เรื่องจริงจากสหราชอาณาจักรปี 2567 ผู้ป่วยฝีดาษลิงสายพันธุ์ Ib รายแรกในลอนดอนกลับจากแอฟริกา แล้วพบเพิ่มอีก 3 รายในบ้านเดียวกัน บทเรียนประเมินความเสี่ยงเรื่องกระเป๋าเดินทางและผ้าหลังกลับจากทริปสำหรับครอบครัว
เรื่องจริง: จากผู้เดินทางหนึ่งคนสู่ผู้ติดเชื้อในบ้านเดียวกัน
เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2567 หน่วยงานความมั่นคงด้านสุขภาพแห่งสหราชอาณาจักร (UKHSA) ประกาศพบ ผู้ป่วยฝีดาษลิงสายพันธุ์ Ib รายแรกของประเทศในลอนดอน ซึ่งเพิ่ง เดินทางกลับจากแอฟริกา โดย UKHSA ระบุว่าความเสี่ยงต่อประชาชนทั่วไป ยังอยู่ในระดับต่ำ ต่อมาในต้นเดือนพฤศจิกายน 2567 UKHSA ยืนยัน ผู้ติดเชื้อเพิ่มอีก 3 รายซึ่งอยู่บ้านเดียวกันกับผู้ป่วยรายแรก ทำให้เห็นว่าบ้านคือสถานที่ที่การสัมผัสใกล้ชิดเกิดขึ้นมากที่สุด
บทเรียนสำคัญ: บ้านคือจุดที่ต้องจัดการหลังกลับจากทริป
เมื่อสมาชิกในครอบครัวกลับจากเดินทาง สิ่งของจากทริปเข้ามาอยู่ในบ้านทันที จุดที่ควรดูแลคือ:
- กระเป๋าเดินทางและของที่ใช้ระหว่างทริป ที่ถูกวางบนเตียงหรือโซฟา
- เสื้อผ้า ผ้าขนหนู และผ้าปูที่นอน จากโรงแรมหรือที่พัก
- ห้องนอนและห้องน้ำ ที่สมาชิกในบ้านใช้ร่วมกัน
- เด็กเล็กและผู้สูงอายุ ที่ใกล้ชิดกับผู้เดินทาง
- ตะกร้าผ้าและเครื่องซักผ้า ที่ใช้ร่วมกันทั้งบ้าน
ฝีดาษลิงติดต่ออย่างไร
ตามข้อมูลขององค์การอนามัยโลก ฝีดาษลิงติดต่อหลักผ่านการสัมผัสใกล้ชิดกับผิวหนังหรือแผลของผู้ติดเชื้อ และอาจติดผ่านสิ่งของที่ปนเปื้อน เช่น เสื้อผ้า เครื่องนอน และผ้าขนหนู เชื้อฝีดาษลิงเป็นไวรัสที่มีเปลือกหุ้ม (enveloped virus) ซึ่งสามารถทำลายได้ด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อที่เหมาะสม
ประเมินความเสี่ยง (Risk Register) สำหรับครอบครัวหลังกลับจากเดินทาง
เกณฑ์ประเมิน: โอกาสเกิดสูง × ผลกระทบสูง = วิกฤต / โอกาสปานกลาง × ผลกระทบสูง = สูง / โอกาสต่ำ × ผลกระทบสูง = ปานกลาง
- ผู้เดินทางมีผื่นหรือไข้แต่ยังใช้ห้องนอนและห้องน้ำร่วมกับครอบครัว — โอกาสเกิด: ปานกลาง / ผลกระทบ: สูง / ระดับ: สูง — มาตรการ: แยกห้องและแยกของใช้ทันทีเมื่อมีอาการ และปรึกษาแพทย์ — ผู้รับผิดชอบ: ผู้เดินทาง
- เสื้อผ้าและผ้าจากทริปปะปนกับผ้าของคนในบ้าน — โอกาสเกิด: สูง / ผลกระทบ: สูง / ระดับ: วิกฤต — มาตรการ: แยกซักด้วยน้ำร้อนและไม่สะบัดผ้าก่อนซัก — ผู้รับผิดชอบ: ผู้ดูแลบ้าน
- กระเป๋าเดินทางวางบนเตียงหรือโซฟา — โอกาสเกิด: ปานกลาง / ผลกระทบ: ปานกลาง / ระดับ: ปานกลาง — มาตรการ: วางกระเป๋าในจุดเฉพาะและเช็ดด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อ — ผู้รับผิดชอบ: ผู้เดินทาง
- เด็กเล็กหรือผู้สูงอายุใกล้ชิดผู้ที่มีอาการ — โอกาสเกิด: ปานกลาง / ผลกระทบ: สูง / ระดับ: สูง — มาตรการ: จำกัดการสัมผัสใกล้ชิดจนกว่าแพทย์ประเมิน — ผู้รับผิดชอบ: ผู้ปกครอง
- บ้านไม่ได้ทำความสะอาดหลังพบผู้ป่วย — โอกาสเกิด: ต่ำ / ผลกระทบ: สูง / ระดับ: ปานกลาง — มาตรการ: เช็ดพื้นผิวสัมผัสและพ่นฆ่าเชื้อบ้าน — ผู้รับผิดชอบ: เจ้าของบ้าน
แนวทางลดความเสี่ยงสำหรับครอบครัวหลังกลับจากทริป
- วางกระเป๋าในจุดเฉพาะ ไม่วางบนเตียงหรือโซฟา
- แยกซักเสื้อผ้าจากทริป ด้วยน้ำร้อนและผงซักฟอก
- ไม่สะบัดผ้า ก่อนนำเข้าเครื่องซักผ้า
- เช็ดกระเป๋าและของใช้ ด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อ
- สังเกตอาการ ผื่น ตุ่ม ไข้ และต่อมน้ำเหลืองโตหลังกลับ
- แยกห้องและของใช้ ทันทีเมื่อมีอาการ และแจ้งสายด่วน 1422
- พ่นฆ่าเชื้อบ้าน เมื่อพบผู้ป่วยในบ้าน
ทำไมการพ่นฆ่าเชื้อแบบ ULV จึงช่วยได้
[บริการพ่นฆ่าเชื้อของ World Health Disinfection]({SERVICE}) ใช้เครื่องพ่นละอองฝอยแบบ ULV ที่ทำให้น้ำยาเป็นละอองขนาดเล็ก ลอยไปเกาะได้ทั่วพื้นที่ รวมถึงซอกมุม ผ้าม่าน เบาะ และพื้นผิวที่เช็ดด้วยมือได้ไม่ทั่ว
- ครอบคลุมทั้งพื้นที่ ไม่ต้องพึ่งการเช็ดทีละจุด
- กลับมาใช้พื้นที่ได้เร็ว โดยทั่วไปประมาณ 30 นาทีหลังพ่น
- ทีมงานสวมชุดป้องกันครบ ผู้ประกอบการและพนักงานไม่ต้องเสี่ยงทำเอง
- มีรายงานและภาพถ่ายหลังงาน ใช้ยืนยันกับลูกค้า ผู้บริหาร หรือหน่วยงานได้
- มีใบกำกับภาษีและหัก ณ ที่จ่าย 3% สำหรับนิติบุคคลและหน่วยงาน
- ประสบการณ์มากกว่า 5 ปี ทั้งโรงพยาบาล สำนักงาน โรงแรม และอาคารสาธารณะ
น้ำยาที่ใช้: Chemgene HLD4H
ทีมงานใช้ [Chemgene HLD4H]({PRODUCT}) ซึ่งตามข้อมูลบนหน้าสินค้าของ WHD ผ่านมาตรฐาน EN 14476 สำหรับการทำลายไวรัส ใช้ในโรงพยาบาลของ NHS ประเทศอังกฤษ และได้รับการรับรองจากมหาวิทยาลัยมหิดล เราไม่กล่าวอ้างว่า Chemgene ผ่านการทดสอบกับเชื้อฝีดาษลิงโดยตรง แต่ฝีดาษลิงเป็นไวรัสที่มีเปลือกหุ้ม ซึ่งถูกทำลายได้ด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อที่เหมาะสม เมื่อใช้ตามความเข้มข้นและเวลาสัมผัสที่ผู้ผลิตกำหนด
- ไม่มีกลิ่นฉุนแบบสารฟอกขาว
- ใช้ได้กับพื้นผิวหลากหลาย ทั้งโต๊ะ เคาน์เตอร์ ลูกบิด และอุปกรณ์
- ซื้อไว้ใช้เองเพื่อเช็ดจุดสัมผัสบ่อยในทุกวันได้
ก่อนและหลัง
ก่อน: ครอบครัวเปิดกระเป๋าบนเตียง ซักผ้าจากทริปรวมกับผ้าทั้งบ้าน และใช้ห้องน้ำร่วมกันแม้ผู้เดินทางมีอาการ
หลัง: ครอบครัวมีรายการตรวจหลังกลับจากทริป แยกซักผ้า เช็ดกระเป๋าด้วย Chemgene HLD4H แยกห้องเมื่อมีอาการ และพ่นฆ่าเชื้อบ้านเมื่อจำเป็น
คำถามที่พบบ่อย
ถาม: ผู้ป่วยในลอนดอนติดเชื้อกันในบ้านได้อย่างไร? ตอบ: UKHSA พบผู้ติดเชื้อเพิ่ม 3 รายที่อยู่บ้านเดียวกันกับผู้ป่วยรายแรก ซึ่งสะท้อนการสัมผัสใกล้ชิดในบ้าน ถาม: ควรซักผ้าจากทริปอย่างไร? ตอบ: แยกซักด้วยน้ำร้อนและผงซักฟอก ไม่สะบัดผ้าก่อนซัก และล้างมือหลังจับผ้า ถาม: Chemgene HLD4H ฆ่าเชื้อฝีดาษลิงได้ไหม? ตอบ: ไม่ได้อ้างว่าทดสอบกับเชื้อฝีดาษลิงโดยตรง แต่ผ่านมาตรฐาน EN 14476 สำหรับไวรัส และเชื้อฝีดาษลิงเป็นไวรัสที่มีเปลือกหุ้ม ถาม: ขอใบเสนอราคาพ่นฆ่าเชื้อบ้านได้ไหม? ตอบ: ได้ ออกใบกำกับภาษีและรองรับหัก ณ ที่จ่าย 3% โทร 065-556-6294 หรือ LINE @whd268
บทความและแหล่งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง
ป้องกันด้วยบริการพ่นฆ่าเชื้อและ Chemgene HLD4H
เรื่องจริงจากลอนดอนแสดงว่าบ้านคือที่ที่การสัมผัสใกล้ชิดเกิดขึ้นมากที่สุด ครอบครัวที่จัดการของจากทริปอย่างเป็นระบบจะปกป้องทุกคนในบ้านได้ดีกว่า ป้องกันได้ด้วย[บริการพ่นฆ่าเชื้อของ World Health Disinfection]({SERVICE}) สำหรับบ้านและคอนโดหลังพบผู้ป่วย และ[น้ำยาฆ่าเชื้อ Chemgene HLD4H]({PRODUCT}) สำหรับเช็ดกระเป๋าเดินทางและพื้นผิวสัมผัสในบ้าน
คำค้นหา: ฝีดาษลิง หลังเดินทาง, ฝีดาษลิง ในบ้าน, ซักผ้าหลังเดินทาง, ประเมินความเสี่ยงครอบครัว, บริการพ่นฆ่าเชื้อบ้าน, น้ำยาฆ่าเชื้อ Chemgene HLD4H