูแลคุณแม่วัย 72 ปีอยู่ในบ้านสองชั้นย่านบางกรวย จังหวัดนนทบุรี คุณแม่ของเขาเป็นโรคหอบหืดมาตั้งแต่วัยกลางคน แต่คุมอาการได้ดีมาตลอด จนกระทั่งสองปีหลังนี้ อาการเริ่มกำเริบถี่ขึ้นอย่างผิดสังเกต

สิ่งที่คุณเอกจำได้แม่นคือ เวลา เขาบอกว่าเสียงหวีดจากห้องคุณแม่มักดังขึ้นราวตีสามครึ่งถึงตีสี่ เป็นเสียงหายใจเข้าออกที่ฟังแล้วรู้ทันทีว่าหลอดลมกำลังตีบ บางคืนคุณแม่ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงเพราะนอนราบแล้วหายใจไม่ออก บางคืนต้องพ่นยาขยายหลอดลมสองรอบกว่าจะกลับไปนอนได้

ในหนึ่งปีนั้น ครอบครัวพาคุณแม่เข้าห้องฉุกเฉินสี่ครั้ง ทุกครั้งหมอปรับยา ทุกครั้งอาการดีขึ้นชั่วคราว แล้วก็กลับมาใหม่ คุณเอกเริ่มรู้สึกว่าตัวเองกำลังวิ่งไล่ตามปัญหาที่ไม่มีวันตามทัน

จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นในวันที่แพทย์เฉพาะทางระบบทางเดินหายใจถามคำถามที่ไม่มีใครในครอบครัวเคยคิดถึง หมอถามว่า ห้องนอนของคุณแม่หันไปทางไหน มีหน้าต่างเปิดรับแดดบ้างไหม ที่นอนใช้มากี่ปี ผ้าม่านหนาหรือบาง มีพรมในห้องหรือเปล่า และบนเตียงมีหมอนกี่ใบ

คุณเอกตอบตามความจริง ห้องนอนของคุณแม่อยู่ปลายบ้านชั้นล่าง ติดกับห้องน้ำ หน้าต่างบานเดียวหันเข้าหากำแพงบ้านข้าง ๆ แสงแดดแทบไม่เข้า ที่นอนเป็นที่นอนสปริงที่ซื้อมาตอนย้ายเข้าบ้าน สิบห้าปีแล้ว ผ้าม่านเป็นผ้าทึบสองชั้นเพื่อกันแสงและกันเสียง พรมผืนใหญ่วางข้างเตียงเพื่อกันลื่น และบนเตียงมีหมอนห้าใบ เพราะคุณแม่ต้องหนุนสูงถึงจะหลับได้

หมอฟังจบแล้วบอกประโยคที่คุณเอกจำได้จนถึงวันนี้ ห้องที่คุณเพิ่งอธิบายมา คือห้องที่ออกแบบมาให้ไรฝุ่นอยู่สบายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ร่างกายของผู้สูงอายุตอบสนองต่อสารก่อภูมิแพ้ต่างจากคนหนุ่มสาวอย่างมีนัยสำคัญ และนี่คือเหตุผลที่ห้องนอนสะอาดจึงสำคัญกับท่านมากกว่าใคร

• ความยืดหยุ่นของปอดลดลงตามวัย เมื่อหลอดลมตีบจากการอักเสบ ผู้สูงอายุจึงฟื้นกลับสู่ปกติได้ช้ากว่า
• กล้ามเนื้อที่ใช้ในการหายใจอ่อนแรงลง การไอเพื่อขับเสมหะจึงมีประสิทธิภาพน้อยลง เสมหะค้างง่ายขึ้น
• ใช้เวลาอยู่ในห้องนอนมากกว่าคนวัยทำงาน บางท่านอยู่ในห้องเกินสิบสี่ชั่วโมงต่อวัน ปริมาณสารก่อภูมิแพ้ที่ได้รับสะสมจึงสูงกว่ามาก
• มักมีโรคประจำตัวอื่นร่วมด้วย เช่น ความดันโลหิตสูงหรือโรคหัวใจ ทำให้ภาวะหอบกำเริบมีความเสี่ยงมากกว่าคนทั่วไป
• อาการมักถูกมองว่าเป็นเรื่องปกติของวัย ครอบครัวจำนวนมากคิดว่าผู้สูงอายุหายใจเหนื่อยเป็นเรื่องธรรมดา จึงปล่อยจนอาการรุนแรง

ที่สำคัญคือ อาการหอบมักกำเริบในช่วงตีสามถึงตีห้า ซึ่งตรงกับช่วงที่ระดับฮอร์โมนคอร์ติซอลในร่างกายต่ำที่สุด และเป็นช่วงที่ผู้ป่วยได้สัมผัสสารก่อภูมิแพ้จากที่นอนมาต่อเนื่องหลายชั่วโมงแล้ว การลดปริมาณสารก่อภูมิแพ้บนที่นอนจึงเป็นการแทรกแซงที่ตรงจุดที่สุด

ห้องของคุณแม่คุณเอกมีปัจจัยเสี่ยงครบทุกข้อ ลองเทียบกับห้องของคนที่คุณรักดู

1. แสงแดดเข้าไม่ถึง แสงแดดช่วยลดความชื้นในเนื้อผ้า ห้องที่ไม่เคยได้รับแดดจึงมีความชื้นสะสมสูงตลอดปี
2. อยู่ติดห้องน้ำ ไอน้ำจากการอาบน้ำทำให้ความชื้นในห้องเพิ่มขึ้นทุกวัน
3. ที่นอนอายุเกินสิบปี ผู้เชี่ยวชาญประเมินว่าที่นอนที่ใช้งานยาวนานสะสมทั้งเศษผิวหนัง ไรฝุ่นหลายรุ่น และมูลของมันในปริมาณมหาศาล
4. ผ้าม่านทึบสองชั้น เนื้อผ้าหนาคือแผ่นกรองฝุ่นขนาดใหญ่ที่ไม่เคยถูกล้าง และแทบไม่มีใครถอดซัก
5. พรมข้างเตียง ใยพรมกักฝุ่นได้ดีเยี่ยม และปล่อยฝุ่นกลับขึ้นมาทุกครั้งที่มีคนเหยียบ
6. หมอนหลายใบ หมอนแต่ละใบคือแหล่งสะสมเศษผิวหนังของตัวเอง ยิ่งหลายใบยิ่งสะสมมาก

ข้อมูลด้านสุขภาพระบบทางเดินหายใจและมลพิษภายในอาคารสามารถศึกษาเพิ่มเติมได้จาก องค์การอนามัยโลก และแนวทางการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังของ กรมควบคุมโรค

คุณเอกเล่าว่าเขาไม่เคยคำนวณต้นทุนทั้งหมดจนกระทั่งวันที่นั่งทำบัญชีครอบครัว

ค่ารักษาและค่ายา การเข้าห้องฉุกเฉินสี่ครั้งในปีเดียว บวกค่ายาพ่นและยาควบคุมรายเดือน กลายเป็นก้อนใหญ่ที่กระทบเงินเก็บของครอบครัว

ค่าเสียโอกาสในการทำงาน คุณเอกและน้องสาวต้องผลัดกันลางานเพื่อเฝ้าคุณแม่ที่โรงพยาบาล บางครั้งลาสามวันติด งานที่ค้างสะสมกลายเป็นความเครียดอีกชั้นหนึ่ง

คุณภาพการนอนของทุกคนในบ้าน เมื่อคุณแม่ตื่นตีสี่ ทุกคนในบ้านตื่นตาม สมาชิกทั้งห้าคนจึงอดนอนพร้อมกันทั้งครอบครัว

ความรู้สึกผิดที่ไม่มีใครพูดออกมา คุณเอกบอกว่าสิ่งที่หนักที่สุดไม่ใช่เงิน แต่คือความรู้สึกว่าตัวเองดูแลแม่ได้ไม่ดีพอ ทั้งที่พยายามเต็มที่แล้ว

คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุเอง คุณแม่เริ่มไม่อยากออกจากห้อง ไม่อยากไปงานบุญที่วัด เพราะกลัวจะหอบกลางทาง ความกลัวนี้ค่อย ๆ ย่อโลกของท่านให้เล็กลงเรื่อย ๆ

ก่อนจะมาเจอทางออกที่ถูกต้อง ครอบครัวคุณเอกลองมาเกือบทุกวิธี

เปลี่ยนผ้าปูที่นอนทุกสามวัน ช่วยเรื่องความรู้สึกสะอาด แต่ไม่ได้แตะสารก่อภูมิแพ้ที่อยู่ในเนื้อที่นอน

ซื้อเครื่องฟอกอากาศสองเครื่อง อากาศในห้องดีขึ้นจริง แต่อาการตีสี่ยังเหมือนเดิม เพราะสารก่อภูมิแพ้ที่กระตุ้นอยู่บนพื้นผิวที่คุณแม่นอนทับ ไม่ได้ลอยอยู่ในอากาศ

ใช้เครื่องดูดฝุ่นในบ้านดูดที่นอนเอง นี่คือจุดที่หลายบ้านพลาด เครื่องดูดฝุ่นทั่วไปไม่มีระบบกักอนุภาคละเอียด ผลคือฝุ่นถูกพัดฟุ้งกลับเข้าห้อง และคืนนั้นคุณแม่หอบหนักกว่าเดิม

เอาที่นอนออกไปตากแดด ทำได้เพียงสองครั้งเพราะที่นอนสปริงหนักมาก และซากไรฝุ่นกับมูลก็ยังคงอยู่ในเนื้อที่นอนอยู่ดี

ซื้อผ้าคลุมกันไรฝุ่น ช่วยกั้นได้ระดับหนึ่ง แต่ไม่ได้กำจัดสิ่งที่สะสมอยู่ก่อนแล้ว เหมือนปิดฝาถังขยะโดยไม่เททิ้ง

ในที่สุดคุณเอกตัดสินใจเรียกใช้ บริการกำจัดไรฝุ่น ซักที่นอน โซฟา พรม พร้อมฆ่าเชื้อครบวงจร จาก World Health Disinfection ซึ่งเป็นบริการที่ออกแบบมาสำหรับบ้านที่มีผู้ป่วยภูมิแพ้และหอบหืดโดยเฉพาะ

เครื่องมือหลักคือ เครื่องกำจัดไรฝุ่น SIRENA System ที่ใช้ระบบกรองน้ำร่วมกับแผ่นกรอง HEPA กรองละเอียดถึง 0.02 ไมครอน ขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์ไซโคลนจากอิตาลีกำลัง 1200 วัตต์ และได้รับการรับรองจาก Asthma Society of Canada ซึ่งเป็นองค์กรที่ตั้งมาตรฐานเพื่อผู้ป่วยหอบหืดโดยตรง

ทีมงานทำงานครอบคลุมทั้งห้อง ตั้งแต่ที่นอนสปริง หมอนทั้งห้าใบ ผ้าม่านทึบสองชั้นที่ทำความสะอาดได้โดยไม่ต้องรื้อถอน พรมข้างเตียง ไปจนถึงหัวเตียงบุนวมที่ไม่มีใครเคยแตะ ปิดท้ายด้วยการพ่นฆ่าเชื้อมาตรฐานการแพทย์ทั่วทั้งห้อง

คุณเอกบอกว่าสิ่งที่ทำให้เขาเชื่อไม่ใช่คำอธิบาย แต่คือถังน้ำที่ทีมงานเปิดให้ดูหลังทำงานเสร็จ น้ำที่ใสตอนเริ่มต้นกลายเป็นสีเทาเข้ม มีตะกอนเป็นชั้น และนั่นคือสิ่งที่แม่ของเขานอนหายใจอยู่ทุกคืนตลอดสิบห้าปี

งานทั้งหมดใช้เวลาประมาณ 2 ถึง 4 ชั่วโมง โดยผู้สูงอายุสามารถพักอยู่ในห้องอื่นได้ตามปกติ

1. ประเมินความเสี่ยงทั้งห้อง ตรวจความชื้น จุดอับ และเฟอร์นิเจอร์ผ้าทุกชิ้น
2. ดูดไรฝุ่นที่นอนทั้งสองด้าน เน้นตะเข็บและร่องขอบที่นอนซึ่งสะสมมากที่สุด
3. ดูแลหมอน ผ้าห่ม และหัวเตียงบุนวม ทีละชิ้นอย่างละเอียด
4. ทำความสะอาดผ้าม่านบนราง ไม่ต้องรื้อถอนและไม่ต้องรอหลายวัน
5. ซักและฟื้นฟูพรมข้างเตียง ลดการสะสมและการฟุ้งซ้ำ
6. พ่นฆ่าเชื้อทั่วห้องด้วยน้ำยามาตรฐานการแพทย์ พร้อมแนะนำการดูแลต่อเนื่อง

ลูกค้าทุกท่านได้รับทิชชู่เปียกฆ่าเชื้อ WELLGIENIC และสเปรย์ CHEMGENE HLD4H ฟรี สำหรับดูแลจุดสัมผัสรอบเตียงผู้สูงอายุ

สำหรับบ้านที่มีผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยหอบหืด ผู้เชี่ยวชาญแนะนำให้ทำความสะอาดเชิงลึกทุก 3 เดือน ส่วนบ้านทั่วไปทุก 4 ถึง 6 เดือน

บริการนี้เหมาะกับ

• บ้านที่มีผู้สูงอายุพักอาศัยระยะยาว
• ผู้ป่วยโรคหอบหืด ภูมิแพ้จมูก และผื่นภูมิแพ้ผิวหนัง
• ห้องนอนที่แสงแดดเข้าไม่ถึงหรืออยู่ติดห้องน้ำ
• บ้านที่ใช้ที่นอนเดิมมานานเกินห้าปี
• ศูนย์ดูแลผู้สูงอายุ เนอร์สซิ่งโฮม และสถานพักฟื้น
• โรงพยาบาลและคลินิกที่มีเฟอร์นิเจอร์ผ้าในพื้นที่พักคอย

ผู้สูงอายุต้องออกจากห้องระหว่างทำงานหรือไม่

ที่นอนสปริงเก่าอายุสิบห้าปียังคุ้มที่จะทำหรือไม่

ผ้าม่านทึบหนามากจะทำความสะอาดได้จริงหรือ

มีกลิ่นสารเคมีตกค้างหรือไม่

ทำแล้วอาการหอบจะหายขาดหรือไม่

ให้บริการนอกกรุงเทพฯ หรือไม่

ก่อนตัดสินใจเรื่องบริการ ลองใช้เช็กลิสต์นี้เดินสำรวจห้องของพ่อแม่หรือปู่ย่าตายายด้วยตัวเอง ยิ่งตอบว่าใช่หลายข้อ ความเสี่ยงยิ่งสูง

1. ที่นอนใช้งานมาเกินห้าปีโดยไม่เคยทำความสะอาดเชิงลึก
2. ห้องนอนไม่มีแสงแดดส่องถึงโดยตรงเลยตลอดวัน
3. ห้องนอนอยู่ติดห้องน้ำหรือติดผนังที่มีคราบความชื้น
4. ผ้าม่านเป็นผ้าทึบหนาและไม่เคยถอดซัก
5. มีพรมหรือเสื่อวางข้างเตียงเพื่อกันลื่น
6. มีหมอนมากกว่าสองใบบนเตียงเพื่อหนุนให้หายใจสะดวก
7. หัวเตียงเป็นแบบบุนวมหรือบุผ้า
8. มีเก้าอี้นวมหรือโซฟาตัวเล็กอยู่ในห้อง
9. มีตู้หรือกล่องเก็บของใต้เตียงที่อากาศไม่ถ่ายเท
10. เปิดแอร์หรือพัดลมทั้งคืนโดยปิดหน้าต่างสนิท
11. ผู้สูงอายุใช้เวลาอยู่ในห้องมากกว่าสิบชั่วโมงต่อวัน
12. อาการหายใจแย่ลงในช่วงตีสามถึงตีห้าเป็นประจำ

หากตอบว่าใช่ตั้งแต่หกข้อขึ้นไป ห้องนั้นมีเงื่อนไขครบสำหรับการสะสมสารก่อภูมิแพ้ในระดับสูง และการทำความสะอาดเชิงลึกมักให้ผลลัพธ์ที่สังเกตเห็นได้ภายในสองถึงสี่สัปดาห์

สิ่งที่ลูกหลานทำเพิ่มได้เองระหว่างรอบบริการคือ เปิดหน้าต่างระบายอากาศวันละสองครั้งในช่วงที่อากาศนอกบ้านดี ซักผ้าปูที่นอนด้วยน้ำอุ่นทุกสัปดาห์ ลดจำนวนหมอนที่ไม่จำเป็น เก็บของออกจากใต้เตียง และหลีกเลี่ยงการวางกองผ้าหรือกล่องกระดาษไว้ในห้องนอน

เข้าใจผิดข้อที่ 1 หายใจเหนื่อยเป็นเรื่องปกติของคนแก่ ความจริงคือ ความสามารถในการหายใจลดลงตามวัยได้บ้าง แต่การหายใจมีเสียงหวีดหรือหอบจนต้องลุกนั่งกลางดึกไม่ใช่เรื่องปกติ และควรได้รับการประเมินทั้งทางการแพทย์และทางสิ่งแวดล้อม

เข้าใจผิดข้อที่ 2 กินยาครบแล้วก็พอ ยาช่วยควบคุมการอักเสบและขยายหลอดลม แต่ถ้าผู้ป่วยยังสัมผัสสารก่อภูมิแพ้ในปริมาณสูงทุกคืน ร่างกายก็ถูกกระตุ้นซ้ำตลอดเวลา การจัดการสิ่งแวดล้อมจึงเป็นอีกครึ่งหนึ่งของการดูแล

เข้าใจผิดข้อที่ 3 อาการกลางดึกแปลว่าโรคแย่ลง ไม่เสมอไป เพราะช่วงตีสามถึงตีห้าเป็นเวลาที่ระดับฮอร์โมนต้านการอักเสบตามธรรมชาติต่ำที่สุด และเป็นเวลาที่สะสมการสัมผัสสารก่อภูมิแพ้จากที่นอนมาแล้วหลายชั่วโมง

เข้าใจผิดข้อที่ 4 เปลี่ยนที่นอนใหม่คือทางออกที่ดีที่สุด ที่นอนใหม่ช่วยได้ แต่ถ้าผ้าม่าน พรม หัวเตียง และหมอนยังเป็นของเดิม สารก่อภูมิแพ้ก็จะกลับขึ้นมาบนที่นอนใหม่ภายในไม่กี่เดือน

เข้าใจผิดข้อที่ 5 ผู้สูงอายุทนกลิ่นน้ำยาได้เหมือนคนทั่วไป ผู้สูงอายุจำนวนมากไวต่อกลิ่นสารเคมีมากกว่า และกลิ่นฉุนอาจกระตุ้นอาการได้เอง การเลือกวิธีที่ใช้แรงดูดและน้ำเป็นหลักจึงเหมาะสมกว่า

เข้าใจผิดข้อที่ 6 ทำแล้วต้องเห็นผลทันทีในวันแรก การลดสารก่อภูมิแพ้ทำให้การกระตุ้นลดลงทันที แต่หลอดลมที่อักเสบเรื้อรังต้องใช้เวลาสงบลง โดยทั่วไปครอบครัวจะเริ่มเห็นความต่างชัดเจนในสัปดาห์ที่สองถึงสี่

สำหรับห้องผู้สูงอายุ ประเด็นที่สำคัญที่สุดคือการไม่ปล่อยอนุภาคกลับเข้าห้องระหว่างทำงาน เพราะผู้ป่วยหอบหืดอาจถูกกระตุ้นอาการได้ทันทีจากฝุ่นที่ฟุ้งขึ้นมา

ผู้สูงอายุติดเตียงทำได้ไหม

บ้านมีเครื่องผลิตออกซิเจนหรืออุปกรณ์การแพทย์ ต้องเตรียมอะไร

ควรทำก่อนหรือหลังพบแพทย์ตามนัด

ค่าใช้จ่ายประมาณเท่าไรสำหรับห้องเดียว

คุณเอกใช้วิธีที่เขาเรียกว่าสมุดบันทึกสี่ช่อง เพื่อพิสูจน์กับตัวเองและกับแพทย์ว่าอะไรได้ผลจริง เขาแนะนำให้ครอบครัวอื่นทำเหมือนกัน เพราะใช้เวลาเพียงวันละหนึ่งนาที

ช่องที่ 1 จำนวนครั้งที่ตื่นกลางดึก บันทึกทุกเช้าว่าคืนที่ผ่านมาผู้สูงอายุตื่นกี่ครั้ง และตื่นเพราะหายใจลำบากหรือเพราะสาเหตุอื่น

ช่องที่ 2 จำนวนครั้งที่ใช้ยาพ่นบรรเทาอาการ นี่คือตัวเลขที่แพทย์ให้ความสำคัญมากที่สุด เพราะสะท้อนระดับการควบคุมโรคได้ตรงที่สุด

ช่องที่ 3 ระดับความเหนื่อยในกิจวัตรประจำวัน ให้คะแนนศูนย์ถึงสิบ โดยประเมินจากกิจกรรมเดิม เช่น เดินไปห้องน้ำ อาบน้ำ หรือเดินขึ้นบันได

ช่องที่ 4 หมายเหตุสิ่งแวดล้อม เช่น ฝนตก อากาศเปลี่ยน มีคนมาเยี่ยม หรือมีการทำความสะอาดบ้าน เพื่อให้เห็นความสัมพันธ์ที่อาจมองข้าม

คุณเอกบันทึกสองสัปดาห์ก่อนใช้บริการและอีกหกสัปดาห์หลังใช้บริการ เมื่อนำไปให้แพทย์ดู ตัวเลขการใช้ยาพ่นกลางดึกที่ลดลงอย่างชัดเจนทำให้แพทย์สามารถปรับแผนการรักษาได้อย่างมั่นใจมากขึ้น

เขาย้ำว่าการบันทึกไม่ได้มีไว้เพื่อพิสูจน์ว่าบริการดีหรือไม่ดี แต่มีไว้เพื่อให้ครอบครัวตัดสินใจจากข้อมูลจริง แทนที่จะตัดสินจากความรู้สึกซึ่งมักถูกบิดเบือนด้วยความเหนื่อยและความหวัง

อีกสิ่งหนึ่งที่เขาแนะนำคือ ถ่ายภาพห้องนอนก่อนและหลัง โดยเฉพาะมุมที่มีพรมและผ้าม่าน เพราะเมื่อเวลาผ่านไปหลายเดือน ครอบครัวมักจำสภาพเดิมไม่ได้ และภาพถ่ายช่วยให้ตัดสินใจได้ว่าถึงรอบทำความสะอาดครั้งต่อไปหรือยัง

สำหรับบ้านที่มีผู้สูงอายุ ทีมงานจะวางแผนลำดับห้องและช่วงเวลาให้รบกวนกิจวัตรน้อยที่สุด โดยเริ่มจากห้องนอนก่อนเสมอ

ขอบเขตงานมาตรฐานของ บริการกำจัดไรฝุ่น ครบวงจร จาก World Health Disinfection ครอบคลุมรายการดังนี้

• ที่นอนทุกหลัง ดูดไรฝุ่นเชิงลึกทั้งผิวหน้า ด้านข้าง และตะเข็บ ซึ่งเป็นจุดที่สะสมสูงที่สุด
• หมอนและผ้าห่ม ดูแลทีละใบ รวมถึงหมอนข้างและหมอนอิง
• หัวเตียงบุนวมและแผงผนังบุผ้า พื้นผิวใกล้ใบหน้าที่มักไม่อยู่ในแผนทำความสะอาด
• โซฟาและเก้าอี้ผ้า ดูดเชิงลึกและซักตามสภาพเนื้อผ้า
• พรมและพรมเช็ดเท้า ดูดฝังลึกและซักเพื่อฟื้นฟูเส้นใย
• ผ้าม่านทุกบาน ทำความสะอาดบนรางโดยไม่ต้องรื้อถอน
• ตุ๊กตาผ้าและของใช้ผ้าอื่น ๆ ตามที่เจ้าของบ้านระบุ
• พ่นฆ่าเชื้อด้วยน้ำยามาตรฐานการแพทย์ ปิดท้ายทุกงาน
• ของแถมทุกครั้ง ทิชชู่เปียกฆ่าเชื้อ WELLGIENIC และสเปรย์ฆ่าเชื้อ CHEMGENE HLD4H

พื้นที่ให้บริการ กรุงเทพมหานครและปริมณฑลทั้งหมด รวมถึงนนทบุรี ปทุมธานี สมุทรปราการ นครปฐม และสมุทรสาคร สำหรับต่างจังหวัดสามารถให้บริการได้ตามข้อตกลง โดยเฉพาะงานที่มีหลายจุดหรือหลายอาคารในคราวเดียว

การนัดหมายและการประเมินราคา ประเมินราคาฟรีทางโทรศัพท์หรือไลน์โดยไม่มีค่าใช้จ่ายและไม่มีข้อผูกมัด เพียงแจ้งขนาดพื้นที่ จำนวนห้อง จำนวนที่นอน และรายการเฟอร์นิเจอร์ผ้าที่ต้องการให้ดูแล ทีมงานจะเสนอขอบเขตงานและระยะเวลาที่ใช้ให้ทราบก่อนตัดสินใจ