คุณกานต์ อายุ 41 ปี อยู่บ้านทาวน์โฮมสามชั้นย่านประชาอุทิศ กรุงเทพฯ กับภรรยาและลูกสองคน ทุกปีช่วงเดือนมกราคมถึงมีนาคม ค่าฝุ่น PM2.5 ในกรุงเทพฯ จะสูงต่อเนื่อง และครอบครัวของเขาก็ทำตามคำแนะนำทุกข้อ

พวกเขาปิดประตูหน้าต่างสนิทตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ซื้อเครื่องฟอกอากาศเพิ่มเป็นสามเครื่อง ใส่หน้ากากทุกครั้งที่ออกนอกบ้าน ล้างจมูกด้วยน้ำเกลือทุกเย็น และงดกิจกรรมกลางแจ้งทั้งหมด

แต่ผลลัพธ์กลับสวนทางกับความคาดหวัง ลูกชายคนโตวัยสิบสามเริ่มจามหนักขึ้นและคัดจมูกทั้งคืน ลูกสาวคนเล็กมีผื่นคันขึ้นตามข้อพับซึ่งไม่เคยเป็นมาก่อน ภรรยาของเขาปวดหัวเกือบทุกวัน และตัวคุณกานต์เองก็ตื่นมาแสบคอทุกเช้า

สิ่งที่แปลกที่สุดคือ วันที่ค่าฝุ่นนอกบ้านลดลงเพราะฝนตก ทุกคนกลับรู้สึกดีขึ้นทันทีทั้งที่ยังอยู่ในบ้านเหมือนเดิม และวันที่ครอบครัวออกไปต่างจังหวัดสองคืน อาการของทุกคนหายไปหมด

คุณกานต์ซึ่งเป็นวิศวกรจึงเริ่มเก็บข้อมูลอย่างเป็นระบบ เขาซื้อเครื่องวัดคุณภาพอากาศสองเครื่อง ตั้งไว้ในบ้านหนึ่งเครื่องและนอกบ้านหนึ่งเครื่อง แล้วบันทึกทุกวันเป็นเวลาสามสัปดาห์

ผลที่ได้ทำให้เขาตกใจ ในหลายช่วงเวลา ค่าฝุ่นละอองภายในบ้านสูงกว่าค่านอกบ้าน โดยเฉพาะช่วงเช้าตรู่และช่วงที่มีคนเดินไปมาในบ้าน

คำแนะนำให้ปิดบ้านช่วงฝุ่นสูงนั้นถูกต้องในหลักการ แต่มันตั้งอยู่บนสมมติฐานหนึ่งที่หลายบ้านไม่เป็นจริง นั่นคือ สมมติฐานว่าอากาศในบ้านสะอาดกว่าอากาศนอกบ้าน

เมื่อปิดบ้านสนิทเป็นเวลานาน สิ่งที่เกิดขึ้นคือ

• ไม่มีการเจือจาง อากาศภายในไม่ถูกแทนที่ด้วยอากาศใหม่ สารก่อภูมิแพ้ที่เกิดขึ้นในบ้านจึงสะสมเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ
• ความชื้นสูงขึ้น จากการหายใจ การอาบน้ำ และการทำอาหาร ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่ไรฝุ่นและเชื้อราต้องการ
• อยู่บ้านนานขึ้น เมื่องดกิจกรรมกลางแจ้ง ทุกคนใช้เวลาอยู่ในบ้านมากขึ้น เท่ากับได้รับสารก่อภูมิแพ้ในบ้านมากขึ้นตามไปด้วย
• ฝุ่นเก่าถูกกวนขึ้นมาใหม่ การเดินบนพรม การนั่งลงบนโซฟา และการเปิดปิดผ้าม่าน ล้วนทำให้อนุภาคที่ตกตะกอนอยู่ฟุ้งกลับขึ้นมา
• เครื่องฟอกอากาศทำงานได้เฉพาะสิ่งที่ลอยอยู่ สารก่อภูมิแพ้ที่ฝังอยู่ในเนื้อผ้าและพรมจะไม่ถูกจับ จนกว่าจะฟุ้งขึ้นมาก่อน

ผลลัพธ์คือ บ้านที่ตั้งใจปิดเพื่อกันฝุ่นจากข้างนอก กลับกลายเป็นห้องปิดที่กักฝุ่นจากข้างในไว้กับตัวเอง

อ่านแนวทางเรื่องมลพิษทางอากาศทั้งภายในและภายนอกอาคารได้ที่ องค์การอนามัยโลก และข้อมูลสถานการณ์ฝุ่นในไทยจาก กรมควบคุมโรค

คุณกานต์ค้นพบสิ่งที่เขาเรียกว่าจุดบอดที่ใหญ่ที่สุดในบ้าน เมื่อเขาลองปิดผ้าม่านแล้วใช้ไฟฉายส่องขนานกับผืนผ้า สิ่งที่เห็นคือฝุ่นละเอียดฟุ้งออกมาเป็นกลุ่มทุกครั้งที่ขยับ

ผ้าม่านมีคุณสมบัติที่ทำให้มันเป็นแหล่งสะสมชั้นยอด

1. พื้นที่ผิวมหาศาล ผ้าม่านหนึ่งชุดในห้องขนาดกลางมีพื้นที่ผิวรวมมากกว่าพื้นห้องเสียอีก เมื่อคิดรวมทั้งจีบและสองชั้น
2. อยู่ตรงจุดที่อากาศเข้าออก ผ้าม่านแขวนอยู่หน้าหน้าต่างพอดี จึงดักฝุ่นทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาตลอดปี
3. ไม่เคยถูกถอดซัก เพราะหนัก ถอดยาก ต้องใช้บันได และหลายบ้านกลัวว่าซักแล้วจะหด
4. ปล่อยฝุ่นกลับทุกครั้งที่เปิดปิด การเปิดม่านตอนเช้าคือการปล่อยอนุภาคที่สะสมมาทั้งคืนให้ฟุ้งเข้าห้องพอดี
5. สะสมความชื้นบริเวณใกล้กระจก จุดที่เกิดหยดน้ำจากความต่างอุณหภูมิ กลายเป็นแหล่งเชื้อราที่ชายผ้าม่าน

คุณกานต์เปรียบเทียบว่า ผ้าม่านก็เหมือนแผ่นกรองอากาศขนาดยักษ์ที่ทุกบ้านติดตั้งไว้ แต่ไม่มีใครเคยเปลี่ยนหรือล้างไส้กรองเลยตลอดสิบปี

นอกจากผ้าม่าน ยังมีจุดที่ทำหน้าที่เดียวกันในบ้านที่ปิดสนิท

พรมและพรมเช็ดเท้า กักอนุภาคได้ดีที่สุดในบ้าน และปล่อยกลับทุกครั้งที่มีคนเดินผ่าน

โซฟาผ้าและหมอนอิง พื้นผิวที่ทุกคนนั่งทับวันละหลายชั่วโมงในช่วงที่ไม่ออกไปไหน

ที่นอนและหมอน จุดที่ใบหน้าสัมผัสโดยตรงหกถึงแปดชั่วโมงต่อคืน

ตุ๊กตาผ้าและของสะสม โดยเฉพาะในห้องเด็กที่มักไม่ได้ทำความสะอาดเชิงลึก

แผ่นกรองแอร์และช่องลม ที่ล้างเฉพาะแผ่นกรองหยาบ แต่ไม่ได้จัดการฝุ่นที่หลุดเข้าไปในระบบ

เมื่อบ้านถูกปิดสนิทเป็นเวลาสองถึงสามเดือนในฤดูฝุ่น จุดเหล่านี้จะทำงานร่วมกันเป็นระบบเดียว คือกักไว้แล้วปล่อยกลับ กักไว้แล้วปล่อยกลับ วนซ้ำทุกวัน

คุณกานต์ทำสรุปค่าใช้จ่ายย้อนหลังสามฤดูฝุ่น

เครื่องฟอกอากาศสามเครื่องและไส้กรองรายปี เป็นรายจ่ายที่เพิ่มขึ้นทุกปีโดยที่อาการของครอบครัวไม่ได้ดีขึ้นตาม

ค่ายาแก้แพ้และค่าพบแพทย์ของสี่คน รวมค่ายาพ่นจมูกและครีมทาผื่นของลูกสาว

ค่าเสียโอกาสในการทำงานและการเรียน ลูกชายขาดเรียนหลายวันในช่วงฤดูฝุ่นของทุกปี

คุณภาพชีวิตของทั้งครอบครัว สามเดือนของทุกปีกลายเป็นช่วงที่ทุกคนหงุดหงิดง่าย นอนไม่ดี และไม่อยากทำอะไร

ความรู้สึกว่าทำทุกอย่างถูกแล้วแต่ไม่ได้ผล คุณกานต์บอกว่านี่คือส่วนที่บั่นทอนที่สุด เพราะครอบครัวทำตามคำแนะนำสาธารณสุขทุกข้อ แต่กลับไม่เห็นผลลัพธ์

คุณกานต์ตัดสินใจใช้ บริการกำจัดไรฝุ่น ซักที่นอน โซฟา พรม และทำความสะอาดผ้าม่าน พร้อมฆ่าเชื้อครบวงจร จาก World Health Disinfection ก่อนเข้าฤดูฝุ่นของปีถัดไป

ทีมงานใช้ เครื่องกำจัดไรฝุ่น SIRENA System ระบบกรองน้ำร่วมกับแผ่นกรอง HEPA กรองละเอียดถึง 0.02 ไมครอน ซึ่งเป็นระดับที่ครอบคลุมอนุภาคขนาดเล็กที่เครื่องดูดฝุ่นทั่วไปปล่อยผ่าน

จุดที่คุณกานต์ให้ความสำคัญที่สุดคือผ้าม่าน ซึ่งทีมงานทำความสะอาดบนรางโดยไม่ต้องถอด ตามด้วยพรมทุกผืน โซฟา หมอนอิง ที่นอนทั้งสี่หลัง หมอนทุกใบ และตุ๊กตาผ้าในห้องลูกสาว จบด้วยการพ่นฆ่าเชื้อทั่วบ้าน

ในฐานะวิศวกร คุณกานต์วัดผลอย่างเป็นระบบ เขาบันทึกค่าฝุ่นในบ้านต่อไปอีกสามสัปดาห์หลังใช้บริการ และพบว่าค่าเฉลี่ยภายในบ้านลดลงอย่างมีนัยสำคัญ และไม่มีช่วงเวลาใดที่ค่าในบ้านสูงกว่าค่านอกบ้านอีกเลย

สิ่งที่เขาสังเกตเพิ่มคือ ไส้กรองของเครื่องฟอกอากาศทั้งสามเครื่องสกปรกช้าลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งเป็นหลักฐานทางอ้อมว่าปริมาณอนุภาคที่ลอยในบ้านลดลงจริง

คุณกานต์สรุปเป็นแผนที่ครอบครัวอื่นนำไปใช้ได้

1. ทำความสะอาดเชิงลึกทั้งบ้านก่อนเข้าฤดูฝุ่น ประมาณเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม
2. ให้ความสำคัญกับผ้าม่านเป็นลำดับต้น เพราะเป็นจุดที่พื้นที่ผิวมากที่สุดและถูกละเลยที่สุด
3. ระบายอากาศระยะสั้นในช่วงที่ค่าฝุ่นนอกบ้านต่ำ เช่น หลังฝนตกหรือช่วงเช้ามืดที่ค่าลดลง
4. ใช้เครื่องวัดคุณภาพอากาศทั้งในและนอกบ้าน เพื่อตัดสินใจจากข้อมูลจริง ไม่ใช่ความรู้สึก
5. ควบคุมความชื้นในบ้านให้อยู่ในเกณฑ์เหมาะสม เพื่อลดการขยายตัวของไรฝุ่นและเชื้อรา
6. ทำซ้ำกลางฤดูหากมีสมาชิกอาการรุนแรง โดยเฉพาะบ้านที่มีเด็กเล็กหรือผู้ป่วยหอบหืด

ผ้าม่านทำความสะอาดได้โดยไม่ต้องถอดจริงหรือ

มีเครื่องฟอกอากาศแล้ว ยังต้องทำอีกไหม

ควรทำช่วงไหนของปี

ค่าฝุ่นในบ้านสูงกว่านอกบ้านได้จริงหรือ

ใช้เวลานานเท่าไรสำหรับบ้านทาวน์โฮมสามชั้น

ให้บริการพื้นที่ไหนบ้าง

ก่อนตัดสินใจใช้บริการ คุณสามารถประเมินสถานการณ์ในบ้านของตัวเองได้ง่าย ๆ ด้วยวิธีที่คุณกานต์ใช้ ซึ่งไม่ต้องใช้อุปกรณ์พิเศษใด ๆ นอกจากไฟฉายจากโทรศัพท์มือถือ

ทดสอบที่ 1 ไฟฉายส่องขนานผ้าม่าน ปิดไฟในห้องให้มืดที่สุด แล้วส่องไฟฉายขนานไปกับผืนผ้าม่านในระยะประมาณสามสิบเซนติเมตร จากนั้นใช้มืออีกข้างตบผ้าม่านเบา ๆ หนึ่งครั้ง ถ้าคุณเห็นอนุภาคเล็ก ๆ ลอยขึ้นมาเป็นกลุ่มในลำแสง นั่นคือปริมาณฝุ่นที่คุณสูดเข้าไปทุกครั้งที่เปิดปิดม่าน

ทดสอบที่ 2 ผ้าขาวถูพรม ใช้ผ้าขาวสะอาดชุบน้ำหมาด ๆ แล้วถูพรมบริเวณที่มีคนเดินผ่านบ่อยที่สุดประมาณสิบครั้ง หากผ้ากลายเป็นสีเทาหรือน้ำตาลอย่างชัดเจน แสดงว่ามีสิ่งสกปรกฝังลึกที่การดูดฝุ่นผิวหน้าเข้าไม่ถึง

ทดสอบที่ 3 ดมชายผ้าม่านใกล้กระจก จุดที่มีหยดน้ำเกาะจากความต่างอุณหภูมิ หากได้กลิ่นอับชื้นชัดเจน แสดงว่าเริ่มมีการเจริญของเชื้อราแล้ว

ทดสอบที่ 4 สังเกตอาการของตัวเองในสามช่วงเวลา จดบันทึกอาการทันทีที่ตื่นนอน หลังกลับจากข้างนอกหนึ่งชั่วโมง และก่อนเข้านอน หากอาการหนักที่สุดในช่วงเช้าหลังตื่น นั่นชี้ไปที่ห้องนอนโดยตรง

ทดสอบที่ 5 เปรียบเทียบตัวเลขในและนอกบ้าน หากมีเครื่องวัดคุณภาพอากาศ ให้วัดพร้อมกันทั้งในและนอกบ้านวันละสามครั้งเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ถ้าค่าในบ้านสูงกว่านอกบ้านแม้เพียงบางช่วง แสดงว่าบ้านของคุณกำลังผลิตฝุ่นเอง ไม่ได้รับมาจากข้างนอกอย่างเดียว

ผลของการทดสอบทั้งห้าข้อนี้จะช่วยให้คุณสื่อสารกับทีมงานได้ตรงจุดมากขึ้น และช่วยให้ประเมินขอบเขตงานที่จำเป็นได้อย่างแม่นยำ

เข้าใจผิดข้อที่ 1 เครื่องฟอกอากาศแรงกว่าย่อมดีกว่า ความจริงคือ กำลังของเครื่องช่วยได้เฉพาะอนุภาคที่ลอยอยู่ในอากาศเท่านั้น หากแหล่งกำเนิดยังอยู่ในเนื้อผ้า เครื่องจะทำงานหนักตลอดเวลาโดยที่ปัญหาไม่ลดลง

เข้าใจผิดข้อที่ 2 ปิดบ้านสนิทคือปลอดภัยที่สุด การปิดสนิทช่วยกันฝุ่นจากข้างนอกได้จริง แต่ก็กักฝุ่นและความชื้นจากข้างในไว้ด้วย บ้านที่ปิดยาวจึงต้องเริ่มต้นจากฐานที่สะอาดกว่าปกติ

เข้าใจผิดข้อที่ 3 ดูดฝุ่นบ่อย ๆ ก็พอ หากเครื่องดูดฝุ่นไม่มีระบบกักอนุภาคละเอียด การดูดบ่อยจะยิ่งเพิ่มการฟุ้งกระจายในห้อง โดยเฉพาะในบ้านที่ปิดหน้าต่าง

เข้าใจผิดข้อที่ 4 ผ้าม่านซักไม่ได้ ผ้าม่านหลายชนิดถอดซักยากจริง แต่การทำความสะอาดเชิงลึกบนรางสามารถทำได้ และเป็นวิธีที่เหมาะกับผ้าม่านทึบหนาและผ้าม่านติดตายมากที่สุด

เข้าใจผิดข้อที่ 5 ไม่มีสัตว์เลี้ยงก็ไม่มีปัญหา ไรฝุ่นกินเศษผิวหนังของมนุษย์เป็นหลัก บ้านที่ไม่มีสัตว์เลี้ยงจึงมีไรฝุ่นได้เท่ากัน

เข้าใจผิดข้อที่ 6 บ้านใหม่ไม่ต้องทำ บ้านใหม่มักมีฝุ่นก่อสร้างตกค้าง และเริ่มสะสมเศษผิวหนังตั้งแต่คืนแรกที่เข้าอยู่ การทำความสะอาดเชิงลึกตั้งแต่ต้นจึงเป็นการป้องกันที่คุ้มค่าที่สุด

ความแตกต่างสำคัญไม่ได้อยู่ที่แรงดูดเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ปลายทางของสิ่งที่ถูกดูดขึ้นมา ว่ามันถูกกักไว้จริงหรือถูกปล่อยกลับเข้าห้องที่คุณกำลังหายใจอยู่

คุณกานต์เปลี่ยนวิธีคิดจากการแก้ปัญหาเป็นครั้ง ๆ มาเป็นการวางแผนทั้งปี เขาบอกว่านี่คือสิ่งเดียวที่ทำให้ครอบครัวไม่ต้องกลับไปเจอวงจรเดิมทุกปี

พฤศจิกายนถึงธันวาคม ช่วงเตรียมตัว ทำความสะอาดเชิงลึกทั้งบ้าน โดยเน้นผ้าม่าน พรม โซฟา และที่นอน เปลี่ยนไส้กรองเครื่องฟอกอากาศทุกเครื่อง ล้างแผ่นกรองแอร์ทุกตัว และตรวจรอยรั่วของหน้าต่างและประตูที่ทำให้ฝุ่นเล็ดลอดเข้ามา

มกราคมถึงมีนาคม ช่วงฤดูฝุ่น ปิดหน้าต่างเป็นหลัก แต่ยังต้องระบายอากาศระยะสั้นในช่วงที่ค่าฝุ่นนอกบ้านต่ำ เช่น หลังฝนตกหรือช่วงเช้ามืดของบางวัน ดูดฝุ่นพื้นและพรมสัปดาห์ละสองครั้งด้วยเครื่องที่มีระบบกรองที่ดี และซักผ้าปูที่นอนทุกสัปดาห์

เมษายนถึงพฤษภาคม ช่วงร้อนจัด ใช้ประโยชน์จากแดดแรงโดยการตากที่นอน หมอน และผ้าห่มในวันที่แดดจัด ทำความสะอาดเชิงลึกซ้ำถ้ามีสมาชิกที่อาการรุนแรง

มิถุนายนถึงตุลาคม ช่วงฝนและความชื้นสูง เฝ้าระวังเชื้อราเป็นหลัก ควบคุมความชื้นในบ้าน ตรวจชายผ้าม่านและมุมห้องที่อากาศไม่ถ่ายเท และหลีกเลี่ยงการตากผ้าในห้องนอน

คุณกานต์เสริมว่าสิ่งที่ช่วยมากที่สุดคือการตั้งเตือนในปฏิทินโทรศัพท์ล่วงหน้า เพราะการดูแลบ้านมักถูกเลื่อนออกไปเรื่อย ๆ เมื่อไม่มีใครกำหนดวันที่ชัดเจน

ในตลาดมีผู้ให้บริการหลายราคาและหลายมาตรฐาน คำถามเหล่านี้ช่วยให้คุณเปรียบเทียบได้อย่างเป็นธรรม

• ใช้เครื่องรุ่นอะไรและมีระบบกรองแบบไหน ขอให้ระบุชัดเจนว่าเป็นระบบกรองน้ำ ระบบถุง หรือระบบไซโคลน และมีแผ่นกรอง HEPA หรือไม่
• ขอบเขตงานครอบคลุมอะไรบ้าง ที่นอนกี่หลัง หมอนกี่ใบ ผ้าม่านกี่บาน พรมกี่ตารางเมตร และรวมการพ่นฆ่าเชื้อหรือไม่
• น้ำยาที่ใช้คืออะไรและมีเอกสารรับรองหรือไม่ โดยเฉพาะบ้านที่มีเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ หรือสัตว์เลี้ยง
• มีการแสดงผลลัพธ์ให้ดูหรือไม่ การเปิดถังน้ำให้เจ้าของบ้านดูคือมาตรฐานที่ควรคาดหวังได้
• ใช้เวลานานเท่าไรต่อพื้นที่ งานที่เร็วผิดปกติมักหมายถึงการดูดแบบผ่าน ๆ ไม่ใช่การดูดเชิงลึก
• มีการรับประกันหรือแนวทางแก้ไขหากไม่พอใจหรือไม่

สิ่งที่ไม่ควรใช้เป็นเกณฑ์เดียวคือราคา เพราะงานทำความสะอาดเชิงลึกที่ราคาต่ำผิดปกติ มักหมายถึงการใช้เครื่องมือที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจทำให้ฝุ่นฟุ้งกระจายมากกว่าเดิมและทำให้อาการของคนในบ้านแย่ลงในคืนนั้น

ควรใช้เครื่องวัดคุณภาพอากาศรุ่นไหน

ปลูกต้นไม้ในบ้านช่วยลดฝุ่นได้ไหม

ควรเปลี่ยนผ้าม่านเป็นมู่ลี่แทนไหม

ทำความสะอาดเชิงลึกแล้วต้องเปลี่ยนไส้กรองเครื่องฟอกอากาศทันทีไหม

สิ่งที่คุณกานต์ค้นพบในปีที่สองคือ การปิดบ้านช่วยเรื่องฝุ่นแต่สร้างปัญหาใหม่เรื่องความชื้น ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่ทำให้ไรฝุ่นและเชื้อราเติบโตได้ดีที่สุด

แหล่งความชื้นที่คนมองข้ามในบ้านปิด ได้แก่ ลมหายใจของสมาชิกทุกคน การอาบน้ำ การทำอาหาร การตากผ้าในร่ม และต้นไม้ในบ้านที่รดน้ำสม่ำเสมอ ทั้งหมดนี้เพิ่มความชื้นสะสมทุกวันโดยไม่มีทางระบายออก

สัญญาณว่าความชื้นสูงเกินไป ได้แก่ กระจกหน้าต่างมีฝ้าตอนเช้า ผ้าที่เก็บในตู้มีกลิ่นอับ ผนังมุมห้องเย็นผิดปกติเมื่อสัมผัส และเสื้อผ้าในตู้รู้สึกหมาดแม้ไม่ได้เพิ่งซัก

สิ่งที่ทำได้โดยไม่ต้องเปิดหน้าต่าง เปิดพัดลมดูดอากาศในห้องน้ำต่ออีกยี่สิบนาทีหลังอาบน้ำ ไม่ตากผ้าในห้องนอน ปิดฝาหม้อขณะต้ม และตั้งเครื่องปรับอากาศในโหมดลดความชื้นในวันที่อากาศอบอ้าว

คุณกานต์บอกว่าเมื่อเขาจัดการเรื่องความชื้นควบคู่ไปกับการทำความสะอาดเชิงลึก ผลลัพธ์อยู่ได้นานกว่าเดิมมาก เพราะการลดสารก่อภูมิแพ้ลงครั้งเดียวโดยไม่แก้เงื่อนไขที่ทำให้มันกลับมา ก็เหมือนการล้างจานโดยไม่ปิดก๊อกน้ำที่ยังไหลอยู่

สำหรับบ้านที่ปิดสนิทตลอดฤดูฝุ่น ทีมงานสามารถแนะนำจุดที่ควรเฝ้าระวังความชื้นเพิ่มเติมได้ในวันเข้าทำงาน

ขอบเขตงานมาตรฐานของ บริการกำจัดไรฝุ่น ครบวงจร จาก World Health Disinfection ครอบคลุมรายการดังนี้

• ที่นอนทุกหลัง ดูดไรฝุ่นเชิงลึกทั้งผิวหน้า ด้านข้าง และตะเข็บ ซึ่งเป็นจุดที่สะสมสูงที่สุด
• หมอนและผ้าห่ม ดูแลทีละใบ รวมถึงหมอนข้างและหมอนอิง
• หัวเตียงบุนวมและแผงผนังบุผ้า พื้นผิวใกล้ใบหน้าที่มักไม่อยู่ในแผนทำความสะอาด
• โซฟาและเก้าอี้ผ้า ดูดเชิงลึกและซักตามสภาพเนื้อผ้า
• พรมและพรมเช็ดเท้า ดูดฝังลึกและซักเพื่อฟื้นฟูเส้นใย
• ผ้าม่านทุกบาน ทำความสะอาดบนรางโดยไม่ต้องรื้อถอน
• ตุ๊กตาผ้าและของใช้ผ้าอื่น ๆ ตามที่เจ้าของบ้านระบุ
• พ่นฆ่าเชื้อด้วยน้ำยามาตรฐานการแพทย์ ปิดท้ายทุกงาน
• ของแถมทุกครั้ง ทิชชู่เปียกฆ่าเชื้อ WELLGIENIC และสเปรย์ฆ่าเชื้อ CHEMGENE HLD4H

พื้นที่ให้บริการ กรุงเทพมหานครและปริมณฑลทั้งหมด รวมถึงนนทบุรี ปทุมธานี สมุทรปราการ นครปฐม และสมุทรสาคร สำหรับต่างจังหวัดสามารถให้บริการได้ตามข้อตกลง โดยเฉพาะงานที่มีหลายจุดหรือหลายอาคารในคราวเดียว

การนัดหมายและการประเมินราคา ประเมินราคาฟรีทางโทรศัพท์หรือไลน์โดยไม่มีค่าใช้จ่ายและไม่มีข้อผูกมัด เพียงแจ้งขนาดพื้นที่ จำนวนห้อง จำนวนที่นอน และรายการเฟอร์นิเจอร์ผ้าที่ต้องการให้ดูแล ทีมงานจะเสนอขอบเขตงานและระยะเวลาที่ใช้ให้ทราบก่อนตัดสินใจ