เรื่องจริงที่เกิดขึ้น — สามใบเสร็จจากคลินิกผิวหนังในสัปดาห์เดียว

คุณกิตติพงษ์ ผู้จัดการสระว่ายน้ำขนาด 25 เมตรของศูนย์กีฬาแห่งหนึ่งในเขตชานเมือง ดูแลสระที่มีผู้ใช้บริการเฉลี่ยวันละ 280 คน ทั้งคอร์สเรียนว่ายน้ำเด็ก ชมรมผู้สูงอายุตอนเช้า และคนทำงานที่มาว่ายตอนเย็น

เขาภูมิใจกับคุณภาพน้ำมาก มีการวัดค่าคลอรีนและค่าความเป็นกรดด่างวันละสามครั้ง บันทึกลงสมุดทุกครั้ง เครื่องกรองทำงานตลอด 24 ชั่วโมง และไม่เคยมีข้อร้องเรียนเรื่องน้ำเลยตลอดหกปีที่เขาทำงานที่นี่

แล้วสัปดาห์หนึ่งในเดือนสิงหาคม เขาได้รับข้อร้องเรียนสามเรื่องภายในห้าวัน

เรื่องแรกจากแม่ของเด็กชายวัย 9 ขวบในคอร์สเรียนว่ายน้ำ ที่มีผื่นคันและผิวลอกระหว่างนิ้วเท้าทั้งสองข้าง แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นเชื้อราที่เท้า

เรื่องที่สองจากผู้สูงอายุในชมรมตอนเช้า ที่มีตุ่มแข็งขึ้นที่ฝ่าเท้าและเจ็บเวลาเดิน แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นหูดฝ่าเท้าซึ่งเกิดจากไวรัสที่ติดต่อผ่านพื้นเปียก

เรื่องที่สามจากพนักงานออฟฟิศที่มาว่ายตอนเย็น ที่มีเชื้อราขึ้นที่ขาหนีบและต้องหยุดว่ายไปเดือนกว่า

คุณกิตติพงษ์เล่าว่าปฏิกิริยาแรกของเขาคือเดินไปตรวจค่าคลอรีนซ้ำทันที ค่าปกติทุกอย่าง เขาจึงส่งน้ำไปตรวจแล็บด้วย ผลก็ผ่านทุกเกณฑ์

แล้วเขาก็นั่งคิดอยู่นานว่า ถ้าไม่ใช่น้ำ แล้วมันคืออะไร

คำตอบมาจากพยาบาลประจำศูนย์กีฬาที่พูดขึ้นในที่ประชุมว่า พี่ลองเดินตามทางที่เด็กเดินดูสิ ตั้งแต่ประตูเข้ามาจนถึงขอบสระ

คุณกิตติพงษ์ทำตาม เขาถอดรองเท้าที่ประตูตามระเบียบ เดินเท้าเปล่าผ่านทางเดินยาว 18 เมตร ผ่านห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าที่มีม้านั่งไม้และพื้นกระเบื้อง ผ่านห้องอาบน้ำ 8 ห้องที่พื้นมีน้ำขังตลอดวัน ผ่านอ่างล้างเท้า แล้วจึงถึงขอบสระ

ตลอดเส้นทางนั้น เท้าเปล่าของเขาสัมผัสพื้นเปียกทุกก้าว และเป็นพื้นเดียวกับที่คน 280 คนต่อวันเดินผ่าน

เมื่อเขาไปถามทีมทำความสะอาดว่าพื้นเหล่านี้ทำความสะอาดอย่างไร คำตอบคือถูด้วยน้ำยาวันละสองครั้ง เช้าและเย็น ซึ่งฟังดูสมเหตุสมผล จนกระทั่งเขาถามต่อว่า แล้วระหว่างเช้ากับเย็นมีคนเดินผ่านกี่คน คำตอบคือประมาณ 150 คน

ที่หนักกว่านั้นคือ ม้านั่งไม้ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าที่คนนั่งเปลือยหลังอาบน้ำ ตะแกรงระบายน้ำที่ไม่เคยถูกยกขึ้นมาล้าง ผนังห้องอาบน้ำที่มีคราบดำตามยาแนว และตู้ล็อกเกอร์ที่ด้านในชื้นตลอดเวลา ล้วนไม่มีอยู่ในตารางทำความสะอาดเลย

คุณกิตติพงษ์สรุปให้ผู้บริหารฟังในวันนั้นว่า เราลงทุนกับน้ำในสระเต็มที่ แต่เราปล่อยให้ทางเดินไปสระเป็นพื้นที่ที่ไม่มีใครดูแลจริงจังมาหกปี

เจาะลึกความเสียหายที่มองไม่เห็น

ปัญหาของสระว่ายน้ำสาธารณะไม่ได้อยู่ที่น้ำ แต่อยู่ที่พื้นที่รอบน้ำ ซึ่งมีเงื่อนไขที่เอื้อต่อเชื้อมากกว่าที่คนส่วนใหญ่คิด

1. พื้นเปียกตลอดเวลากับเท้าเปล่า

กฎของสระว่ายน้ำเกือบทุกแห่งบังคับให้ถอดรองเท้าก่อนเข้าพื้นที่ ซึ่งถูกต้องสำหรับการรักษาความสะอาดของน้ำ แต่หมายความว่าผู้ใช้บริการทุกคนเดินเท้าเปล่าบนพื้นสาธารณะเป็นระยะทางหลายสิบเมตร

เชื้อราที่เท้าและหูดฝ่าเท้าเป็นสองปัญหาที่ติดต่อผ่านพื้นเปียกที่คนเดินเท้าเปล่าร่วมกันได้โดยตรง กรมควบคุมโรคระบุพื้นที่เปียกร่วมอย่างสระว่ายน้ำ ห้องอาบน้ำรวม และห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า เป็นสถานที่เสี่ยงหลักของโรคกลุ่มนี้

ความชื้นที่ไม่มีวันแห้งทำให้เชื้อเหล่านี้อยู่รอดบนพื้นได้นานกว่าในสภาพแวดล้อมแห้งมาก

2. ช่องว่างระหว่างรอบการทำความสะอาด

การถูพื้นวันละสองครั้งฟังดูสมเหตุสมผลบนกระดาษ แต่ถ้าระหว่างสองรอบนั้นมีคนเดินผ่าน 150 คน ก็แปลว่าพื้นที่คนคนที่ 150 เหยียบนั้นได้สะสมสิ่งที่คน 149 คนก่อนหน้าทิ้งไว้

ที่สำคัญคือการถูพื้นด้วยไม้ถูมีข้อจำกัดที่คนมักมองข้าม คือมันเกลี่ยของจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่งด้วย โดยเฉพาะเมื่อผ้าถูไม่ได้ถูกซักระหว่างโซน

และพื้นที่ที่ไม้ถูเข้าไม่ถึง อย่างใต้ม้านั่ง ในตะแกรงระบายน้ำ ตามยาแนวกระเบื้อง และมุมห้องอาบน้ำ ก็ยังคงเป็นแหล่งสะสมต่อไป

3. กลุ่มผู้ใช้ที่เปราะบางเป็นพิเศษ

สระว่ายน้ำสาธารณะมีผู้ใช้สองกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูงกว่าคนทั่วไปมาก คือเด็กเล็กในคอร์สเรียนว่ายน้ำ และผู้สูงอายุในชมรมออกกำลังกาย

เด็กเล็กมีผิวบางกว่าและมักไม่เช็ดเท้าให้แห้งสนิท ส่วนผู้สูงอายุจำนวนมากมีโรคประจำตัวอย่างเบาหวานที่ทำให้แผลที่เท้าหายช้าและเสี่ยงต่อการติดเชื้อลุกลาม

สำหรับผู้สูงอายุที่เป็นเบาหวาน แผลเล็ก ๆ ที่เท้าไม่ใช่เรื่องเล็กเลย และนี่คือความรับผิดชอบที่ผู้ดูแลสระต้องตระหนัก

4. การบอกต่อที่ทำลายสมาชิกภาพ

ธุรกิจสระว่ายน้ำอยู่ได้ด้วยสมาชิกรายปีและคอร์สเรียนว่ายน้ำเด็ก ซึ่งทั้งสองอย่างขับเคลื่อนด้วยการบอกต่อระหว่างผู้ปกครองเป็นหลัก

เมื่อผู้ปกครองรายหนึ่งเล่าในกลุ่มไลน์ห้องเรียนว่าลูกติดเชื้อราที่เท้าจากสระ ผลกระทบไม่ได้จบที่ครอบครัวเดียว แต่กระจายไปทั้งกลุ่ม

คุณกิตติพงษ์บอกว่าเดือนถัดจากเหตุการณ์นั้น มีผู้ปกครองไม่ต่อคอร์สให้ลูก 14 คน ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงผิดปกติ และเขาเชื่อว่ามีมากกว่านั้นที่ไม่ได้บอกเหตุผล

ทำไมวิธีเดิม ๆ ถึงเอาไม่อยู่

คุณกิตติพงษ์ลองแก้ด้วยวิธีที่สระว่ายน้ำทั่วไปทำกัน แล้วพบว่าแต่ละวิธีมีเพดานของมันเอง

• การเพิ่มรอบถูพื้นเป็นวันละสี่ครั้ง ช่วยได้บ้าง แต่ทำให้พื้นเปียกบ่อยขึ้น เกิดความเสี่ยงลื่นล้ม และยังคงมีช่องว่างระหว่างรอบที่คนหลายสิบคนเดินผ่านอยู่ดี
• อ่างล้างเท้าก่อนลงสระ มีประโยชน์ในการลดสิ่งสกปรกลงน้ำ แต่ตัวอ่างเองก็เป็นน้ำนิ่งที่ทุกคนเหยียบร่วมกัน และถ้าไม่เปลี่ยนน้ำบ่อยพอ มันจะกลายเป็นจุดแพร่เชื้อแทนที่จะเป็นจุดป้องกัน
• การขอให้ผู้ใช้บริการใส่รองเท้าแตะส่วนตัว เป็นคำแนะนำที่ดี แต่บังคับไม่ได้จริงในสระสาธารณะ และคนจำนวนมากลืมนำมา
• การขัดยาแนวและล้างห้องอาบน้ำเดือนละครั้ง จำเป็นสำหรับกำจัดคราบสะสม แต่ระหว่างเดือนนั้นเชื้อมีเวลาตั้งตัวใหม่บนพื้นผิวที่ชื้นตลอด
• การติดเครื่องเป่ามือและพัดลม ช่วยเรื่องความสบายแต่ไม่ได้ลดความชื้นของพื้นอย่างมีนัยสำคัญ เพราะแหล่งความชื้นคือคนที่เดินออกจากสระเปียก ๆ ตลอดทั้งวัน
• การเช็ดม้านั่งและตู้ล็อกเกอร์ แทบไม่เคยทำจริง เพราะจำนวนม้านั่งและตู้มีมาก และมีของผู้ใช้บริการวางอยู่ตลอดเวลาทำการ

ทางออกที่มืออาชีพเลือกใช้ — Airofog U260

สิ่งที่คุณกิตติพงษ์ต้องการคือวิธีที่จัดการพื้นผิวทั้งหมดพร้อมกันในเวลาสั้น ๆ หลังปิดบริการ และทำได้ทุกวันโดยไม่เพิ่มคน

เครื่องพ่นละอองฝอยแบบ ULV หรือ Ultra Low Volume ตอบโจทย์นี้โดยตรง มันปล่อยละอองน้ำยาฆ่าเชื้อขนาดไมครอนจำนวนมหาศาลให้ลอยไปทั่วห้อง ลงไปในตะแกรงระบายน้ำ ตามยาแนวกระเบื้อง ใต้ม้านั่ง ในตู้ล็อกเกอร์ที่เปิดไว้ และตามผนังห้องอาบน้ำ แล้วเกาะพื้นผิวทุกทิศทางในการเดินพ่นรอบเดียว

Airofog U260 คือเครื่องพ่นละอองฝอย ULV จากประเทศเยอรมนี ที่ให้ละอองขนาด 15-30 ไมครอน ซึ่งเหมาะกับพื้นที่เปียกอย่างสระว่ายน้ำเป็นพิเศษ เพราะมันไม่ได้เพิ่มน้ำลงบนพื้นที่เปียกอยู่แล้ว แต่ใช้ของเหลวปริมาณน้อยมากเคลือบพื้นผิวเป็นฟิล์มบาง ต่างจากการฉีดด้วยสายยางที่ทำให้พื้นเปียกกว่าเดิม

สิ่งที่ทำให้เข้ากับการทำงานของสระได้ดีคือ สระมีเวลาปิดบริการที่ชัดเจนอยู่แล้วทุกคืน การพ่นห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าทั้งชายและหญิง ห้องอาบน้ำ และทางเดินรอบสระ ใช้เวลารวมราว 15 ถึง 20 นาที ซึ่งเสียบเข้าไปในงานปิดสระตอนกลางคืนได้พอดี

10 เหตุผลที่ Airofog U260 แก้ปัญหานี้ได้จริง

ก่อนใช้ vs หลังใช้ Airofog U260

คุณกิตติพงษ์บอกว่าเขาไม่ได้คาดหวังแถวสุดท้ายเลยตอนเริ่ม เขาแค่อยากหยุดข้อร้องเรียน แต่การที่เขาสามารถเล่าให้ผู้ปกครองฟังได้ว่าทำอะไรบ้างทุกคืน กลับกลายเป็นเหตุผลที่ผู้ปกครองใหม่เลือกที่นี่

แผนลงมือทำจริงใน 7 ขั้นตอน

สระว่ายน้ำที่ทำเรื่องนี้ได้ผลจะผูกการพ่นเข้ากับขั้นตอนปิดสระประจำคืน จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของงานปิดที่ไม่มีใครข้าม

สเปกเครื่อง Airofog U260 แบบละเอียด

สำหรับสระว่ายน้ำ สเปกที่สำคัญที่สุดคืออัตราการพ่น 50-200 มิลลิลิตรต่อนาที ที่ใช้ของเหลวน้อยจนไม่เพิ่มน้ำขังบนพื้นเปียก และสายพ่นงวงช้าง 50 เซนติเมตร ที่ลงไปในร่องระบายน้ำได้

เสียงจากผู้ใช้งานจริง

“หกปีที่ผมทำงานที่นี่ ผมวัดคลอรีนวันละสามครั้งไม่เคยขาด แล้ววันหนึ่งผมถึงเข้าใจว่าผมดูแลน้ำอย่างดีมาก แต่ปล่อยให้ทางเดินสิบแปดเมตรที่ทุกคนต้องเดินเท้าเปล่าผ่าน เป็นพื้นที่ที่ไม่มีใครดูแลจริงจัง”

“ผมกังวลเรื่องพื้นลื่นมากตอนแรก เพราะพื้นเราเปียกอยู่แล้ว แต่ ULV มันใช้น้ำยานิดเดียว พ่นเสร็จพื้นไม่ได้เปียกเพิ่มเลย นั่นคือจุดที่ทีมงานยอมทำ”

“หกเดือนผ่านไปไม่มีข้อร้องเรียนเรื่องเชื้อราหรือหูดอีกเลย และที่ผมไม่ได้คิดมาก่อนคือ ตอนนี้เวลาผู้ปกครองใหม่มาถามเรื่องความสะอาด ผมมีสมุดบันทึกให้เขาดูได้ทุกคืนย้อนหลัง เขาประทับใจกว่าที่ผมคาดไว้มาก”

— ผู้จัดการสระว่ายน้ำ ศูนย์กีฬาเขตชานเมือง (ขอสงวนชื่อ)

คำถามที่พบบ่อย

อ่านต่อ / ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง

อ่านต่อ / ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง

• เครื่องพ่นยาฆ่าเชื้อ ULV ทุกรุ่น
• น้ำยาฆ่าเชื้อ Chemgene HLD4H
• บริการพ่นฆ่าเชื้อโดยทีมงานมืออาชีพ
• เอกสารรับรองมาตรฐานทั้งหมด

แหล่งอ้างอิงทางวิชาการ

• องค์การอนามัยโลก (WHO)
• กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข
• กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง: ฆ่าเชื้อสระว่ายน้ำ, ฆ่าเชื้อห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า, เครื่องพ่นละอองฝอย ULV, Airofog U260, เชื้อราน้ำกัดเท้า, หูดฝ่าเท้า, ฆ่าเชื้อห้องอาบน้ำรวม, ULV fogger ราคา

ดูรายละเอียดและราคา Airofog U260 เครื่องพ่นละอองฝอย ULV จากเยอรมนี คลิกที่นี่