Last updated: 13 ต.ค. 2569 | 18 จำนวนผู้เข้าชม |
เช้ามืดวันพฤหัสบดีที่ 12 มีนาคม 2569 ที่ลานจอดรถหน้าอาคารที่พักของ ฐานสนับสนุนการปฏิบัติงานนอกชายฝั่ง ท่าเรือสงขลา ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา ของบริษัท กัลฟ์ ฮอไรซัน ออฟชอร์ เซอร์วิสเซส จำกัด (ชื่อสมมติ) ลมทะเลพัดเอากลิ่นเกลือและกลิ่นน้ำมันดีเซลจากท่าเรือเข้ามาปะปนกัน นาฬิกาบอกเวลา 05:20 น. อีกห้าสิบนาทีจะถึงรอบรถรับลูกเรือชุดที่จะออกไปขึ้นเที่ยวบินเฮลิคอปเตอร์
คุณสุรศักดิ์ รัตนพันธ์ หรือ “พี่ศักดิ์” อายุ 44 ปี หัวหน้าฝ่ายที่พักและอาหารของบริษัท ยืนถือแท็บเล็ตตรวจรายชื่อลูกเรือ 48 คนที่กำลังจะกลับขึ้นแท่นผลิตกลางอ่าวไทย เขาทำงานด้านนี้มา 17 ปี รู้จักห้องพักบนแท่นทุกห้อง รู้ว่าตู้เย็นห้องไหนเสียงดัง รู้ว่าห้องไหนแอร์เย็นเกินไป แต่เช้านี้เขากำลังหายใจครืดคราดอยู่ในลำคอ จมูกตันข้างหนึ่งมาตั้งแต่เมื่อคืน และเป็นแบบนี้ทุกครั้งในวันเปลี่ยนชุด
ข้างกันนั้น คุณพิชิต วงศ์ประเสริฐ อายุ 39 ปี ชาวนครศรีธรรมราช คนขับปั้นจั่นบนแท่น ทำงานนอกชายฝั่งมา 11 ปี นั่งหลับตาพิงเสาอยู่บนม้านั่ง ใต้ตาของเขาคล้ำเหมือนถูกต่อย เมื่อเช้าวันที่ 22 มกราคม 2569 เขาเกือบปล่อยตะขอปั้นจั่นแกว่งชนแนวท่อบนดาดฟ้า ทุกคนบนแท่นรอดมาได้เพราะสัญญาณมือจากพนักงานภาคพื้นที่ตะโกนทันเสี้ยววินาที รายงานความปลอดภัยของบริษัทสรุปสาเหตุข้อแรกว่า “ผู้ปฏิบัติงานอ่อนล้าจากการนอนไม่เพียงพอ” ซึ่งเขายอมรับตามตรงว่านอนคืนก่อนหน้านั้นได้ไม่ถึงสามชั่วโมงครึ่ง
ทุกคนคิดว่าเป็นคนละเรื่อง คนหนึ่งเป็นภูมิแพ้ อีกคนเป็นหวัดเรื้อรัง อีกคนอายุมากขึ้น อีกคนใช้โทรศัพท์ก่อนนอน แต่ความจริงมีเรื่องเดียว และมันอยู่ใต้ผ้าปูที่นอนของเตียงทุกเตียง
แท่นผลิตแห่งนี้มีห้องพักลูกเรือ 12 ห้อง ห้องละ 4 เตียง รวม 48 เตียง รองรับลูกเรือประจำ 96 คน แบ่งเป็นกะกลางวันและกะกลางคืน เตียงหนึ่งตัวจึงมีคนนอนสองคนสลับกัน ในหนึ่งรอบ 14 วัน และเมื่อครบ 14 วัน ลูกเรืออีกชุดหนึ่งก็เข้ามาแทน ที่นอนชุดเดิมที่ซื้อมาตั้งแต่มกราคม 2565 รวมอายุ 4 ปี 2 เดือน ผ่านการเปลี่ยนผู้นอนมาแล้วประมาณ 200 ครั้งต่อเตียง โดยไม่เคยถูกยกออกจากแท่นเลยสักครั้ง
พี่ศักดิ์เก็บใบรายงานอาการป่วยของลูกเรือไว้ทุกใบ ไม่ใช่เพราะอยากเก็บ แต่เพราะเขาไม่กล้าทิ้ง คืนวันที่ 15 มีนาคม 2569 เขานั่งอ่านรวดเดียวทั้งหมดที่โต๊ะทำงานในฐานท่าเรือสงขลา และเห็นรูปแบบที่เดินผ่านมันมาตลอดครึ่งปี
ตั้งแต่เดือนกันยายน 2568 ถึงกุมภาพันธ์ 2569 หรือ 6 เดือน มีลูกเรือ 31 คนจาก 96 คน แจ้งอาการที่ไม่เกี่ยวกับอุบัติเหตุ เขาแยกกลุ่มให้เห็นชัดดังนี้
รายละเอียดที่ทำให้เขานั่งนิ่งไปนาน คือ ทุกคนอาการดีขึ้นเมื่อกลับบ้านในช่วง 14 วันที่ได้พัก และกลับมาแย่ลงภายในสองสามคืนแรกหลังขึ้นแท่น แพทย์ประจำศูนย์สุขภาพที่บริษัทส่งตรวจให้ยาแก้แพ้และสเปรย์พ่นจมูกกับหลายคน ยาช่วยได้ชั่วคราวแต่อาการวนกลับมาทุกรอบ
ในวงการนี้ เวลาลูกเรือนอนไม่หลับ คำตอบมาตรฐานคือ “เสียงเครื่องจักร” “แสงไฟ” “คิดถึงบ้าน” หรือ “ปรับตัวไม่ได้” บริษัทจึงแก้ด้วยปลั๊กอุดหู ผ้าปิดตา และผ้าม่านทึบแสง ทั้งหมดนี้มีเหตุผลและช่วยได้ในบางเรื่อง แต่ไม่มีใครมองไปที่สิ่งที่อยู่ในที่นอนเอง
วันที่ 2 เมษายน 2569 พี่ศักดิ์ไปพบ แพทย์หญิงธนพร ศรีสุวรรณ แพทย์ด้านอาชีวเวชศาสตร์ที่คลินิกแห่งหนึ่งในเขตเมืองสงขลา เขาไปเพราะอาการของตัวเอง ไม่ได้ไปแก้ปัญหาบริษัท คุณหมอถามเขาห้าข้อ
ข้อหนึ่ง จมูกตันและหายใจไม่ออกมากที่สุดตอนไหน คำตอบคือ วันเปลี่ยนชุด ตอนที่ต้องเปิดห้องพักและเปลี่ยนผ้าปูที่นอนหลายสิบเตียงติดกัน
ข้อสอง วันที่ไม่ได้เข้าห้องพักล่ะเป็นอย่างไร คำตอบคือ แทบไม่มีอาการเลย
ข้อสาม เวลาไปนอนโรงแรมหรือบ้านญาติ อาการเป็นอย่างไร คำตอบคือ ดีกว่ามาก
ข้อสี่ ที่นอนชุดนี้ใช้มากี่ปีและเคยถูกยกขึ้นทำความสะอาดข้างในหรือไม่ คำตอบคือ สี่ปีสองเดือน และไม่เคยเลย
ข้อห้า ทำความสะอาดอย่างไร คำตอบคือ ซักผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนทุกสัปดาห์ และเช็ดชุดเตียงด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อเป็นครั้งคราว
คุณหมอตอบด้วยประโยคที่พี่ศักดิ์จำได้ขึ้นใจ “การซักผ้าปูทุกสัปดาห์ดีมากสำหรับผิวหน้าของที่นอน แต่สิ่งที่ทำให้คุณหายใจไม่ออกไม่ได้อยู่บนผ้าปู มันอยู่ในเนื้อที่นอน อาการที่แย่ลงเมื่อเข้าห้อง ดีขึ้นเมื่อออกไป และดีขึ้นเมื่อไปนอนที่อื่น เป็นรูปแบบของสารก่อภูมิแพ้ในอาคาร”
ผลทดสอบภูมิแพ้ทางผิวหนังในวันเดียวกัน ตุ่มนูนจากสารสกัด ไรฝุ่นบ้าน วัดได้ 11 มิลลิเมตร ใหญ่ที่สุดในแผงทดสอบทั้งหมด นักบริหารที่พักที่ดูแลเตียง 48 ตัวมานานเกือบสองทศวรรษ ถูกสิ่งมีชีวิตขนาดไม่ถึงสามส่วนสิบมิลลิเมตรเอาชนะมาตลอดเวลาที่เขาทำงาน
ถ้าต้องออกแบบห้องที่เลี้ยงไรฝุ่นได้ดีที่สุดโดยไม่ตั้งใจ ห้องพักบนแท่นกลางทะเลอยู่ในอันดับต้น ๆ ของรายการ เหตุผลไม่ใช่ความสกปรก แต่เป็นเงื่อนไขของงานนอกชายฝั่งเองทั้งหมดห้าข้อ
เตียงหนึ่งตัวมีคนนอนสองคนต่อวัน คนกะกลางวันนอนตอนค่ำ คนกะกลางคืนนอนตอนเช้า ที่นอนจึงแทบไม่มีช่วงว่างให้ระบายความอุ่นและความชื้นจากร่างกายออกเลย ไรฝุ่นที่ชอบความอุ่นและอาหารจากเซลล์ผิวหนังที่หลุดลอกจึงมีอาหารสดทุกวันไม่ขาดสาย คนนอนคนละคน แต่เกล็ดผิวหนังยังคงสะสมในเนื้อที่นอนชุดเดียวกัน
อากาศกลางอ่าวไทยมีความชื้นสัมพัทธ์สูงเกือบตลอดปี และมีละอองเกลือปะปน ไรฝุ่นจะเพิ่มจำนวนได้ดีเมื่อความชื้นสัมพัทธ์สูงกว่าประมาณ 65 เปอร์เซ็นต์ ห้องพักบนแท่นอยู่ในโครงสร้างโลหะที่ดูดและคายความชื้นช้า ที่นอนโฟมและใยสังเคราะห์จึงอมความชื้นไว้ตลอด ผ้าที่ซักแล้วแขวนในห้องกลับไม่แห้งสนิท เพราะไม่มีแดดและไม่มีลมผ่าน
ห้องพักลูกเรือไม่มีหน้าต่างให้เปิด อากาศมาจากระบบปรับอากาศกลางที่หมุนเวียนในวงปิด เพื่อความปลอดภัยด้านแก๊สและไฟไหม้ ทำให้สารก่อภูมิแพ้ที่ลอยขึ้นมาจากการเปลี่ยนผ้าปูและการนั่งลงบนเตียงอยู่ในห้องเดิมต่อไปอีกนาน ส่วนที่ฐานฝั่งท่าเรือสงขลา ห้องพักรอเปลี่ยนเวรก็ถูกปิดแอร์และปิดห้องทิ้งไว้ระหว่างรอบ เพื่อประหยัดค่าไฟ พอเปิดห้องรอบหน้า ความอับชื้นก็พร้อมอยู่แล้ว
ขนส่งที่นอนขึ้นลงจากแท่นต้องใช้เครนและเรือสนับสนุน มีต้นทุนและความเสี่ยง บริษัทจึงเลือกซื้อใหม่เมื่อพังเท่านั้น ที่นอนที่ยังไม่พังจึงอยู่ที่เดิม เป็นสี่ปีสองเดือนโดยไม่มีใครเปิดดูสภาพข้างใน
คนนอนหายใจรดเนื้อที่นอนตลอด 7 ถึง 8 ชั่วโมง ระยะห่างจมูกกับผ้าหมอนไม่ถึง 10 เซนติเมตร สารก่อภูมิแพ้ในมูลไรฝุ่นที่ฟุ้งขึ้นเมื่อพลิกตัวจึงเข้าสู่ทางเดินหายใจโดยตรง คืนแล้วคืนเล่า ติดต่อกัน 14 คืน
พี่ศักดิ์ใช้เวลาสามวันนั่งรวมตัวเลขทั้งหมดเป็นครั้งแรก และผลที่ได้ทำให้เขาต้องยกโทรศัพท์โทรหาผู้จัดการฝ่ายความปลอดภัยทันที
ลูกเรือที่คัดจมูกต้องหายใจทางปาก ทำให้คอแห้งและตื่นกลางดึก คนที่มีเสียงวี้ดตอนนอนราบต้องลุกนั่งพิงผนังจึงจะหายใจสะดวกขึ้น จากแบบสอบถามที่ฝ่ายสุขภาพแจกให้ลูกเรือ 40 คน พบว่าตื่นกลางดึกเฉลี่ย 3.1 ครั้งต่อคืน และ 22 คนบอกว่าตื่นมาแล้วไม่รู้สึกว่าได้พัก ทั้งที่ทำงานกะละ 12 ชั่วโมงกับงานที่ผิดพลาดแล้วไม่มีโอกาสแก้ไข
เหตุเกือบพลาดของคุณพิชิตเมื่อ 22 มกราคม 2569 เป็นแค่เรื่องเดียวที่ถูกรายงาน ผู้จัดการความปลอดภัยพบอีก 5 เหตุการณ์เล็กในหกเดือน เช่น อ่านค่าเกจผิด ลืมปิดวาล์วตามรายการตรวจ ซึ่งผู้เกี่ยวข้องล้วนอยู่ในกลุ่ม 31 คนที่แจ้งอาการนอนไม่หลับ ไม่มีใครบอกได้ว่าไรฝุ่นเป็นสาเหตุโดยตรงของทุกเหตุการณ์ แต่การนอนที่ไม่เต็มอิ่มเป็นปัจจัยที่บริษัทควบคุมได้
ลูกเรือที่ผ่านงานนอกชายฝั่งมาหลายปีรู้จักกันดีว่าแท่นไหนที่พักดี แท่นไหนนอนไม่หลับ ข่าวแบบนี้ไปเร็วกว่าเรือสนับสนุน ช่างเทคนิคฝีมือดีสองคนแจ้งลาออกไปอยู่กับผู้รับเหมารายอื่น โดยมีเหตุผลหนึ่งที่เขียนในใบลาว่า “สภาพที่พักไม่เอื้อต่อการพักผ่อน” ส่วนที่บ้าน ภรรยาของลูกเรือหลายคนเริ่มตั้งคำถามว่าสามีกลับมาเหนื่อยกว่าเดิมทั้งที่ได้พักถึง 14 วัน
ก่อนจะรู้ความจริง บริษัทลองมาแล้วหลายอย่าง แต่ละอย่างมีเหตุผลที่ฟังดูดีและใช้เงินไปไม่น้อย
ซักผ้าปูที่นอนบ่อยขึ้น บริษัทเปลี่ยนจากสองสัปดาห์เป็นทุกสัปดาห์ ผ้าปูสะอาดขึ้นจริง แต่ไรฝุ่นและสารก่อภูมิแพ้อยู่ในเนื้อที่นอนใต้ผ้าปู ซักผ้าปูจึงเหมือนเปลี่ยนเสื้อให้คนที่ยังไม่ได้อาบน้ำ
สเปรย์ฆ่าไรฝุ่นพ่นผิวที่นอน ลูกเรือบางคนซื้อมาใช้เอง กลิ่นฉุนในห้องปิด และสเปรย์ส่วนใหญ่ถึงแค่ผิวหน้า ซากไรและมูลที่เป็นตัวก่อภูมิแพ้ยังอยู่ในที่นอนเหมือนเดิม
ตากแดด วิธีที่คนบนบกใช้ได้ แต่บนแท่นไม่มีพื้นที่ ไม่มีแดดพอ และที่ฐานฝั่ง การยกที่นอน 88 ชุดออกมาตากไม่ใช่ทางเลือกในกำหนดการที่แน่นอยู่แล้ว
เครื่องดูดฝุ่นทั่วไป เครื่องดูดฝุ่นแบบถุงกรองหรือกล่องกรองส่วนใหญ่ปล่อยอนุภาคละเอียดกลับออกมาทางช่องลม ผลคือสารก่อภูมิแพ้ฟุ้งในห้องที่แทบไม่มีอากาศถ่ายเท ลูกเรือบางคนรู้สึกแย่กว่าเดิมหลังแม่บ้านดูดฝุ่นเสร็จ
ยาแก้แพ้ปลายทาง ช่วยลดอาการ แต่ไม่ได้ลดสิ่งที่ก่อภูมิแพ้ ลูกเรือยังต้องสัมผัสทุกคืน ยากินอาจทำให้ง่วง ซึ่งขัดกับงานที่ต้องตื่นตัวเต็มที่
ทุกวิธีข้างต้นแก้ผิวหน้า ปัญหาจริงอยู่ในเนื้อที่นอน
ไรฝุ่นเป็นสัตว์ขาข้อในกลุ่มแมง มี 8 ขา ขนาดเพียง 0.1 ถึง 0.3 มิลลิเมตร เล็กเกินกว่าตามองเห็น ไม่กัด ไม่ดูดเลือด แต่กินเกล็ดผิวหนังที่คนผลัดทิ้งทุกวัน ซึ่งมีมากถึงหลายกรัมต่อสัปดาห์ในที่นอนที่มีคนใช้ต่อเนื่อง พวกมันชอบที่อับชื้น ไม่มีแสง และเกาะอยู่ตามเส้นใยลึกลงไปในเนื้อที่นอน หมอน ผ้าห่ม และพรม
สิ่งที่ทำให้เกิดอาการภูมิแพ้ไม่ใช่ตัวไรเอง แต่เป็นโปรตีนในมูลและซากที่แตกเป็นละอองเล็กจิ๋ว ลอยขึ้นสู่อากาศเมื่อมีการขยับที่นอน เปลี่ยนผ้า หรือพลิกตัว เมื่อหายใจเข้าไป ผู้ที่ไวต่อสารเหล่านี้จะเกิดอาการ เช่น จมูกอักเสบจากภูมิแพ้ คัดจมูก น้ำมูกไหล จาม ตาแดงคัน ผิวหนังอักเสบเป็นผื่นคัน ปวดศีรษะ และในบางรายหอบหืดกำเริบ
ไรฝุ่นตัวเมียวางไข่ราว 25 ถึง 50 ฟองตลอดช่วงชีวิต ไข่ฟักเป็นตัวอ่อน แล้วลอกคราบเป็นตัวเต็มวัยภายในประมาณ 3 ถึง 5 สัปดาห์ในสภาพอุ่นชื้น ตัวเต็มวัยมีชีวิตได้ราว 2 ถึง 3 เดือน หมายความว่าเตียงที่ไม่ได้รับการจัดการเลยสี่ปีสองเดือน มีไรหลายรุ่นสืบต่อกันมากกว่า 40 รุ่น
อุณหภูมิ 25 ถึง 30 องศาเซลเซียส และความชื้นสัมพัทธ์สูงตลอดปี ตรงกับสภาพที่ไรฝุ่นชอบทุกอย่าง ไม่มีฤดูหนาวที่แห้งและเย็นพอจะหยุดวงจรของพวกมัน ยิ่งในภาคใต้ที่ฝนตกยาวหลายเดือนและกลางอ่าวที่มีไอเกลือ ที่นอนที่ไม่ได้ตากแดดจึงเป็นแหล่งอาศัยถาวร
หลังได้ผลตรวจ พี่ศักดิ์เปิดค้นหาบริการที่ทำงานถึงที่ได้โดยไม่ต้องย้ายที่นอนไปทั้งชุด เขาพบ บริการกำจัดไรฝุ่น ซักพรม ที่นอน โซฟา พร้อมฆ่าเชื้อโรคครบวงจร ของ World Health Disinfection ที่ระบุว่าเป็นเจ้าแรกในประเทศไทย ครอบคลุมที่นอน โซฟา พรม และผ้าม่าน (ผ้าม่านทำได้โดยไม่ต้องรื้อถอน) ด้วยเครื่อง SIRENA System และสามารถเสริมการพ่นฆ่าเชื้อโรคได้
จุดที่เขาถามละเอียดที่สุดคือ ทำที่ไหนได้บ้าง ทีมงานตอบตรง ๆ ว่าบริการทำที่สถานที่ภาคพื้นดินเท่านั้น ไม่ได้ขึ้นไปทำบนแท่นกลางทะเล ดังนั้นแผนที่ลงตัวคือ ใช้ฐานสนับสนุนที่ท่าเรือสงขลาเป็นจุดทำงาน แล้วหมุนเวียนที่นอนจากแท่นเข้ามาทำเป็นชุด ๆ ไปพร้อมกับตารางเรือสนับสนุนที่มีอยู่แล้ว
แผนที่ตกลงกันมีดังนี้
รวมงานสองวัน ใช้ทีมช่างประมาณ 6 คน ไม่ต้องปิดฐานทั้งหมด เพราะลูกเรือชุดที่รอเปลี่ยนเวรย้ายไปพักอีกอาคารในช่วงทำงาน
เครื่องที่ใช้คือ SIRENA System เครื่องกำจัดไรฝุ่นที่ออกแบบจากประเทศแคนาดา ใช้มอเตอร์ไซโคลนกำลัง 1200 วัตต์ จากประเทศอิตาลี ที่สร้างแรงดูดสูงพอจะดึงฝุ่นและสารก่อภูมิแพ้จากเนื้อที่นอนลึกลงไปได้ ไม่ใช่เฉพาะผิวหน้า
หัวใจสำคัญคือ ระบบกรองน้ำ (Water Filtration) ร่วมกับ HEPA ที่กรองละเอียดถึง 0.02 ไมครอน อากาศและฝุ่นที่ถูกดูดเข้าไปจะผ่านน้ำ ฝุ่นถูกดักไว้ในน้ำ 100 เปอร์เซ็นต์ ไม่ฟุ้งกลับสู่ห้อง ซึ่งต่างจากเครื่องดูดฝุ่นทั่วไปที่ปล่อยอนุภาคละเอียดกลับออกมา และสำคัญมากสำหรับห้องที่อากาศถ่ายเทน้อยอย่างห้องพักลูกเรือ
ตามข้อมูลของบริการ SIRENA กำจัดสารก่อภูมิแพ้ได้ 99.99 เปอร์เซ็นต์ และได้รับการรับรองจาก Asthma Society of Canada นอกจากนี้ยังมีตรารับรอง TUV Rheinland, Certified Vacuums, Quality Tested, Certified Space Technology, Dust Mite Proof และ Go Green / Eco Friendly ทีมงานใช้ MASTER VACUUM เสริมสำหรับงานซักที่นอน โซฟา และพรม
| วิธี | ถึงเนื้อที่นอน | ฟุ้งกลับสู่ห้อง | เหมาะกับห้องปิด |
|---|---|---|---|
| ซักผ้าปูที่นอน | ไม่ถึง | ไม่เกี่ยวข้อง | ใช้ได้ แต่ไม่พอ |
| ตากแดด | ถึงบางส่วน | ต่ำ | ทำไม่ได้บนแท่น |
| สเปรย์ฆ่าไรฝุ่น | ถึงแค่ผิว | ไม่ฟุ้ง แต่ซากยังอยู่ | กลิ่นฉุนในห้องปิด |
| เครื่องดูดฝุ่นทั่วไป | ถึงตื้น | มีโอกาสสูง | ไม่เหมาะ |
| ปลอกกันไรฝุ่น | กันที่ใหม่ ไม่เอาของเดิมออก | ต่ำ | ใช้เสริมได้ |
| บริการ SIRENA System ของ WHD | ถึงเนื้อที่นอน | ดักในน้ำ 100% | เหมาะ |
| เรื่อง | ก่อนใช้บริการ (ก.ย. 2568 ถึง ก.พ. 2569) | หลังใช้บริการ (พ.ค. ถึง มิ.ย. 2569) |
|---|---|---|
| ลูกเรือแจ้งอาการคัดจมูก หอบ นอนไม่หลับ | 31 คน จาก 96 คน | 5 คน ใน 8 สัปดาห์แรก |
| ตื่นกลางดึกเฉลี่ย (ลูกเรือ 40 คนที่ตอบแบบสอบถาม) | 3.1 ครั้งต่อคืน | 1.4 ครั้งต่อคืน |
| เปลี่ยนตัวฉุกเฉินเพราะอาการนอนและหายใจ | 11 ครั้งใน 6 เดือน | 0 ครั้งใน 8 สัปดาห์แรก |
| กลิ่นอับของห้องพักตอนเปิดประตู | ชัดเจนทุกห้อง | แทบไม่มี |
| อาการของพี่ศักดิ์ในวันเปลี่ยนชุด | จมูกตัน หายใจครืดคราด | แทบไม่มี |
หมายเหตุ ตัวเลขข้างต้นมาจากการติดตามภายในของบริษัทและแบบสอบถามที่ตอบด้วยความสมัครใจ ไม่ใช่การศึกษาทางการแพทย์ ผลของแต่ละคนอาจต่างกัน
ไรฝุ่นอาศัยอยู่ที่ผิวและชั้นผ้าหุ้มของที่นอนโฟมได้ โดยเฉพาะเมื่อมีเกล็ดผิวหนังและความชื้นสะสม วัสดุโฟมไม่ได้ป้องกันการสะสมของสารก่อภูมิแพ้
แอร์ช่วยลดความชื้นในอากาศได้ แต่ในห้องที่ปิดแอร์ระหว่างรอบหรือที่นอนยังอมความชื้นอยู่ ไรฝุ่นยังอยู่ได้ การลดอุณหภูมิอย่างเดียวไม่ได้กำจัดมูลและซากที่เป็นสารก่อภูมิแพ้ออกไป
หลายคนโทษสภาพอากาศ แต่เมื่อลูกเรือคนเดียวกันอาการดีขึ้นเมื่อไปนอนที่อื่น และแย่ลงในห้องเดิม ควรตรวจสภาพที่นอนและห้องพักก่อน และให้แพทย์เป็นผู้วินิจฉัย
ดีต่อสุขอนามัย แต่ไม่ได้เอาไรฝุ่นและสารก่อภูมิแพ้ในเนื้อที่นอนออกไป
ภูมิแพ้ไม่เกี่ยวกับความแข็งแรง ผู้ใหญ่วัยทำงานที่ร่างกายดีก็เป็นได้ และการสัมผัสต่อเนื่องหลายปีอาจทำให้อาการปรากฏขึ้นในภายหลัง
“ผมขึ้นแท่นมา 11 ปี คิดมาตลอดว่านอนไม่หลับเป็นของคู่กับงานนอกชายฝั่ง จนหลังวันที่ทีมมาทำที่นอนที่ฐานสงขลา รอบแรกที่ขึ้นแท่นผมหลับเต็มตาได้ติดกันหกชั่วโมงเป็นครั้งแรกในรอบปี ตื่นมาไม่คัดจมูกเหมือนเดิม งานปั้นจั่นช่วงเช้าสบายขึ้นมาก ผมยังไม่กล้าบอกว่าที่นอนเป็นเหตุผลเดียว แต่ผมไม่อยากกลับไปนอนแบบเดิมอีก”
คุณพิชิต วงศ์ประเสริฐ อายุ 39 ปี คนขับปั้นจั่น แท่นผลิตกลางอ่าวไทย (ชื่อบริษัทสมมติ)
เช้าวันเสาร์ที่ 18 เมษายน 2569 พี่ศักดิ์ยืนมองช่างหกคนลากเครื่องสีฟ้าเข้าห้องพักรอเปลี่ยนเวรทีละห้อง เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะรู้สึกอะไรมากนัก จนกระทั่งช่างยกให้ดูน้ำในถังกรองหลังทำที่นอนชุดแรกเสร็จ น้ำขุ่นเป็นสีน้ำตาลเทา มีเศษขุยละเอียดลอยอยู่ผิวน้ำ
“ผมยืนมองอยู่นาน” เขาเล่า “ถ้ามันไม่อยู่ในถังนั้น มันก็อยู่ในปอดของลูกเรือผมทุกคืน”
เมื่อรอบเปลี่ยนเวรถัดมา เขาเปิดห้องแรกพร้อมกลั้นหายใจตามความเคยชิน แล้วพบว่าไม่จำเป็นอีกแล้ว วันนี้บริษัทบรรจุการดูแลที่นอนทุก 4 เดือนไว้ในแผนบำรุงรักษาที่พักประจำปี ควบคู่กับการเปิดระบายอากาศห้องพักรอเปลี่ยนเวรอย่างน้อยวันละ 2 ชั่วโมงระหว่างรอบ และเปลี่ยนผ้าปูทุกสัปดาห์เหมือนเดิม
“ผมเคยคิดว่าที่พักเป็นต้นทุน” พี่ศักดิ์สรุป “ตอนนี้ผมมองมันเป็นเครื่องมือความปลอดภัยอย่างหนึ่งเหมือนหมวกนิรภัย”
หลังใช้บริการกำจัดไรฝุ่น ลูกค้าจะได้รับของแถมสำหรับดูแลต่อเนื่อง
ฐานท่าเรือสงขลานำสองอย่างนี้ไปไว้ในชุดทำความสะอาดประจำห้องพักรอเปลี่ยนเวร และเพิ่มบริการพ่นฆ่าเชื้อโรคทั้งอาคารปีละสองครั้ง สำหรับไวรัส แบคทีเรีย และเชื้อรา
อย่ารอให้ลูกเรือลาออกหรือเกิดเหตุเกือบพลาดแบบที่ฐานสงขลาเจอ ให้ทีมงานประเมินและกำจัดต้นตอที่ฐานสนับสนุน หอพักพนักงานเปลี่ยนเวร และห้องพักรวมของคุณ ที่นอน โซฟา พรม และผ้าม่าน จบในการเข้าบริการครั้งเดียว
ดูรายละเอียดบริการและราคา คลิกที่นี่
โทร: 065-556-6294
LINE: @whd268
บริษัท World Health Disinfection Co., Ltd.
88/268 ถนนกัลปพฤกษ์ แขวงบางแค เขตบางแค กรุงเทพฯ 10160
ไม่ได้ บริการทำที่สถานที่ภาคพื้นดินเท่านั้น เช่น ฐานสนับสนุนที่ท่าเรือ หอพักพนักงานเปลี่ยนเวร และโกดังพักของ สำหรับที่นอนจากแท่น บริษัทสามารถหมุนเวียนขึ้นฝั่งตามรอบเรือสนับสนุน แล้วให้ทีมงานทำที่ฐาน โดยใช้ที่นอนสำรองไปก่อนระหว่างนั้น
ที่พักที่มีคนใช้ร่วมกันมากและอยู่ในสภาพชื้น เราแนะนำให้ทำถี่กว่าบ้านทั่วไป ประมาณทุก 3 ถึง 4 เดือน ส่วนบ้านที่มีผู้ป่วยภูมิแพ้หรือหอบหืดมักอยู่ที่ราว 4 ถึง 6 เดือน ทีมงานจะประเมินจำนวนผู้ใช้ ความชื้น และการระบายอากาศหน้างานก่อนแนะนำรอบที่เหมาะ
ไม่จำเป็น ทีมงานแบ่งโซนทำทีละอาคารตามตารางเปลี่ยนเวร ตัวอย่างฐานที่ท่าเรือสงขลาใช้เวลาสองวันกับที่นอน 88 ชุด โซฟา พรม และผ้าม่าน โดยลูกเรือที่รอเปลี่ยนเวรย้ายไปพักอาคารอื่นชั่วคราว
ต้องให้แพทย์เป็นผู้วินิจฉัยเสมอ อาการเหล่านี้มีหลายสาเหตุ เช่น เสียงรบกวน แสง ความเครียด หรือโรคอื่น ข้อสังเกตเบื้องต้นคืออาการแย่ลงเมื่ออยู่ในห้องพักและดีขึ้นเมื่อไปอยู่ที่อื่น ถ้าสงสัย ควรปรึกษาแพทย์และตรวจสภาพที่นอนไปพร้อมกัน
SIRENA System ออกแบบจากแคนาดา ใช้มอเตอร์ไซโคลน 1200 วัตต์จากอิตาลี ร่วมกับระบบกรองน้ำและ HEPA ที่กรองถึง 0.02 ไมครอน ฝุ่นและสารก่อภูมิแพ้ถูกดักไว้ในน้ำ 100 เปอร์เซ็นต์ ไม่ฟุ้งกลับสู่ห้อง ต่างจากเครื่องดูดฝุ่นทั่วไปที่มักปล่อยอนุภาคละเอียดกลับออกมา
พื้นที่ที่ดูดสารก่อภูมิแพ้ใช้ได้เร็ว ส่วนชิ้นงานที่ซักเพิ่มมีคำแนะนำเรื่องระยะเวลาแห้ง ทีมงานแจ้งตารางล่วงหน้าเพื่อให้วางแผนกับรอบเปลี่ยนเวรได้
ส่งต่อให้หัวหน้าฝ่ายที่พัก ผู้จัดการความปลอดภัย หรือเพื่อนร่วมงานที่ทำงานกะสลับ 14 วันเข้า 14 วันออก
#บริการกำจัดไรฝุ่น #ที่พักลูกเรือ #งานนอกชายฝั่ง #ภูมิแพ้ไรฝุ่น #นอนไม่หลับ #SIRENASystem #WorldHealthDisinfection
คำค้นที่เกี่ยวข้อง: บริการกำจัดไรฝุ่น, กำจัดไรฝุ่นที่พักลูกเรือ, ไรฝุ่นที่นอนสลับกะ, ภูมิแพ้ในห้องพักนอกชายฝั่ง, นอนไม่หลับงานแท่นขุดเจาะ, ซักที่นอน โซฟา พรม ผ้าม่าน, SIRENA System, เครื่องกำจัดไรฝุ่นระบบกรองน้ำ, HEPA 0.02 ไมครอน, บริการกำจัดไรฝุ่นสงขลา, บริการกำจัดไรฝุ่นระยอง, World Health Disinfection