Last updated: 13 ต.ค. 2569 | 14 จำนวนผู้เข้าชม |
เช้าวันอังคารที่ 12 พฤษภาคม 2569 เวลา 05:40 น. เสียงไอแห้ง ๆ ดังต่อกันเป็นระลอกจากชั้นสองของอาคารพักคนงานหลังที่ 3 ในแคมป์ของ บริษัท ศิลาหินซ้อน จำกัด โรงโม่หินและเหมืองหินปูนขนาดกลางในตำบลหินซ้อน อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี ซึ่งอยู่ห่างจากหน้าเหมืองไปเพียง 900 เมตร
คุณวีระพงษ์ แก้วมณี อายุ 46 ปี ผู้จัดการฝ่ายบุคคลและความปลอดภัยของบริษัท กำลังเดินตรวจแคมป์ตามรอบปกติ เขายืนอยู่หน้าห้อง 3-207 และสังเกตเห็นภาพที่เห็นมาหลายเดือนจนชินตา คนงานสองคนในห้องเดียวกันนั่งอยู่ขอบเตียง คนหนึ่งจามติดกันหลายครั้งจนน้ำตาไหล อีกคนไอจนต้องก้มตัวลงจับเข่า ทั้งที่ยังไม่ทันได้ออกไปใกล้เครื่องโม่หินเลยสักก้าว
“ผมเคยคิดว่าเป็นเรื่องฝุ่นหินอย่างเดียว” คุณวีระพงษ์เล่า “เพราะเรากำลังทำเหมืองหิน ฝุ่นหินคือคำตอบสำเร็จรูปของทุกอย่าง แต่พอผมเริ่มนั่งไล่ตัวเลขจริง ๆ ผมก็เห็นว่ามีบางอย่างที่ฝุ่นหินอธิบายไม่ได้”
แคมป์แห่งนี้มีอาคารพัก 4 หลัง รวม 64 ห้อง ห้องละ 2 คน เท่ากับคนงาน 128 คน แต่ละห้องมีเตียงเหล็กสองเตียงพร้อมที่นอนฟองน้ำหนา 5 นิ้ว ซื้อมาพร้อมกันทั้งหมดเมื่อเดือนมีนาคม 2565 ในวันที่แคมป์เปิดใช้งาน ที่นอนทั้ง 128 ผืนใช้งานมาแล้ว 4 ปี 2 เดือน โดยไม่เคยถูกยกไปซัก ไม่เคยถูกดูดฝุ่นอย่างจริงจัง นอกจากการกวาดและถูพื้นห้องทุกสัปดาห์
ตัวเลขที่ทำให้คุณวีระพงษ์ต้องวางปากกาคือยอดวันลาป่วยด้วยอาการทางเดินหายใจ ช่วงเดือนธันวาคม 2568 ถึงกุมภาพันธ์ 2569 มียอดรวม 212 วันลา ในขณะที่สามเดือนก่อนหน้านั้นมี 118 วัน เพิ่มขึ้นเกือบแปดสิบเปอร์เซ็นต์ โดยที่จำนวนคนงานและปริมาณงานแทบไม่เปลี่ยน
อีกเรื่องที่กดดันเขาคือกำหนดการ เจ้าหน้าที่ตรวจความปลอดภัยและอาชีวอนามัยจะเข้าเยี่ยมสถานประกอบการในเดือนสิงหาคม และโรงพยาบาลคู่สัญญากำลังจะตรวจสุขภาพประจำปีของคนงานในวันที่ 20 พฤษภาคม หากผลตรวจของคนงานทั้งแคมป์ออกมาไม่ดี เขาต้องอธิบายให้ได้ว่าอะไรคือสาเหตุ และต้องแก้ให้ทันก่อนที่จะมีใครมาถามหา
หลังเช้าวันนั้น คุณวีระพงษ์ขอความช่วยเหลือจาก คุณวนิดา สุขเจริญ พยาบาลวิชาชีพประจำห้องพยาบาลของแคมป์ อายุ 39 ปี ทำงานกับบริษัทมา 3 ปี เธอเก็บบันทึกการมาขอยาของคนงานทุกวัน และเมื่อเอาสมุดบันทึกสามเดือนมากางเรียงกัน ก็เห็นรูปแบบที่น่าสนใจ
ระหว่างวันที่ 13 ถึง 30 พฤษภาคม 2569 เธอและทีมแจกแบบสอบถามสั้น ๆ ให้คนงาน 128 คน มีผู้ตอบครบ 121 คน ผลออกมาดังนี้
ข้อสังเกตที่ทำให้คุณวนิดาหยุดคิดคือเรื่องเวลา คนงานกลุ่มนี้ไอและจามหนักที่สุด ตอนเช้า ก่อนเข้ากะ ตอนที่ยังไม่ได้ใกล้ฝุ่นหินเลย และพนักงานสำนักงานที่ไม่ได้พักในแคมป์ แต่ต้องเดินเข้าออกพื้นที่เหมืองทุกวัน กลับมีอาการแบบนี้น้อยกว่ามาก
“ถ้าฝุ่นหินเป็นตัวเดียว คนที่ควรไอหนักที่สุดคือคนที่ยืนใกล้เครื่องโม่ที่สุด แต่เราเห็นว่าคนที่ไอตอนเช้ากระจายอยู่ในทุกแผนก ทั้งคนขับรถตัก คนคุมสายพาน ช่างซ่อมบำรุง ตัวแปรเดียวที่เหมือนกันคือพวกเขานอนที่เดียวกัน” เธอเล่า
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2569 คุณวนิดาพาคนงานที่มีอาการหนักที่สุด 6 คนไปพบแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านภูมิแพ้ที่โรงพยาบาลในตัวเมืองสระบุรี ผลทดสอบทางผิวหนังพบว่าทั้ง 6 คนมีปฏิกิริยาต่อสารสกัด ไรฝุ่นบ้าน ชัดเจน โดยตุ่มนูนที่ใหญ่ที่สุดวัดได้ 11 มิลลิเมตร และมี 4 คนที่ปฏิกิริยาต่อไรฝุ่นเด่นกว่าสารก่อภูมิแพ้ชนิดอื่นในแผงทดสอบ
แพทย์ให้ข้อสังเกตว่า การที่คนงานทำงานในที่ที่มีฝุ่นหินอยู่แล้ว ทำให้ทางเดินหายใจระคายง่ายกว่าปกติ เมื่อกลับมานอนในห้องที่มีสารก่อภูมิแพ้จากไรฝุ่นอีก อาการจึงซ้อนกันจนแยกไม่ออกว่าอะไรเป็นตัวการหลัก และย้ำชัดว่าการวินิจฉัยของแต่ละคนต้องให้แพทย์ประเมินเป็นรายบุคคล
คุณวีระพงษ์จึงตัดสินใจเปิดที่นอนดูด้วยตาตัวเอง
เย็นวันที่ 21 พฤษภาคม 2569 เขาให้ช่างยกที่นอนฟองน้ำจากห้อง 3-207 วางบนพื้นปูนหน้าอาคาร แล้วตะแคงขึ้นดูด้านล่าง ผิวด้านบนของที่นอนดูเรียบร้อยดี ผ้าปูยังไม่ขาด แต่เมื่อเขาใช้ผ้าสีขาวเช็ดตามรอยตะเข็บและใต้ท้องที่นอน ผ้าขาวกลายเป็นสีเทาอมน้ำตาลเกือบทันที ผงละเอียดเกาะติดเป็นแผ่น มีเส้นผมและขุยผ้าปนอยู่ด้วย
ถ้าต้องออกแบบห้องนอนที่เอื้อให้ไรฝุ่นเพิ่มจำนวนโดยไม่ตั้งใจ แคมป์คนงานเหมืองหินแทบจะตรงตามเงื่อนไขทุกข้อ และเหตุผลไม่ได้อยู่ที่ความสกปรกของคนงาน แต่อยู่ที่ธรรมชาติของงานและของสถานที่
ฟองน้ำเป็นเนื้อวัสดุที่มีรูพรุนจำนวนมาก ความชื้นจากเหงื่อ และเซลล์ผิวหนังที่หลุดร่วงทุกคืนซึมลงไปสะสมข้างใน คนหนึ่งคนผลัดเซลล์ผิวหนังได้หลายกรัมต่อสัปดาห์ ซึ่งเป็นอาหารชั้นดีของไรฝุ่น ที่นอนของแคมป์นี้เปลี่ยนมือกันไปตามการสลับกะและคนงานใหม่ที่เข้ามาแทนคนที่ลาออก จึงมีเซลล์ผิวหนังของหลายคนสะสมรวมกันมา 4 ปีเศษ
แม้บริษัทจะมีห้องเปลี่ยนชุดและกำหนดให้เปลี่ยนเสื้อก่อนกลับห้อง แต่ในทางปฏิบัติคนงานจำนวนมากเหนื่อยจากกะ 10 ชั่วโมงและเดินกลับห้องทั้งชุดทำงาน ฝุ่นหินปูนละเอียดติดอยู่ที่เส้นผม เสื้อผ้า และรองเท้า เมื่อนั่งหรือนอนบนเตียง ผงเหล่านี้ร่วงลงในเนื้อผ้าและฟองน้ำ ฝุ่นหินเองไม่ใช่อาหารของไรฝุ่น แต่มันทำหน้าที่เหมือนกาวที่ช่วยให้ขุยผ้า เส้นผม และเซลล์ผิวหนังเกาะตัวเป็นก้อนหนา และเมื่อสะบัดผ้าห่มหรือนั่งลงบนเตียง ทั้งฝุ่นหิน ผงไรฝุ่น และมูลของมันก็ลอยขึ้นมาด้วยกัน
สระบุรีมีฤดูฝนยาวตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม ความชื้นสัมพัทธ์ในห้องพักที่เปิดหน้าต่างได้น้อยและใช้พัดลมเพดานเป็นหลักอยู่ที่ราวร้อยละ 70 ถึง 80 เกือบทั้งปี ซึ่งอยู่ในช่วงที่ไรฝุ่นเพิ่มจำนวนได้ดีมาก เสื้อผ้าเปียกเหงื่อที่แขวนไว้ในห้องช่วยเติมความชื้นเข้าไปอีก
จากแบบสอบถามคนงาน 121 คน มีถึง 69 คน หรือราวร้อยละ 57 ที่มีอย่างน้อยหนึ่งอาการที่เข้าได้กับการระคายหรือแพ้ในทางเดินหายใจตอนเช้า ผู้ที่นอนไม่หลับเพราะคันและไอมี 26 คน และ 11 คนบอกว่าต้องซื้อยาแก้แพ้หรือยาแก้ไอกินเองเป็นประจำ เป็นเงินเฉลี่ยคนละราว 300 บาทต่อเดือน
คนที่นอนหลับไม่เต็มอิ่ม ย่อมทำงานกับเครื่องจักรหนักได้ไม่ปลอดภัย คุณวีระพงษ์ยอมรับตรง ๆ ว่าช่วงเดือนมีนาคมถึงเมษายน 2569 มีเหตุเกือบอุบัติเหตุ 3 ครั้งที่รถตักถอยชนขอบกองหิน โดยผู้ขับบอกว่าง่วงเพราะนอนไม่หลับมาทั้งคืน
วันลาป่วยที่เพิ่มขึ้น 94 วันในสามเดือน คิดค่าแรงเฉลี่ยวันละ 480 บาท เท่ากับราว 45,000 บาทที่จ่ายไปโดยไม่ได้งาน ยังไม่รวมค่าล่วงเวลาของคนที่ต้องมาทำแทน ค่ายาในห้องพยาบาล และเวลาที่สายการผลิตต้องชะลอ เมื่อรวมทุกอย่างตั้งแต่เดือนธันวาคม 2568 ถึงพฤษภาคม 2569 ฝ่ายบัญชีประเมินความเสียหายทางตรงและทางอ้อมไว้ราว 186,000 บาท
เหมืองและโรงโม่หินอยู่ภายใต้การตรวจสอบเรื่องความปลอดภัยและอาชีวอนามัยอยู่แล้ว ผลตรวจสุขภาพที่ออกมาพร้อมกันหลายสิบรายการผิดปกติ ย่อมทำให้ผู้ตรวจตั้งคำถาม หากบริษัทไม่มีคำอธิบายและไม่มีหลักฐานว่าได้แก้ไขต้นเหตุ ก็อาจถูกมองว่าไม่ใส่ใจสวัสดิการที่พัก คุณวีระพงษ์เล่าว่า เขากังวลเรื่องนี้มากกว่าเรื่องเงินเสียอีก เพราะแรงงานฝีมือที่ดีย้ายงานได้ง่าย และเสียงบอกต่อในหมู่คนงานเร็วกว่าที่ใครคิด
ก่อนมาถึงจุดนี้ บริษัทไม่ได้นิ่งเฉย คุณวีระพงษ์ไล่ลิสต์สิ่งที่ทำมาแล้วให้ดู และน่าสนใจว่าทุกข้อเป็นสิ่งที่แคมป์อื่นก็ทำเหมือนกัน
ช่วยเรื่องฝุ่นบนพื้น แต่ไม่ได้ลงไปถึงฟองน้ำใต้ผ้าปู การกวาดยังทำให้ผงละเอียดฟุ้งขึ้นมาลอยในอากาศก่อนจะค่อย ๆ ตกกลับลงที่เดิม
บริษัทเคยจัดวันตากที่นอนเมื่อเดือนมีนาคม 2568 ความร้อนช่วยลดความชื้นที่ผิว แต่ชั้นในของฟองน้ำหนา 5 นิ้วไม่ร้อนพอ และแดดไม่ได้ขจัดสารก่อภูมิแพ้ที่ตายแล้วออกไป แม้ไรฝุ่นตายแล้ว แต่ซากและมูลที่ยังอยู่ก็ยังกระตุ้นอาการได้
แคมป์เคยซื้อเครื่องดูดฝุ่นแบบถุงกระดาษ 2 เครื่อง ใช้ได้ไม่กี่เดือนก็มีฝุ่นหินอุดตัน เครื่องดูดฝุ่นทั่วไปจำนวนมากมีไส้กรองที่ปล่อยอนุภาคละเอียดบางส่วนกลับออกมาทางช่องลม สิ่งที่คนงานรู้สึกคือ ยิ่งดูดยิ่งจาม
บทเรียนที่คุณวีระพงษ์สรุปได้คือ ปัญหานี้ไม่ได้อยู่ที่ผิวห้อง ไม่ได้อยู่ที่ความขยัน แต่อยู่ที่ ชั้นลึกในเนื้อที่นอน ซึ่งต้องใช้เครื่องมือและวิธีที่ต่างออกไปจากการทำความสะอาดทั่วไป
ไรฝุ่นเป็นสัตว์ในกลุ่มสัตว์ขาข้อ มี 8 ขา ตัวเล็กมาก ขนาดเพียงประมาณ 0.1 ถึง 0.3 มิลลิเมตร มองด้วยตาเปล่าไม่เห็น มันไม่กัดและไม่ดูดเลือดคน อาหารของมันคือเซลล์ผิวหนังที่หลุดร่วง ตัวไรฝุ่นเองไม่ใช่ตัวการหลักของอาการแพ้ แต่ สารก่อภูมิแพ้ในมูลและซากของมัน ต่างหากที่เมื่อลอยขึ้นมาแล้วถูกสูดเข้าไปจะกระตุ้นภูมิคุ้มกันของคนที่ไวต่อมัน
อุณหภูมิ 25 ถึง 30 องศาเซลเซียสและความชื้นสูงตลอดปีของไทย เป็นสภาพที่ไรฝุ่นชอบที่สุด ไรฝุ่นไม่ชอบแสง ชอบอยู่ลึกในเส้นใย ที่นอนฟองน้ำที่ปิดด้วยผ้าปูเป็นที่หลบภัยชั้นดี ห้องที่ไม่มีเครื่องปรับอากาศยิ่งทำให้ความชื้นอยู่ในที่นอนนานกว่าห้องปรับอากาศ
สารก่อภูมิแพ้จากไรฝุ่นเกี่ยวข้องกับโรคภูมิแพ้จมูกอักเสบ เยื่อบุตาอักเสบ ผื่นผิวหนังอักเสบ ปวดศีรษะ และอาจกระตุ้นอาการหอบหืดในผู้ที่เป็นอยู่แล้ว องค์การอนามัยโลกอธิบายเรื่องโรคหอบหืดและปัจจัยกระตุ้นไว้ใน เอกสารข้อเท็จจริงเรื่องโรคหอบหืดของ WHO และอธิบายผลของมลพิษในอากาศภายในอาคารไว้ใน เอกสารเรื่องมลพิษอากาศในครัวเรือนกับสุขภาพ ผู้ที่สนใจควรอ่านประกอบ
ก่อนจะไปถึงทางออก ต้องพูดเรื่องนี้ให้ชัดเจน เพราะคุณวีระพงษ์เองก็ขอให้เขียนไว้ในบทความนี้
บริการกำจัดไรฝุ่นของ World Health Disinfection ดูแล พื้นที่นอนหลับ ได้แก่ ที่นอน หมอน ผ้าม่าน และพรมในห้องพัก มันลดสารก่อภูมิแพ้จากไรฝุ่นที่สะสมในที่นอน แต่ ไม่ใช่การควบคุมฝุ่นหินที่หน้างาน และไม่สามารถทดแทนมาตรการด้านความปลอดภัยและอาชีวอนามัยของเหมืองและโรงโม่หินได้เลย
มาตรการที่สถานประกอบการยังต้องทำต่อไปตามหน้าที่ ได้แก่ การพ่นน้ำหรือดูดฝุ่นที่จุดโม่และสายพาน การปิดคลุมจุดปล่อยฝุ่น การตรวจวัดระดับฝุ่นในพื้นที่ทำงาน การจัดอุปกรณ์ป้องกันระบบหายใจที่เหมาะสมและฝึกการสวมใส่ การตรวจสุขภาพตามความเสี่ยง และการปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านอาชีวอนามัย ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องแยกต่างหาก
สิ่งที่บริการกำจัดไรฝุ่นทำได้คือ ตัดแหล่งสารก่อภูมิแพ้ในห้องนอนออกไป เพื่อให้คนงานได้พักผ่อนในอากาศที่สะอาดขึ้นอย่างน้อยวันละ 7 ถึง 8 ชั่วโมง และเพื่อให้เมื่อมีอาการหลงเหลือ แพทย์และฝ่ายความปลอดภัยจะแยกได้ชัดขึ้นว่าอะไรมาจากงาน อะไรมาจากห้องนอน
เมื่อตั้งความคาดหวังถูกที่แล้ว คุณวีระพงษ์ก็ตัดสินใจหาผู้ให้บริการ โดยตั้งเงื่อนไขไว้สามข้อ คือ ต้องทำถึงที่แคมป์โดยไม่ต้องขนที่นอนออกไป ต้องทำเสร็จในวันหยุดที่ไม่กระทบกะงาน และต้องไม่ปล่อยฝุ่นกลับเข้ามาในห้อง
วันที่ 28 พฤษภาคม 2569 คุณวีระพงษ์โทรหา World Health Disinfection หลังเจอข้อมูลของ บริการกำจัดไรฝุ่น ซักพรม ที่นอน โซฟา พร้อมฆ่าเชื้อโรคครบวงจร ซึ่งเป็นบริการที่ระบุว่าเป็น “เจ้าแรกในประเทศไทย” เขาถามคำถามตรง ๆ ว่า ที่นอนฟองน้ำ 128 ผืนในแคมป์ทำได้ไหม และต้องหยุดงานหรือไม่
ทีมงานแจ้งว่าบริการครอบคลุมที่นอน โซฟา พรม และผ้าม่าน ทำถึงที่โดยไม่ต้องรื้อถอน ทีมจะนำเครื่องไปที่แคมป์ ประเมินจำนวนห้อง สภาพที่นอน และพื้นที่ทำงาน แล้ววางแผนให้ตรงกับวันหยุดของแคมป์ เขาจึงขอให้ส่งทีมมาสำรวจก่อนในวันที่ 4 มิถุนายน 2569
ผลสำรวจกำหนดงานไว้ดังนี้ ที่นอนฟองน้ำ 128 ผืน หมอน 128 ใบ ผ้าม่านห้องละ 1 ชุด รวม 64 ชุด และพรมเช็ดเท้าหน้าห้องอีกจำนวนหนึ่ง ใช้ทีมงาน 2 ทีม ทำต่อเนื่อง 2 วัน
SIRENA System เป็นเครื่องกำจัดไรฝุ่นที่ออกแบบจากประเทศแคนาดา ใช้มอเตอร์ไซโคลนกำลัง 1200 วัตต์จากอิตาลี จุดที่ทำให้มันต่างจากเครื่องดูดฝุ่นทั่วไปมี 4 ข้อ
อากาศที่ถูกดูดเข้ามาจะผ่านน้ำ ฝุ่น ผงละเอียด และสารก่อภูมิแพ้ถูกจับไว้ในน้ำ 100 เปอร์เซ็นต์ ไม่ฟุ้งกระจายกลับสู่ห้อง ข้อนี้สำคัญมากสำหรับห้องนอนที่มีฝุ่นหินละเอียดปนอยู่ เพราะเครื่องดูดฝุ่นแบบถุงมักทำให้ผงละเอียดกลับออกมาทางไอเสีย
หลังผ่านน้ำ อากาศผ่านตัวกรอง HEPA ที่กรองละเอียดถึง 0.02 ไมครอน อีกขั้นหนึ่ง
ตามข้อมูลของบริการ ระบบนี้กำจัดสารก่อภูมิแพ้ได้ 99.99 เปอร์เซ็นต์ และได้รับการรับรองจาก Asthma Society of Canada รวมถึงมีตราสัญลักษณ์จาก TUV Rheinland, Certified Vacuums, Quality Tested, Certified Space Technology, Dust Mite Proof และ Go Green
ทุกครั้งที่ทำเสร็จ ช่างจะให้ลูกค้าดูน้ำในถังกรอง ซึ่งขุ่นเป็นสีเทาน้ำตาลเมื่อเทียบกับน้ำสะอาดที่ใส่ไว้ตอนเริ่ม เป็นภาพที่เข้าใจง่ายกว่ารายงานตัวเลขใด ๆ ข้อมูลเพิ่มเติมของเครื่องอยู่ที่หน้า เครื่องกำจัดไรฝุ่น SIRENA
เวลา 07:00 น. ของวันเสาร์ที่ 11 กรกฎาคม 2569 ซึ่งเป็นวันหยุดประจำสัปดาห์ของแคมป์ ทีมงาน WHD 2 ทีมเดินทางถึงอาคารพักคนงานหลังที่ 1 พร้อมเครื่อง SIRENA System ทีมละหลายเครื่อง คุณวนิดาเตรียมให้คนงานเก็บของมีค่าขึ้นที่สูงและย้ายไปนั่งพักที่โรงอาหารตั้งแต่เช้า
คุณวีระพงษ์ยืนดูงานห้องแรก ช่างยกผ้าปูออก วางหัวดูดบนผิวที่นอนแล้วลากช้า ๆ เป็นแถวทีละส่วน กลับด้านทำซ้ำ ดูดรอบตะเข็บและขอบเตียงเหล็ก ปลายท่อมีเสียงดูดหนักแน่น ต่างจากเครื่องดูดฝุ่นที่แคมป์เคยซื้อมาลิบลับ
งานเสร็จทั้งหมดในเวลา 2 วัน คือวันเสาร์ที่ 11 และวันอาทิตย์ที่ 12 กรกฎาคม 2569 ที่นอนทั้ง 128 ผืน หมอน 128 ใบ และผ้าม่าน 64 ชุดได้รับการดูแลครบ ตกบ่ายวันอาทิตย์ผ้าปูที่ซักแล้วถูกนำกลับมาปู ห้องพักพร้อมใช้งานก่อนกะเช้าวันจันทร์ที่ 13 กรกฎาคม
คุณวีระพงษ์ขอให้ทีมงานส่งรายงานรายห้องและภาพถ่ายถังกรองไว้เป็นหลักฐาน ซึ่งภายหลังเขาใช้ประกอบการชี้แจงกับฝ่ายความปลอดภัยของบริษัทว่าได้แก้ที่ต้นเหตุของสภาพห้องพักแล้ว โดยแยกเรื่องนี้ออกจากการควบคุมฝุ่นที่หน้างาน ซึ่งยังดำเนินการตามแผนเดิมต่อไป
อย่างไรก็ตาม ผลไม่ได้เป็นศูนย์ ยังมีคนงานบางส่วนที่ไอหรือจามอยู่ ซึ่งแพทย์และฝ่ายความปลอดภัยติดตามต่อเป็นรายบุคคล เพราะสาเหตุอาจมาจากฝุ่นที่หน้างาน การสูบบุหรี่ หรือโรคอื่น ๆ ซึ่งบริการกำจัดไรฝุ่นไม่ได้อ้างว่าแก้ได้
ไรฝุ่นมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ที่นอนที่ดูเรียบร้อยอาจมีสารก่อภูมิแพ้สะสมอยู่ข้างในมาก ความสะอาดที่ตามองเห็นกับความสะอาดระดับสารก่อภูมิแพ้เป็นคนละเรื่อง
ฝุ่นหินเป็นความเสี่ยงจริงและต้องควบคุมที่หน้างานต่อไป แต่ถ้าอาการหนักที่สุดตอนตื่นนอน และดีขึ้นเมื่อออกจากห้อง สาเหตุจากห้องนอนก็ควรถูกตรวจสอบด้วย ให้แพทย์เป็นผู้ประเมิน
แดดช่วยเรื่องความชื้นที่ผิว แต่ไม่ได้ดึงสารก่อภูมิแพ้ออกมาจากชั้นใน
“ผมทำงานคุมสายพานลำเลียงที่นี่มา 3 ปี ตั้งแต่ต้นปีนี้ตื่นมาทุกเช้าต้องไอและจามอยู่เกือบครึ่งชั่วโมงกว่าจะไปกินข้าวได้ เพื่อนร่วมห้องก็เป็นเหมือนกัน เราคิดว่าเป็นเพราะฝุ่นหินกันหมด ไปขอยาที่ห้องพยาบาลก็ได้ยาแก้แพ้มากินเป็นพัก ๆ
วันที่ทีมมาทำความสะอาด ผมไปยืนดูเขาเปิดถังกรองหลังทำที่นอนผมเสร็จ น้ำสีน้ำตาลขุ่น ผมตกใจมากว่าผมนอนทับของพวกนี้มาตลอด หลังจากนั้นราวสองสัปดาห์ผมสังเกตว่าตอนตื่นไม่ต้องจามติดกันแล้ว ตอนนี้ตื่นมาสบายขึ้นมาก ลาป่วยครั้งสุดท้ายคือเดือนมิถุนายน
ผมไม่ได้บอกว่าเรื่องฝุ่นหินที่หน้างานหมดไป เรายังใส่หน้ากากและให้บริษัทฉีดน้ำที่จุดโม่ตามปกติ แต่ห้องนอนดีขึ้นจริง ผมแนะนำเพื่อนที่อยู่แคมป์อื่นไปแล้วสองคน”
คุณสมหมาย ศรีสุข อายุ 41 ปี พนักงานคุมสายพานลำเลียง แคมป์ศิลาหินซ้อน อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี
ผลตรวจสุขภาพประจำปีของวันที่ 20 พฤษภาคม 2569 ออกมาตามคาด มีหลายรายที่ต้องติดตามอาการทางเดินหายใจ แต่เมื่อเจ้าหน้าที่ตรวจความปลอดภัยเข้าเยี่ยมแคมป์ในวันที่ 18 สิงหาคม 2569 คุณวีระพงษ์มีเอกสารสองชุดอยู่ในมือ ชุดแรกคือแผนควบคุมฝุ่นที่หน้างานซึ่งบริษัททำอยู่แล้วและตั้งใจปรับปรุงต่อ ชุดที่สองคือบันทึกการแก้ไขสภาพห้องพักด้วยบริการกำจัดไรฝุ่น พร้อมภาพถ่ายและรายงานรายห้อง
“ผมไม่ได้พยายามใช้ใบเสร็จมาแทนมาตรการความปลอดภัย” เขาย้ำ “ผมแค่อยากให้ทุกคนเห็นว่าเราแก้ทั้งสองเรื่องจริง ๆ เรื่องใดเป็นของงาน เรื่องใดเป็นของห้องนอน”
บทเรียนที่เขาบอกกับเพื่อนผู้จัดการเหมืองในจังหวัดใกล้เคียงสั้น ๆ ว่า “ถ้าคนของคุณไอตอนเช้าก่อนเข้างาน อย่าเพิ่งโทษฝุ่นหินอย่างเดียว ไปดูที่นอนด้วย”
หลังใช้บริการ ผู้ใช้จะได้รับของแถมสองรายการ
หากต้องการให้พ่นฆ่าเชื้อโรคทั้งอาคารเพิ่มเติม เช่น โรงอาหารและห้องน้ำรวมของแคมป์ ก็เลือกใช้ บริการพ่นฆ่าเชื้อโรค ร่วมกันได้ ซึ่งครอบคลุมไวรัส แบคทีเรีย และเชื้อรา สำหรับข้อมูลโรคติดต่อทั่วไป ผู้สนใจอ่านเพิ่มได้ที่ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข
อย่ารอให้ยอดลาป่วยพุ่งเหมือนแคมป์ศิลาหินซ้อน ให้ทีมงานเข้าประเมินและกำจัดไรฝุ่นถึงที่ ทั้งที่นอน หมอน ผ้าม่าน โซฟา และพรม เสร็จในการเข้าบริการครั้งเดียว โดยไม่ต้องรื้อถอน
ดูรายละเอียดบริการและราคา คลิกที่นี่
โทรเลย: 065-556-6294
LINE: @whd268
World Health Disinfection Co., Ltd.
88/268 ถนนกัลปพฤกษ์ แขวงบางแค เขตบางแค กรุงเทพฯ 10160
ไม่ได้ บริการนี้ดูแลพื้นที่นอนหลับ คือที่นอน หมอน ผ้าม่าน และพรมในห้องพัก เพื่อลดสารก่อภูมิแพ้จากไรฝุ่น ส่วนการควบคุมฝุ่นหินที่หน้างาน เช่น การพ่นน้ำ การปิดคลุมจุดโม่ การตรวจวัดฝุ่น และอุปกรณ์ป้องกันระบบหายใจ ยังเป็นหน้าที่ของสถานประกอบการตามหลักความปลอดภัยและอาชีวอนามัย ควรทำควบคู่กันและปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านอาชีวอนามัย
ไม่ต้อง ทีมงานนำเครื่องไปที่แคมป์และทำถึงที่โดยไม่ต้องรื้อถอน ที่นอน 128 ผืนและหมอน 128 ใบ ใช้ทีมงาน 2 ทีมประมาณ 2 วัน ควรจองคิวในวันหยุดของแคมป์เพื่อไม่ให้กระทบกะงาน
SIRENA System ออกแบบจากแคนาดา ใช้มอเตอร์ไซโคลน 1200 วัตต์จากอิตาลี ร่วมกับระบบกรองน้ำและตัวกรอง HEPA ละเอียดถึง 0.02 ไมครอน ฝุ่นและสารก่อภูมิแพ้ถูกจับไว้ในน้ำ 100 เปอร์เซ็นต์ ไม่ฟุ้งกลับสู่ห้อง ต่างจากเครื่องดูดฝุ่นทั่วไปที่มักปล่อยอนุภาคละเอียดกลับออกมา
ไม่ควรสรุปเอง เพราะอาการอาจมาจากฝุ่นหินที่หน้างาน การสูบบุหรี่ หรือโรคอื่น ควรให้แพทย์ประเมินและทดสอบภูมิแพ้เป็นรายบุคคล ข้อสังเกตคืออาการหนักตอนตื่นนอนและดีขึ้นเมื่อออกจากห้อง ซึ่งเป็นสัญญาณให้ตรวจห้องนอนเพิ่มเติม
สำหรับที่พักที่มีคนใช้งานหนาแน่นและอยู่ในพื้นที่ที่มีฝุ่นมาก โดยทั่วไปแนะนำทุก 3 ถึง 4 เดือน ทีมงานจะประเมินจำนวนห้อง ชนิดที่นอน และความชื้นที่หน้างานแล้วแนะนำรอบที่เหมาะสม
ส่งต่อให้ผู้จัดการแคมป์ ฝ่ายความปลอดภัย หรือเจ้าของโรงโม่หินที่คุณรู้จัก
#บริการกำจัดไรฝุ่น #กำจัดไรฝุ่นแคมป์คนงาน #ที่นอนห้องพักคนงาน #ภูมิแพ้ไรฝุ่น #โรงโม่หินสระบุรี #SIRENASystem #WorldHealthDisinfection
คำค้นที่เกี่ยวข้อง: บริการกำจัดไรฝุ่น, กำจัดไรฝุ่นแคมป์คนงาน, ทำความสะอาดที่นอนฟองน้ำห้องพักคนงาน, ไอเรื้อรังตอนเช้า, จามตอนเช้า, ภูมิแพ้ไรฝุ่นในเหมืองหิน, ซักที่นอน โซฟา พรม ผ้าม่าน, SIRENA System, ระบบกรองน้ำ HEPA 0.02 ไมครอน, บริการกำจัดไรฝุ่นถึงที่ สระบุรี, World Health Disinfection